Όσο μειώνεται ο προϋπολογισμός του Φεστιβάλ Αθηνών - Επιδαύρου τόσο αυξάνεται η παρουσία των νέων και πολύ νέων Ελλήνων δημιουργών, που όπως έχει πει και παλαιότερα ο Γ. Λούκος, κοστίζουν πολύ λιγότερο...
Αυτή η γραμμή φαίνεται πως πρυτάνευσε στη διαμόρφωση του φετινού προγράμματος, από το οποίο απουσιάζουν τα ηχηρά ονόματα, ενώ οι περισσότερες από τις περιορισμένες ξένες μετακλήσεις γίνονται σε συνεργασία με το Γαλλικό Ινστιτούτο και εντάσσονται στο πρόγραμμά του "Ελλάς - Γαλλία - Συμμαχία 2014".
Άλλωστε, όπως είπε χθες ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, κατά την παρουσίαση του προγράμματος στο Μουσείο Μπενάκη, ο φετινός προϋπολογισμός της διοργάνωσης είναι μειωμένος κατά 25% σε σχέση με πέρσι (από 2,7 εκατ. σε μόλις 2), κάτι που, επιπλέον, γνωστοποιήθηκε με καθυστέρηση.
Έτσι, οι τάσεις που είχαν διαφανεί παλαιότερα χαρακτηρίζουν και τη φετινή διοργάνωση: η επικέντρωση στην Πειραιώς 206 και το νεανικό, βασικά, κοινό της, η αφιέρωση του Ηρωδείου σε μουσικές εκδηλώσεις για το ευρύ κοινό, αλλά και στην ΕΛΣ, την ΚΟΑ, την Καμεράτα και το Kyklos Ensemble (γύρω από αυτούς τους δύο πόλους κινείται αποκλειστικά το μουσικό πρόγραμμα, που φαίνεται να μην στοχεύει σε νεανικό κοινό) και η διαμόρφωση ενός προγράμματος "υψηλού ρίσκου" στην Επίδαυρο, που κινδυνεύει να βαθύνει την κρίση προσέλευσης που χαρακτήρισε πέρσι τη διοργάνωση στο αργολικό θέατρο (παρουσίασε πτώση της τάξης του 25-30%).
Με μόνα "τρανταχτά" ονόματα αυτά της Ιζαμπέλ Υπέρ (στις Ψευδοεξομολογήσεις του Μαριβώ), της Ιζαμπέλα Ροσελίνι (Green porno), του Γίρζι Κίλιαν (East Shadow) και της Φιόνα Σω (με μια νέα εκδοχή της Μπαλάντας του γερο-ναυτικού), αλλά και την Ionesco Suite από τον Ε. Ντεμαρσύ-Μοτά, καθώς και την κινεζική Όπερα Li-Yuan-Xi, το υπόλοιπο πρόγραμμα κυριαρχείται από καλλιτέχνες που εμφανίζονται για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ.
Ανάμεσά τους, ο παλαίμαχος δραματουργός Γιώργος Σκούρτης (με το Ο Σαίξπηρ ζει στο καταφύγιο), ο Δ. Τάρλοου (με τη Μεγάλη χίμαιρα), οι Θέμελης Γλυνάτσης, Σάββας Στρούμπος, Χρήστος Στέργιογλου, Ιώ Βουλγαράκη κ.ά.
Ανάμεσα στο πολλά σχήματα που παρουσιάζονται "υπό την αιγίδα" του Φεστιβάλ (χωρίς οικονομική συμμετοχή του) αξίζει να σημειωθεί η παρουσίαση της επιτυχημένης παράστασης του Δ. Αβδελιώδη Η γυναίκα της Ζάκυθος, με την Όλια Λαζαρίδου, σε 26 αρχαία θέατρα και αρχαιολογικούς τόπους, σε συνεργασία με το "Διάζωμα".
Αν κάτι δεν αλλάξει πάντως (καθώς όπως είπε χθες ο Γ. Λούκος, "προτάσεις έρχονται ακόμα"), η αυλαία του Φεστιβάλ θα σηκωθεί την 1η Ιουνίου στην οδό Πειραιώς, με την Ομάδα Sforaris να παρουσιάζει Αβελάρδο και Ελοΐζα, σε σκηνοθεσία Γ. Καλαβριανού.
Φεστιβάλ Επιδαύρου
Επτά συνολικά παραστάσεις θα περιλαμβάνει το φετινό Φεστιβάλ Επιδαύρου, με τις δύο πρώτες μάλιστα να παρουσιάζονται για μία μόνο ημέρα (Ελένη, από τον Δ. Καραντζά και Προμηθέας δεσμώτης από τον Ε. Λυγίζο, 5 και 12.7 αντίστοιχα). Ακολουθεί το ΔΗΠΕΘΕ Πατρας με Φιλοκτήτη από τον Κ. Φιλίππογλου (18-19.7), το Εθνικό Θέατρο με Ιππόλυτο από την Λ. Κονιόρδου (25-26.7) και Βατράχους από τον Γ. Κακλέα (1-2.8), η Α. Μπρούσκου με Βάκχες (8-9.8) και το ΚΘΒΕ με Πέρσες από τη Ν. Κοντούρη (15-16.8). Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως η πρόταση του Εθνικού για μία ακόμη παρουσία στο αργολικό θέατρο (Ερωτόκριτος από τον Σ. Χατζάκη) δεν έγινε δεκτή. Στη Μικρή Επίδαυρο, εκτός των μουσικών εκδηλώσεων (Ν. Μποφίλιου, Βασιλικός, Δ. Μπάσης - Γ. Νέγκα) η Ρούλα Πατεράκη θα παρουσιάσει μια θεατροποιημένη εκδοχή της Ιστορίας του Θουκυδίδη.
Απουσία Παναγιωτόπουλου
Χωρίς την καθιερωμένη παρουσία του υπουργού Πολιτισμού διεξήχθη και η φετινή παρουσίαση του προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών. Μολονότι είχε ενημερώσει πως θα παραβρεθεί, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος ειδοποίησε πως θα ερχόταν στο τέλος της παρουσίασης, λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων, κάτι που τελικώς δεν συνέβη. Λογικόν... Όταν έχεις καεί στον "χυλό" από τα βροντερά χαχανητά του "Χρηματοδοτώντας τη δημιουργικότητα", φυσάς και το "γιαούρτι" του Φεστιβάλ. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν μόλις έχεις κόψει τον προϋπολογισμό του κατά 25%, καταλαβαίνεις ότι το έδαφος είναι εχθρικό...
Συμπαράσταση στην Καμεράτα
Το πιο θερμό χειροκρότημα κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο Γ. Λούκος το απέσπασε όταν, αναφερόμενος στους εργαζόμενους της Καμεράτα, που μοίραζαν προκηρύξεις με τα αιτήματά τους έξω από το Μουσείο Μπενάκη, σημείωσε ότι πρέπει να γίνουν τα πάντα για να διασωθεί, καθώς "είναι αδιανόητο μια ορχήστρα με τόσες πολλές διεθνείς διακρίσεις να κλείσει"...
