ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Το Podemos πρώτο κόμμα στην Ισπανία, σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της EL PAIS.
Πού είναι εκείνοι που λοιδορούσαν τον Τσίπρα, όταν έλεγε πως η δυναμική του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί ν' αλλάξει τους συσχετισμούς στην Ευρώπη;
Τα πρώτα δείγματα τα είχαμε άλλωστε στις ευρωεκλογές.
Τώρα απλώς ωριμάζουν οι αλλαγές.
Και πού είσαι ακόμη...
Άλλωστε, μόλις προχθές ο πολύς Γιόσκα Φίσερ προέβλεψε καθαρά το -ελέω ΣΥΡΙΖΑ- πανευρωπαϊκό αριστερό ντόμινο.
Ως απευκταίο βεβαίως το είπε ο πρώην ακτιβιστής της Αριστεράς, έτσι για να το ξορκίσει.
Αλλά δεν πειράζει, νάναι καλά ο άνθρωπος!
Άλλωστε, κάπως έτσι είναι όλοι οι «πρώην».
Καμιά φορά και χειρότεροι.
Και τα χίλια δίκια να είχε (που δεν τα έχει) ο πρύτανης Φορτσάκης.
Τα χάνει όλα με την «πόζα» του.
Με την «πόζα» (και τη γλώσσα) του σώματος, των χειρονομιών, των μορφασμών.
Και τις κραυγές τις περίπου άναρθρες επίσης.
Κάτι μεταξύ γυμνασιάρχη και χωροφύλακα της δεκαετίας του '50.
Ό,τι πρέπει για να τον θαυμάζει ο Λοβέρδος και να τον συγχαίρουν Σαμαράς και Βενιζέλος.
Εισαγγελέας για τις καταλήψεις στα σχολεία.
Έτσι μπράβο, στη φυλακή τα -κατά Σαμαράν- θρασίμια.
Και, επιτέλους, στην αρμοδιότητα του εισαγγελέα η πολιτική αντιπαράθεση, καιρός ήτανε.
Στην αρμοδιότητα του εισαγγελέα και οι κινητοποιήσεις, και οι κοινωνικοί αγώνες.
Τα πάντα όλα, γενικώς.
Είναι η Δημοκρατία στα χρόνια της δεξιο-κεντροδεξιάς κυριαρχίας.
«Οι αγορές δεν θέλουν εκλογές» μας είπε, έτσι άνετα, και δίχως ίχνος ντροπής ο πρωθυπουργός.
Ε, εντάξει. Αφού οι αγορές δεν θέλουν εκλογές, ποιοι είμαστε εμείς που θα τις αμφισβητήσουμε;
Μήπως, λοιπόν, να τις καταργούσαμε σιγά-σιγά τις εκλογές; Έχει ξαναγίνει...
Θα ανακουφιστούν και όσοι (πολλοί) τρομάζουν με την «πολιτική αβεβαιότητα», λέει.
Ε, και όσο νάναι, οι εκλογές μια αβεβαιότητα την κρύβουν πάντα.
Γι' αυτό σου λέω, κατάργησέ τις να πάει στο διάολο.
Εννοείται πως το ίδιο ακριβώς κύμα τρομολαγνίας διακινείται πλέον και στην Ισπανία.
Μετά την εκτόξευση του Podemos.
Από δεξιούς, κεντρώους, κεντροδεξιούς, κεντροαριστερούς, όπως καλή ώρα.
Δεν πειράζει, θα τους περάσει.
Εκτός αν κι εκεί σκεφτούν να αποτρέψουν τις αβεβαιότητες.
Διά της καταργήσεως των εκλογών φυσικά.
«Δεν ήταν αυτοκτονία, αλλά δολοφονία» έγραφε το πανό.
Στην κηδεία του σχολικού φύλακα στην Πάτρα.
Εκείνου που έβαλε τέλος στο μαρτύριό του.
Με τον μόνο τρόπο «διαφυγής» που του άφησαν.
Οπότε, ναι. Όπως το καταλαβαίνει ο καθένας.
Στις πρώτες δεκατρείς χώρες με τους πιο δυστυχείς λαούς παγκοσμίως...
...κατατάσσει την Ελλάδα έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Με κριτήρια την ανεργία, τον πληθωρισμό, τα επιτόκια δανεισμού, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ.
Ε, εντάξει. Αυτό που λέγαμε για τον σχολικό φύλακα, ακριβώς.
Κι έρχεται τώρα ο Ντάισελμπλουμ και σου προβλέπει τα περισσότερο δυσοίωνα.
Έως και παράταση επ' αόριστον του παρόντος Μνημονίου, λέει.
Με τις υγείες μας...
Το χειρότερο δεν είναι ότι ο Ομπάμα θα κυβερνάει τα επόμενα δύο χρόνια εν κενώ.
Αλλά αυτή η υπερσυντηρητική αναδίπλωση των Αμερικανών.
Επί θεμάτων κοινωνικής πολιτικής και δικαιωμάτων δε.
Επιστροφή στην εποχή Μπους, του μικρού.
Τότε που στήθηκε «δημοψήφισμα» σε κάποια αμερικανική πολιτεία για τη βασιμότητα της θεωρίας της εξέλιξης.
Και από την κάλπη προέκυψε πως ο Δαρβίνος δεν ήξερε τι έλεγε. Τόσο απλά.
Ήξερες εσύ ότι υπήρχε υφυπουργός Γιώργος Στύλιος;
Ούτε κι εγώ.
Πάντως το καλό που του θέλω του Σαμαρά, μην αρχίσει να ψάχνεται.
Για το ποιοι (και πόσοι) δικοί του κρύβουν έναν χρυσαυγίτη μέσα τους.
Θα μπλέξει...
