Η καταδικαστική απόφαση, στις 15 Ιουλίου, της Αν Σοφί Λεκλέρ, πρώην επικεφαλής τοπικού ψηφοδελτίου του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, γιατί είχε παρομοιάσει, στην ιστοσελίδα της στο Facebook, την υπουργό Δικαιοσύνης Κριστιάν Τομπιρά με πίθηκο, ήταν αναμενόμενη λόγω της κατηγορίας για «παρακίνηση σε ρατσιστικό μίσος». Λιγότερο αναμενόμενη ήταν όμως η απόφαση του δικαστηρίου, στο οποίο είχε προσφύγει το πολιτικό κίνημα της Γουινέας, Walwari, να πληρώσει και το κόμμα πρόστιμο 30 χιλιάδων ευρώ - και τούτο γιατί κάτι τέτοιο δεν περιλαμβανόταν στην πρόταση της Εισαγγελίας, η οποία τόνισε ότι τα ρατσιστικά λόγια είχαν «ανέβει» στην προσωπική ιστοσελίδα της Λεκλέρ και ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι «είχε ενημερώσει σχετικά το κόμμα της».
Η Λεκλέρ, που έγινε μέλος του ΕΜ το 2012 και είχε ανεβάσει στην ιστοσελίδα της την υβριστική φωτογραφία, είχε διαγραφεί από το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, ύστερα από την εμφάνισή της, ακριβώς λόγω της ανάρτησής της, σε τηλεοπτική εκπομπή. Η ίδια είχε επιχειρήσει να δικαιολογηθεί λέγοντας ότι έκανε «χιούμορ». Η άμεση αντίδραση του Εθνικού Μετώπου εγγράφεται στην προσπάθεια της Λεπέν να το εμφανίσει λιγότερο ακραίο και ξενοφοβικό από ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Ωστόσο η απόφαση του Δικαστηρίου επανέφερε στο προσκήνιο αυτόν τον υπαρκτό και επικίνδυνο ακραίο χαρακτήρα, προκαλώντας, όπως ήταν αναμενόμενο, τις αντιδράσεις του κόμματος της Λεπέν, που την χαρακτήρισε «παράνομη».
Το δικαστήριο, στην απόφασή του για το ΕΜ, τονίζει ότι «μπορεί το κόμμα να μην είναι ο έμπρακτος δράστης της παρανομίας, θα αποδειχθεί ότι συνέβαλε με την παρότρυνση και την προμήθεια των μέσων σε αυτό». Το δικαστήριο εκτίμησε επίσης ότι το ΕΜ «συμμετείχε με ακόμη πιο άμεσο τρόπο στην παράβαση του νόμου, εκπέμποντας ένα λόγο πολλές φορές ρατσιστικό, πιο ανοικτά ξενοφοβικό και αρνητικό έναντι όλων των προσώπων ή των κοινοτήτων που μπορεί να μην εντάσσονται στο ιδανικό του περί ‘γηγενούς Γάλλου', λευκής φυλής», ενώ υπενθύμισε τις πολλές καταδίκες του Λεπέν, «επίτιμου προέδρου» του κόμματος, για ρατσιστικούς χαρακτηρισμούς.
Ωστόσο, το συγκεκριμένο σκεπτικό δέχθηκε πυρά, με την αιτιολογία ότι παραβιάζει τον νόμο περί Τύπου που αφορά και στην ελευθερία έκφρασης στο Διαδίκτυο, σύμφωνα με τον οποίο κανένα πολιτικό κόμμα ή συνδικάτο δεν μπορεί να καταδικαστεί για παραβιάσεις των διατάξεών του από μέλη του. Όπως και να έχει, το ακροδεξιό κόμμα βρέθηκε εγκλωβισμένο στη ρητορεία και τις πρακτικές του...
