Ουτοπικό ίσως αλλά μερικοί άνθρωποι το πιστεύουν τόσο ειλικρινά και βαθιά ώστε θα μπορούσαν ακόμα και να το κάνουν πραγματικότητα και η Ηρώ Σαϊα αναμφίβολα είναι μία από αυτούς/ές και το έχει αποδείξει έμπρακτα στην σύντομη αλλά και εντυπωσιακή μέχρι στιγμής διαδρομή της. Αν και κατ' αρχήν σπούδασε υποκριτική στην σχολή του νέου Ελληνικού Θεάτρου του Γιώργου Αρμένη (αλλά και φωνητική στο Εθνικό Ωδείο) η συμμετοχή της στην μουσικοθεατρική ομάδα Σπείρα Σπείρα του Σταμάτη Κραουνάκη την έκανε να στραφεί πολύ περισσότερο στο τραγούδι. Το 2010 πρωταγωνίστησε στην μουσική παράσταση του Σ. Κραουνάκη «Γυναίκα Τριαντάφυλλο» η οποία έγινε και η αφορμή για να την ακούσουμε για πρώτη φορά σε CD, στη συνέχεια δούλεψε μαζί με τον Σταύρο Ξαρχάκο στο αφιέρωμα του στον Μάνο Χατζιδάκι, στο «Αμάν Αμήν» και στο εφετινό αφιέρωμα στην Μελίνα Μερκούρη στο Ηρώδειο αλλά έκανε και αρκετές άλλες εκλεκτές συνεργασίες. Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε ο πρώτος καθαρά προσωπικός της πλέον δίσκος «Λευκό Χαρτί», μια καλαίσθητη δουλειά που ξαφνιάζει ευχάριστα καθώς μετέρχεται ευάριθμα μουσικά είδη μα και, πάνω απ' όλα, διαθέτει μια φωνή σπανίων δεξιοτήτων, εξαιρετικής «πλαστικότητας» και ικανή να αποδίδει βιωματικά μιαν ιδιαίτερα μεγάλη γκάμα συναισθηματικών και ψυχολογικών καταστάσεων. Αξίζει να ακούσετε την Ηρώ Σαϊα, όχι μόνον το πως ερμηνεύει τα τραγούδια της αλλά και αυτά που υπάρχουν πίσω και πέρα από τις λέξεις των στίχων τους...
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
Πόσο σας βοήθησαν οι σπουδές σας στην υποκριτική στην μουσική πορεία που ακολουθείτε; Τελικά αισθάνεστε περισσότερο ηθοποιός, τραγουδίστρια ή εξίσου και τα δύο;
Οι σπουδές μου στο θέατρο δεν με βοήθησαν μόνο στη μουσική μου πορεία αλλά και στον τρόπο που σκέφτομαι και δρω. Τα εκφραστικά μου μέσα βελτιώθηκαν κατά πολύ και έτσι αισθάνομαι ότι έχω αρκετά εφόδια για να προσεγγίζω ακόμα και το τραγούδι με μιαν άλλη ματιά. Δεν μπορώ να πω αν αισθάνομαι περισσότερο ηθοποιός ή τραγουδίστρια, σίγουρα με το τραγούδι έχω μέχρι τώρα μεγαλύτερη επαφή όμως αποφεύγω να κάνω τέτοιου είδους διαχωρισμούς καθώς αγαπώ και τα δύο το ίδιο.
Τι σήμαινε για εσάς συγκεκριμένα η συμμετοχή σας στην Σπείρα Σπείρα και γενικότερα το ότι βρεθήκατε δίπλα στον Σταμάτη Κραουνάκη και δουλέψατε μαζί του;
Ήταν μια σπουδαία εμπειρία από πολλές απόψεις, ήταν οι πρώτες μου εμπειρίες επί σκηνής. Έμαθα σημαντικά πράγματα τα οποία με βοήθησαν να αντεπεξέλθω αργότερα σε συνεργασίες υψηλών απαιτήσεων όπως για παράδειγμα σε αυτήν με τον Σταύρο Ξαρχάκο αλλά και στην παράσταση «Γυναίκα Τριαντάφυλλο».
Ποια από τις συνεργασίες που κάνατε μετά την Σπείρα Σπείρα θυμάστε με πιο θετικά συναισθήματα και γιατί;
Όλες τις θυμάμαι με θετικά συναισθήματα πια, ο χρόνος σβήνει μέσα μου τα αρνητικά. Δεν θα ήθελα να ξεχωρίσω καμία, όλες οι συνεργασίες μου, με διαφορετικό τρόπο η κάθε μία και άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο, έχουν συμβάλλει σ᾽ αυτό που είμαι σήμερα. Σίγουρα όμως η συνεργασία με τον Σταύρο Ξαρχάκο σε διαφορετικές παραστάσεις ήταν ένα μεγάλο κεφάλαιο στην μέχρι τώρα καλλιτεχνική μου πορεία.
Πώς προέκυψε ο πρώτος σας προσωπικός δίσκος; Εννοώ αποφασίσατε ότι θα τον κάνετε και αρχίσατε να αναζητείτε τα κατάλληλα τραγούδια ή oι δημιουργοί είχαν έτοιμα τα τραγούδια και ήθελαν την κατάλληλη φωνή για αυτά;
Δεν υπήρχε εξ αρχής η ιδέα του δίσκου...Πρώτα ηχογραφήθηκε το τραγούδι «Λευκό Χαρτί», δόθηκε στο ραδιόφωνο, άρχισε να παίζεται και να το αγαπάει ο κόσμος, ακολούθησε το τραγούδι «Μια Βόλτα» και έτσι μπήκε στο μυαλό μου η ιδέα του δίσκου και αρχίσαμε να μαζεύουμε με τους δύο συνθέτες το υλικό.
Ποιοι ήταν οι συνεργάτες σας στο album, πώς ήρθατε σε επαφή μαζί τους και τι έχετε να πείτε για αυτούς; Και πόσον εύκολο ήταν να βρεθεί εταιρεία για να το κυκλοφορήσει σε τόσο χαλεπούς καιρούς για την δισκογραφία;
Οι συνεργάτες μου, ο Άρης Βλάχος και ο Νεοκλής Νεοφυτίδης, είναι δύο νέοι μα και σπουδαίοι συνθέτες, Με τον Νεοκλή μας συνδέει μια στενή φιλία και συνεργαστήκαμε στο «Γυναίκα Τριαντάφυλλο» (μαζί με τον Σταμάτη Κραουνάκη,) στο οποίο έγραψε το ομώνυμο τραγούδι και επιμελήθηκε μουσικά την παράσταση. Από τότε εντυπωσιάστηκα από τις δυνατότητες και την μουσική του ευαισθησία και στη συνέχεια συνεργαστήκαμε και σε άλλες δικές μου παραστάσεις. Με τον Άρη Βλάχο γνωριζόμασταν ήδη καθώς είναι στενός συνεργάτης του Σταμάτη Κραουνάκη αλλά δεν είχαμε δουλέψει μαζί. Η αρχή έγινε όταν ο Γιάννης Γούνας μου έστειλε το τραγούδι «Μια Βόλτα» και τότε άρχισα να ανακαλύπτω το πολύπλευρο συνθετικό του ταλέντο, μου άρεσε πολύ ο τρόπος που «έντυνε» το κάθε τραγούδι με την μουσική του και έτσι έγραψε τα μισά τραγούδια του δίσκου. Είχα ερμηνεύσει και παλαιότερα ένα τραγούδι σε στίχους του Μάνου Ελευθερίου, αυτή την φορά είχα την χαρά να τραγουδήσω δύο αριστουργήματά του που οι δύο συνθέτες μελοποίησαν αληθινά αριστοτεχνικά! Ο Γιάννης Καστανάκης είναι φίλος μου, με πήρε μιαν ημέρα τηλέφωνο, μου διάβασε έναν στίχο του, μου άρεσε και έτσι έγινε μια πολύ ατμοσφαιρική κι αισθαντική bossa nova από τον Άρη Βλάχο. Όσο για την εταιρεία η ανεξάρτητη Phonograph ήταν μια δική μου συνειδητή επιλογή γιατί αυτό που αναζητούσα ήταν ξεκάθαρες συνεννοήσεις και συνέπεια στα όσα συμφωνούνται. Μέχρι στιγμής οι προσδοκίες μου δεν διαψεύστηκαν, ίσως επειδή ο άνθρωπος που τη διευθύνει, δηλαδή ο Αλέξανδρος Μπελλές, είναι και ο ίδιος ένας νέος μουσικός με κοινά όνειρα, ιδέες και ανησυχίες με εμένα και όλους/ες όσους ανήκουν στο δυναμικό της εταιρείας του γι᾽ αυτό και μπορούμε να μιλάμε την ίδια «γλώσσα».
Υπάρχει αρκετή ποικιλία μουσικών κατευθύνσεων στα τραγούδια του δίσκου, ουκ ολίγα από τα είδη της ελληνικής μουσικής αλλά σε μερικές περιπτώσεις και μια περισσότερο ή λιγότερο μακρινή jazz επίδραση. Είναι ένα ιδίωμα που αγαπάτε ιδιαίτερα;
Αγαπώ την καλή μουσική γενικά...Δεν θα χαρακτήριζα μεν τον εαυτό μου jazz τραγουδίστρια, θεωρώ όμως πως ό,τι επέλεξα να μπει στο δίσκο τιμά το είδος το οποίο αντιπροσωπεύει και με τον τρόπο που έχει μελοποιηθεί και ενορχηστρωθεί από τους δυο συνθέτες αλλά και από τον τρόπο που το ερμήνευσα.
Εσείς η ίδια είστε «Λευκό Χαρτί» ή όχι;
Νομίζω πως ναι γιατί σε όλα - από τις προσωπικές μου σχέσεις μέχρι τον τρόπο που αντιμετωπίζω καταστάσεις ή ακόμα και την δουλειά μου - προσπαθώ να είμαι «λευκό χαρτί», να βλέπω με αθώα ματιά τα πράγματα, να αντιμετωπίζω πάντα οτιδήποτε με καλή προαίρεση. Το τι γίνεται στην πορεία είναι άλλο θέμα αλλά, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, προσπαθώ να μου μένει το καλό, να ζωγραφίζω το «λευκό χαρτί» της ζωής μου και να κρατάω μόνο τα ωραία χρώματα.
Αν και τα περισσότερα από τα τραγούδια έχουν ερωτική θεματολογία κάνα – δυο μιλούν για κοινωνικά θέματα, μιλήστε μας λοιπόν για αυτά. Ποιο είναι εκείνο, είτε από τα μεν είτε από τα δε, που σας εκφράζει προσωπικά περισσότερο;
Δεν θα ήθελα να ξεχωρίσω κάποιο γιατί ειλικρινά κάθε ένα είναι για εμένα ξεχωριστό! Τα δυο τραγούδια που έχουν κάποιες αναφορές στο τι συμβαίνει γύρω μας, είναι επηρεασμένα από όσα βιώνουμε τα τελευταία τρία – τέσσερα χρόνια, τα «Μια Βόλτα» και «Αλλον Κόσμο Μάθαμε», επισημαίνουν την κατάσταση αλλά δίνουν και μια κάποια «λύση». Λένε δηλαδή ότι σαφώς γύρω μας τα πράγματα είναι δύσκολα, σαφώς υπάρχουν πολλά προβλήματα παρ' όλα αυτά όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε τη ζωή και τις ομορφιές της. Οσο και αν αυτό ακούγεται ακόμα και ρομαντικό τελικά είναι απόλυτα ρεαλιστικό διότι έτσι είναι πράγματι η ζωή, χαρά και λύπη ταυτόχρονα, κάπου κάτι μας δίνει και κάπου κάτι μας παίρνει και πρέπει να μπορούμε να ισορροπούμε μέσα μας αυτή την δομική αντίθεση, ίσως και αντίφαση της.
Γενικότερα πώς βιώνετε η ίδια την κρίση; Πιστεύετε ότι είναι αποκλειστικά οικονομική ή πιο σύνθετη και βαθύτερη;
Δεν θέλω να αρχίσω και εγώ να κάνω περισπούδαστες αναλύσεις, έχουμε ακούσει τόσες και τόσες άλλωστε…Σίγουρα όμως καμία κρίση δεν είναι μόνον οικονομική και προφανώς ούτε αυτή που περνάμε τώρα. Αν σκεφτούμε μόνο τις «αξίες» που είχαμε τα τελευταία χρόνια θα καταλάβουμε πολλά....Όσον με αφορά προσωπικά βιώνω την κρίση όπως όλοι, δηλαδή δύσκολα! Προσπαθώ όμως να μην μένω εκεί, ψάχνω και βρίσκω καθημερινά τρόπους ώστε να μη με καταβάλλουν οι δυσκολίες και τα προβλήματα. Μια μέθοδος που έχω επιλέξει είναι το να προσπαθώ - ακόμα και αν δεν έχω διάθεση ή όρεξη κάποιες φορές - να μυούμαι στο ωραίο. Στο μέτρο των δυνατοτήτων τις ζωής μου καθημερινά επιλέγω να βλέπω ωραίες εικόνες, να ακούω ωραίες μουσικές, να συναναστρέφομαι ωραίους ανθρώπους, να ομορφαίνω την κάθε ημέρα μου με μικρά ωραία πράγματα. «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο», έτσι νομίζω ότι και για εμένα αυτού του τύπου η ομορφιά θα τον σώσει...Τον προσωπικό μου κόσμο πάντως σίγουρα!
Ποια είναι η γνώμη σας για την πολιτική στην παρούσα συγκυρία; Περιμένετε από αυτήν κάποια λύση, διέξοδο ή έστω απλή ελπίδα και, αν ναι, από ποια πλευρά νομίζετε ότι μπορεί να έρθει;
Δυστυχώς δεν νομίζω ότι, για το κοντινό μέλλον τουλάχιστον, υπάρχει κάποιο πρόσωπο που μπορεί και θέλει πραγματικά να αλλάξει την κατάσταση και μακάρι να διαψευσθώ! Δεν με πείθει όμως κανείς, δεν θέλω να είμαι ισοπεδωτική αλλά όλα όσα συμβαίνουν στην πολιτική σκηνή μου φαίνονται σαν μια κακή θεατρική παράσταση με πρωταγωνιστές τους πολιτικούς μας. Νιώθω ότι κανένας από αυτούς δεν αγαπάει την χώρα μας, οι περισσότεροι παλεύουν μόνο για την «καρέκλα» τους. Θέλω πραγματικά να βρεθεί κάποιος που να δώσει ξανά ελπίδα όμως μέχρι τώρα το μόνο που δίνει ελπίδα σ᾽ αυτή την χώρα είναι το μοναδικό φως της. Όχι όμως και οι πολιτικοί της...
Και τα προσεχή σας σχέδια, σχετικά με τον δίσκο και όχι μόνο;
Θα γίνουν κάποιες ζωντανές εμφανίσεις τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο αλλά ακόμα βρισκόμαστε στην φάση του προγραμματισμού οπότε...θα μάθετε λεπτομέρειες σύντομα!
Μέχρι τότε όμως πιστεύουμε ότι μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι αυτές οι εμφανίσεις της Ηρούς Σαϊα μπορεί μεν να πραγματοποιηθούν επί «λευκού χάρτου», κάθε άλλο όμως παρά και με μιαν εξίσου λευκή, επί της ουσίας δηλαδή «άχροα και άοσμη» φωνή...
