Παλαιάς κοπής λόγιος δημοσιογράφος, φτιαγμένος από στόφα ευγενή που τείνει να εκλείψει στις μέρες μας, ο Κωστής Σκαλιόρας, κριτικός θεάτρου και κινηματογράφου, μεταφραστής και δοκιμιογράφος, έφυγε από τη ζωή το Σάββατο σε ηλικία 86 ετών. Είχε τη φροντίδα της συντρόφου του Ξένιας Καλογεροπούλου ώς το τέλος. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 4 μ.μ. από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Ευγενής και οξυδερκής, άφησε έντονο το στίγμα του τόσο ως κριτικός θεάτρου και επιφυλλιδογράφος του "Βήματος" όσο και ως κριτικός κινηματογράφου από τις σελίδες του "Ταχυδρόμου". Συνεργάτης του Άγγελου Τερζάκη στις "Εποχές" όπου επί χρόνια ήταν αρχισυντάκτης, αλλά και από την "Αγγλοελληνική Επιθεώρηση", αποτύπωσε με κομψότητα και ευθυκρισία τον λόγο του.
Άριστος χειριστής της ελληνικής, με ιδιαίτερη αίσθηση του λόγου, χάρισε στο θέατρο σημαντικές μεταφράσεις, έργων των Μπέκετ, Γκομπρόβιτς, Φο, Μπρεχτ, Ρουζάντε, Σω, Μολιέρου, Γκολντόνι, Κλωντέλ, Τουργκένιεφ, Γκόρκι, Χορβάτ, Ζιρωντού, Ντ. Χέαρ κ.ά., ενώ είχε επιμεληθεί την έκδοση του Εξηνταβελώνη του Κ. Οικονόμου στη σειρά Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη των εκδόσεων Ερμής (1970).
Ο Κωστής Σκαλιόρας γεννήθηκε το 1927 στην Αθήνα και στο Παρίσι σπούδασε ψυχολογία στη Σορβόνη και κινηματογράφο. Διακρίθηκε για την ευρύτητα των γνώσεών του σε όλη του τη δημοσιογραφική διαδρομή. Άνθρωπος σεμνός, ο οποίος απέφευγε τις δημόσιες εμφανίσεις, συνεισέφερε απλόχερα στις συλλογικές προσπάθειες. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων, του ΕΛΙΑ και των Φίλων του Μουσείου Ελληνικών Οργάνων, και, μαζί με τον Ζάννα, από τα πρώτα μέλη της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου. Τα τελευταία δημιουργικά του χρόνια η δραστηριότητά του ήταν μοιρασμένη μεταξύ μετάφρασης και του Δ.Σ. της Εταιρείας Σπουδών της Σχολής Μωραΐτη.
Σύζυγος εδώ και χρόνια της Ξένιας Καλογεροπούλου, υπήρξε το «καλό πνεύμα» του Θεάτρου Πόρτα, καθώς και της μεγάλης του επιτυχίας, του Οδυσσεβάχ.
Τη θλίψη τους για τον θάνατό του εξέφρασαν ο υπουργός Πολιτισμού Π. Παναγιωτόπουλος, η Εταιρεία Συγγραφέων, το ΚΘΒΕ.
