«Στιγμές στη ζωή ενός ήρωα» (Epizoda u zivotu beraca zeljeza)
Σκηνοθεσία: Ντάνις Τάνοβιτς
Ερμηνεία: Ναζίφ Μούτζικ, Σενάντα Αλιμάνοβιτς, Σέμσα Μούτζικ
Χιονισμένα τοπία, σωροί από παλιοσίδερα, σκουπίδια, παράγκες, μια οικογένεια Ρομά στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, που πασχίζει για την επιβίωση. Εκ πρώτης όψεως, όχι και τόσο ελκυστικό το «σκηνικό» αυτής της σπουδαίας ταινίας, που έρχεται από τη βαλκανική ενδοχώρα, την «πίσω αυλή» του Ευρώπης του πλούτου, αλλά και των τρομακτικών αντιθέσεων. Ο ήρωας, ο Ρομά Ναζίφ, συντηρεί την οικογένειά του πουλώντας παλιοσίδερα, διαλύοντας αυτοκίνητα. Η γυναίκα του είναι έγκυος και κάποια στιγμή οι έντονοι πόνοι της τον αναγκάζουν να τη μεταφέρει στο νοσοκομείο... Εκεί μαθαίνει ότι το παιδί που ήταν να γεννήσει είναι νεκρό κι εκείνη κινδυνεύει από σηψαιμία και πρέπει να χειρουργηθεί αμέσως. Αλλά ο Ναζίφ δεν είναι ασφαλισμένος και δεν δικαιούται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Μόνη αχτίδα φωτός, η ανθρώπινη αλληλεγγύη...
Μεγάλο Βραβείο της κριτικής επιτροπής για την ταινία και Αργυρή Άρκτος ανδρικής ερμηνείας για τον ερασιτέχνη Ναζίφ Μούτζιτς στο περσινό (2013) Φεστιβάλ Βερολίνου. Εννέα μήνες μετά τη βράβευσή του στη λαμπερή Μπερλινάλε, ο ερασιτέχνης ηθοποιός Ναζίφ Μούζιτς επέστρεψε στη Γερμανία και ζήτησε άσυλο, τον έβαλαν σε κέντρο κράτησης μεταναστών, αλλά τελικά η αίτησή του απερρίφθη... «Είμαι έτοιμος να επιστρέψω την Αργυρή Άρκτο αν μας επιτρέψουν να μείνουμε εδώ», έλεγε τότε, αλλά κανείς δεν τον άκουγε πια...
Ο σκηνοθέτης Ντάνις Τάνοβιτς γεννήθηκε το 1969, στη Ζένιτσα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, και μεγάλωσε στο Σεράγεβο, όπου σπούδασε σκηνοθεσία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών. Όταν το Σεράγεβο βρισκόταν υπό πολιορκία, πέρασε περίπου δύο χρόνια στην πρώτη γραμμή κινηματογραφώντας για τον στρατό. Το υλικό που συγκέντρωσε έχει εμφανιστεί σε αμέτρητα δελτία ειδήσεων και ταινίες που αφορούσαν τον πόλεμο της Βοσνίας. Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, «No Man's Land», που αναφέρεται στον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο, απέσπασε περισσότερα από 40 διεθνή βραβεία και έγινε τελικά μία από τις πιο πολυβραβευμένες ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου. Τιμήθηκε και με το Όσκαρ και τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ταινίας, όπως και με το βραβείο καλύτερου σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών και στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου, το 2001.
«Κάτω από το δέρμα» (Under the Skin)
Σκηνοθεσία: Τζόναθαν Γκλέιζερ
Ερμηνεία: Σκάρλετ Γιόχανσον, Πολ Μπράνιγκαν, Αντόνια Κάμπελ Χιούζ, Τζέρεμι ΜακΟυίλιαμς, Λίνζι Τέιλορ Μακέι, Ντούγκι ΜακΚόνελ
Ο Βρετανός Τζόναθαν Γκλέιζερ παίρνει ως αφετηρία για την ταινία του το μυθιστόρημα του Μάικλ Φέιμπερ (κυκλοφόρησε το 2000) που αφηγείται την περιπέτεια ενός εξωγήινου όντος στον πλανήτη μας. «Δανείζεται» μια γυναικεία μορφή και παγιδεύει και σκοτώνει άντρες. Ο σκηνοθέτης δουλεύει σε μια κατεύθυνση «πειραματικού» κινηματογράφου και σίγουρα η ταινία του δεν απευθύνεται στο μεγάλο κοινό. Η Σκάρλετ Γιόχανσον ερμηνεύει εδώ τον πιο πρωτότυπο και μάλλον τον πιο δύσκολο ρόλο τής μέχρι τώρα καριέρας της και τα καταφέρνει μια χαρά. «Αντίπαλος» πρωταγωνιστής, τα ερημικά, «εχθρικά», αλλά και υποβλητικά τοπία της Σκωτίας.
Ζωή σε συντρίμμια στην ελληνική επαρχία
«Να κάθεσαι και να κοιτάς»
Σκηνοθεσία: Γιώργος Σερβετάς
Ερμηνεία: Μαρίνα Συμεού, Μαριάνθη Παντελοπούλου, Νίκος Γεωργάκης, Γιώργος Καφετζόπουλος, Κωνσταντίνος Σιραδάκης
Μια κινηματογραφική ματιά στην Ελλάδα της κρίσης, εστιάζοντας στο προβληματικό τοπίο - ναρκοπέδιο μιας επαρχιακής πόλης: Ενα τρένο φτάνει σε έναν έρημο σιδηροδρομικό σταθμό, κάπου στην επαρχία. Η μόνη που κατεβαίνει είναι η Αντιγόνη, μια νέα κοπέλα γύρω στα 30. Κανείς δεν την περιμένει, στον σταθμό βρίσκεται μονάχα ένας γέρος, που περνάει όλη τη μέρα του εκεί. Η Αντιγόνη έχει φύγει από την Αθήνα κι έχει επιστρέψει στη γενέθλια πόλη... Συναντιέται με την Ελένη, μια φίλη από τα παλιά, πιάνει δουλειά ως καθηγήτρια Αγγλικών στο τοπικό φροντιστήριο, τα φτιάχνει με τον Νίκο... Η φίλη της η Ελένη μπλέκεται σε μια εξαιρετικά προβληματική σχέση με τον Νώντα, «παράγοντα» και τραμπούκο της περιοχής, σχέση που φαίνεται να είναι η πιο κρίσιμη της ταινίας...
Στην ταινία του Σερβετά υπάρχουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πλευρές, που φανερώνουν όχι μόνο γνώση του κινηματογράφου, αλλά και ανήσυχη κοινωνική συνείδηση. Υπάρχουν ωστόσο και προβληματικά σημεία, όπως η προεξάρχουσα βία, που διαποτίζει τελικά την ιστορία που αφηγείται - και δεν με προβληματίζει φυσικά η ανάδειξη της βίας, αλλά η σκηνοθετική διαχείρισή της. Μαζί οφείλει κανείς να επισημάνει και κάποια ευδιάκριτα αφηγηματικά χάσματα, που θα είχαν αντιμετωπιστεί, πιστεύω, με περισσότερη επεξεργασία του σεναρίου.
«Το χαμένο σήμα της δημοκρατίας»
Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος
Ο δημοσιογράφος και κινηματογραφιστής Γιώργος Αυγερόπουλος αποτυπώνει «εν θερμώ» το αιφνιδιαστικό κλείσιμο της ΕΡΤ, τον αγώνα των εργαζομένων να την κρατήσουν ανοιχτή, την πρωτοφανή υποστήριξη του κόσμου, που γέμιζε επί μέρες τον προαύλιο χώρο και τη Μεσογείων, τη διεθνή συμπαράσταση. Τελικά, όπως αποδείχτηκε στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε, η «πρωτοτυπία» της «δυναμικής λύσης» Σαμαρά βρήκε μιμητές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες...
«Amazing Spider-Man 2»
Σκηνοθεσία: Μαρκ Γουέμπ
Ερμηνεία: Έμα Στόουν, Σεϊλίν Γούντλεϊ, Άντριου Γκάρφιλντ, Τζέιμι Φοξ, Μάρτιν Σιν, Πολ Τζιαμάτι, Ντέιν Ντεχάαν, Σάλι Φιλντ, Μάρτον Τσόκας, Κρις Κούπερ, Φελίσιτι Τζόουνς
Κατώτερη του πρώτου μέρους, η δεύτερη ταινία του Γουέμπ για τον νεαρό Ανθρωπο-Αράχνη φαίνεται να «διασπάται» σε υπο-ιστορίες που δεν δένουν ικανοποιητικά μεταξύ τους. Υπάρχουν οι μεταπτώσεις στη σχέση του Πάρκερ με την Γκουέν, ενώ η σύγκρουσή του με τους «κακούς» σχεδόν ισοπεδώνει ολόκληρες περιοχές της Νέας Υόρκης...
«Ζόγια»
Σκηνοθεσία: Λεβ Άρνσταμ
Σοβιετική παραγωγή του 1944. Πολεμικό δράμα, που μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη την αληθινή ιστορία της 18χρονης Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια, που κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Μόσχας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, συλλαμβάνεται από τους Γερμανούς και βασανίζεται, αλλά αρνείται να προδώσει τους συντρόφους της.
