«Captain America 2: Ο στρατιώτης του χειμώνα» (Captain America: The Winter Soldier)
Σκηνοθεσία: Άντονι και Τζο Ρούσο
Ερμηνεία: Σκάρλετ Τζόχανσον, Κόμπι Σμόλντερς, Ρόμπερτ Ρέντφορντ, Κρις Έβανς, Έμιλι Βανκάμπ, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Χέιλει Άτγουελ, Άντονι Μακί, Σεμπάστιαν Σταν, Ντομινίκ Κούπερ, Φρανκ Γκρίλο, Τόμπι Τζόουνς, Άλαν Ντέιλ, Τζένι Αγκουτέρ
Απολαυστική και εξαιρετικά καλοφτιαγμένη χολιγουντιανή υπερπαραγωγή, με βασικό ήρωα τον Κάπτεν Αμέρικα - η πρώτη του εμφάνιση στην ιστορία των κόμικς, τον Δεκέμβριο του 1940 συμπίπτει σχεδόν με το ξεκίνημα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Είναι ένας γνήσιος Αμερικανός υπερήρωας απέναντι στον εξωγήινο Σούπερμαν, λανσάροντας μάλιστα το σύνθημα «Αλήθεια, δικαιοσύνη, αμερικανικός τρόπος ζωής».
Ο Κάπτεν Αμέρικα είναι ο Στιβ Ρότζερς, ένας αδύναμος νεαρός, ο οποίος δέχτηκε να γίνει ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο θα δοκιμαζόταν ο ορός του υπερστρατιώτη, ένας ορός που είχε την ικανότητα να αυξάνει τις ανθρώπινες ικανότητες, ώστε να δημιουργηθούν υπερστρατιώτες που θα βοηθήσουν τις ΗΠΑ να κερδίσουν τον πόλεμο με τους ναζί. Το πείραμα πέτυχε, ο Στιβ απέκτησε υπεράνθρωπες ιδιότητες...
Εδώ, στην ταινία που βλέπουμε, ο Κάπτεν Αμέρικα (Κρις Έβανς) προσπαθεί να προσαρμοστεί στα σημερινά δεδομένα. Υποχρεώνεται να δουλέψει με τη Νατάσα Ρομανόφ (Σκάρλετ Τζόχανσον) για να αντιμετωπίσουν μαζί έναν πανίσχυρο αντίπαλο που δουλεύει από τα «παρασκήνια» στην Ουάσινγκτον.
Το σενάριο της ταινίας είναι δουλεμένο πολύ περισσότερο από τον «μέσο όρο» των ταινιών δράσης του είδους, προσφέροντας μάλιστα και ένα μήνυμα «εγρήγορσης» για τους «εσωτερικούς» κινδύνους στις δυτικές δημοκρατίες. Η διάρκεια των 128 λεπτών δεν κουράζει, καθώς οι ανατροπές και οι εκπλήξεις (ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ είναι καθοριστικός για την εξέλιξη της ιστορίας) κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον. Επιπλέον, η τεχνολογία 3D συνεισφέρει στο απολαυστικό θέαμα.
«Ζήτω η ελευθερία» (Viva la libertà)
Σκηνοθεσία: Ρομπέρτο Άντο
Ερμηνεία: Τόνι Σερβίλο, Βαλέριο Μαστραντρέα, Βαλέρια Μπρούνι Ταντέσκι, Μικέλα Σεσόν
Άλλο ένα αξιόλογο δείγμα της ανοδικής πορείας τού ιταλικού κινηματογράφου τα τελευταία χρόνια: Είναι η ιστορία του Ενρίκο Ολιβέρι, γραμματέα του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που σε μια στιγμή προσωπικής κρίσης εξαφανίζεται χωρίς προειδοποίηση και κρύβεται στο σπίτι μιας παλιάς του φίλης στο Παρίσι (με εντελώς διαφορετικό τρόπο είχε χειριστεί το ίδιο «θέμα» ο Θόδωρος Αγγελόπουλος στον «Μελισσοκόμο»).
Ένας συνεργάτης του πολιτικού έχει την έμπνευση να «επιστρατεύσει» τον δίδυμο αδελφό τού ηγέτη, ο οποίος είναι μανιοκαταθλιπτικός φιλόσοφος που πρόσφατα βγήκε από το ψυχιατρείο. Όπως έχουμε ξαναδεί σε αρκετές χολιγουντιανές παραγωγές στην ιστορία του κινηματογράφου, ο αντικαταστάτης τα καταφέρνει καλύτερα από τον εξαφανισμένο. (Και τους δύο ρόλους ερμηνεύει ο Τόνι Σερβίλο, που ισορροπεί «στην κόψη», αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά γιατί είναι ο κορυφαίος ηθοποιός της Ιταλίας τα τελευταία χρόνια.
.
«Ο Μυστικός Δείπνος» (La Última cena)
Σκηνοθεσία: Τόμας Γκουτιέρεζ Αλέα
Ερμηνεία: Νέλσον Βιλάγκρα, Σιλβάνο Ρέι, Λούις Αλμπέρτο Γκαρσία
Επανέκδοση της σπουδαίας κουβανέζικης ταινίας του 1976: Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, στα τέλη του 18ου αιώνα, ένας θρησκόληπτος Κουβανός γαιοκτήμονας επισκέπτεται τη φυτεία ζαχαροκάλαμου που του ανήκει. Εκείνη τη μέρα μόλις έχει αποδράσει ένας σκλάβος. Ο γαιοκτήμονας ζητά από τον επιστάτη της φυτείας να διαλέξει 12 σκλάβους και να τους φέρει στο τραπέζι του, σαν μια αναπαράσταση του Μυστικού Δείπνου. Παρά τις αντιρρήσεις του επιστάτη, το δείπνο ετοιμάζεται, ο αφέντης πλένει τα πόδια των σκλάβων και στη συνέχεια τρώνε ένα λουκούλλειο γεύμα. Μάλιστα, ως 12ος συνδαιτυμόνας κάθεται ο σκλάβος που είχε αποδράσει εκείνο το πρωί και αιχμαλωτίστηκε λίγο αργότερα. Ο γαιοκτήμονας, χρησιμοποιώντας θρησκευτικές διδαχές, προσπαθεί να μυήσει τους δούλους του στο νόημα της χριστιανικής θρησκείας και στη δυνατότητα κατάκτησης της απόλυτης ευτυχίας υπό συνθήκες σκλαβιάς, με εγκαρτέρηση στα βάσανα και υποταγή στη μοίρα... Οι σκλάβοι με τη σειρά τους του λένε τις ιστορίες τους και του ζητούν να βελτιώσει τις συνθήκες ζωής τους. Ο γαιοκτήμονας υπόσχεται να μην εργαστούν τη Μεγάλη Παρασκευή. Όμως φεύγει νωρίς το επόμενο πρωί και ο επιστάτης ξυπνά άγρια τους σκλάβους για μια δύσκολη μέρα κοπής ζαχαροκάλαμων. Εκείνοι ξεσηκώνονται... Η εξέγερσή τους πνίγεται στο αίμα, όμως όταν τα κεφάλια τους στήνονται σε πασσάλους για παραδειγματισμό, ένα μένει κενό. Ο δωδέκατος σκλάβος, ο Αντόνιο, ο πιο συνειδητοποιημένος, δεν θα συλληφθεί ποτέ...
Ο Αλέα χρησιμοποιεί μια ιστορία από πραγματικό περιστατικό που συνέβη στην Κούβα τον 18ο αιώνα, εμπλουτίζοντας την αφήγησή του με χιούμορ και ειρωνεία. Έχει υπόψη του τη «Βιριδιάνα» του Μπουνιουέλ, αλλά πάνω απ' όλα τον ενδιαφέρει η «προσαρμογή» της Ιστορίας στην επαναστατική προοπτική...
«Το ακρωτήρι της βίας» (Zulu)
Σκηνοθεσία: Ζερόμ Σαλ
Ερμηνεία: Ορλάντο Μπλουμ, Φόρεστ Γουίτακερ, Τάνια Βαν Γκράαν, Νατάσα Λόρινγκ, Πάτρικ Λάιστερ, Κόνραντ Κεμπ
Από τον Γάλλο σκηνοθέτη Ζερόμ Σαλ, ένα μέτριο πολιτικό θρίλερ που διερευνά το προβληματικό παρελθόν της Νότιας Αφρικής. Ο ήρωας, ο Αλί, όταν ήταν παιδί γλίτωσε τη δολοφονία από το Ινκάτα, μια μαχητική πολιτική οργάνωση σε σύγκρουση με το Αφρικανικό Εθνικό Κογκρέσο του Νέλσον Μαντέλα. Μόνο αυτός και η μητέρα του έμειναν ζωντανοί από το μακελειό εκείνων των χρόνων. Σήμερα είναι επικεφαλής του κλάδου ανθρωποκτονιών της νοτιοαφρικανικής αστυνομίας στο Κέιπ Τάουν. Δουλεύει μαζί με έναν λευκό αξιωματικό, του οποίου η οικογένεια συμμετείχε στη δημιουργία του απαρτχάιντ, αλλά σήμερα έχουν κοινό στόχο να αντιμετωπίσουν την εγκληματικότητα που υπάρχει σε περιοχές υποαπασχολούμενων και ανέργων, εγκληματικότητα που «εμπλουτίζεται» από κάθε λογής συμμορίες... Η κληρονομιά του απαρτχάιντ δεν είναι καθόλου εύκολο να ξεπεραστεί...
