Καθώς το παραγνωρισμένο και εν πολλοίς και συκοφαντημένο ελληνικό hip-hop έχει έρθει τις τελευταίες ημέρες ξαφνικά στο προσκήνιο κατά πρώτον με την θλιβερή αιτία της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από μέλος της Χρυσής Αυγής και κατά δεύτερον με την κοινή συνέντευξη Τύπου την Τρίτη τόσων πολλών συνοδοιπόρων του από το εγχώριο ραπ την οποία προκάλεσε το αποτρόπαιο αυτό γεγονός δεν θα ήταν άσχημο να επωφεληθούμε της συγκυρίας για να σας συστήσουμε έναν αληθινά αξιόλογο και όντως διαφορετικό από τους περισσότερους – και γι' αυτό ακριβώς και λίαν ενδιαφέροντα – εκ των τελευταίων.
Η γνωριμία λοιπόν το ‘97 με τον B D Foxmoor των Active Member σε μια συναυλία των τελευταίων έκανε έναν έφηβο ο οποίος προφανώς ήδη ενδιαφερόταν για το hip-hop να προστεθεί στην τότε μεγάλη παρέα της Freestyle Productions, του οργανισμού που με έδρα το Πέραμα στέγαζε τις δραστηριότητες όλης της ομάδας του low bap η οποία συνασπιζόταν γύρω από τους A. M. και, πιο συγκεκριμένα, τον ηγέτη τους, τον προαναφερθέντα Μιχάλη Μυτακίδη. Το νεαρό παιδί λοιπόν πήρε το ψευδώνυμο Κοράκι και υπήρξε διαδοχικά μέλος δύο low bap συγκροτημάτων, των Prohja και των γνωστότερων Βαβυλώνα. Διαφωνίες με τον B D Foxmoor όμως τον ανάγκασαν το '03 να εγκαταλείψει την ομάδα του Περάματος και να επικεντρωθεί σε ένα γκρουπ που βρισκόταν πιο κοντά στο rock και στο οποίο ήταν ήδη παράλληλα με τους Βαβυλώνα, τους Ερίσμα. Οι τελευταίοι κυκλοφόρησαν έναν δίσκο το ‘08 πριν διαλυθούν και ο Sigmataf (όπως ήταν πλέον γνωστός από τα αρχικά του ονοματεπώνυμου του, δηλαδή Στέλιος Τσάφος) ακολουθήσει την προσωπική πια διαδρομή του.
Το ξεκίνημα της έγινε το '10 με το ντεμπούτο album του «Ξύπνα, Ώρα Για Ύπνο» που αποκάλυψε τις αρετές του οι οποίες έγιναν ακόμα πιο ορατές με την αρκούντως πιο ώριμη δεύτερη δισκογραφική του δουλειά με τον – αρχικά και επιφανειακά...- παράδοξο τίτλο «Τι Κάνει Σε Είναι Να ; Εδώ» που κυκλοφόρησε πριν μερικούς μήνες. Ο Sigmataf λοιπόν κατά πρώτον διαθέτει ένα σαγηνευτικά πολυσυλλεκτικό ήχο που θα μπορούσε να θεωρηθεί επιτομή του τι σημαίνει μουσικός εκλεκτισμός σήμερα καθώς συγκεντρώνει και συνδυάζει στοιχεία από άπαντα τα κυριότερα διεθνή ιδιώματα και ρεύματα της εποχής ενώ και ο τρόπος που προσαρμόζει την φωνητική εκφορά του σε κάθε ένα από αυτά είναι αριστοτεχνικός, κάποτε ακόμα και αξιοθαύμαστος. Όσον αφορά εκείνο που καθορίζει πάνω από όλα την ποιότητα κάθε ράπερ, δηλαδή το περιεχόμενο του λόγου του, οι στίχοι του μπορεί ομολογουμένως μερικές φορές να υποκύπτουν σε μιαν απλοϊκότητα – ή ακόμα και στην ευκολία της συνθηματολογίας...- αλλά παραμένουν πάντα αληθινοί, από την καρδιά και την ψυχή του, η αξιόλογη μεταφορά σε ρίμες μετά μουσικής των σκέψεων ενός νέου ανθρώπου για τον εαυτό του μα κυρίως τον κόσμο γύρω του. Τα ίδια ακριβώς χαρίσματα χαρακτηρίζουν τόσο το blog του (http://sigmataf2.blogspot.gr/) όσο και την εκπομπή του στον διαδικτυακό ραδιοσταθμό Radio Bubble.
Ο ίδιος δηλώνει ότι δεν εκφράζει παρά μόνο τον εαυτό του και δεν γνωρίζουμε φυσικά αν και τι ψηφίζει, βλέποντας όμως έναν υγιώς σκεπτόμενο τριαντατριάχρονο άνθρωπο ο οποίος πιστεύει στις ουμανιστικές αξίες, ενδιαφέρεται ειλικρινά για τον κόσμο και νοιάζεται πραγματικά να τον κάνει λίγο καλύτερο δεν μπορούμε να μην παρατηρήσουμε ότι επί της ουσίας είναι ένας αριστερός του σήμερα. Και γι' αυτό ο Sigmataf μπορεί και πρέπει να απευθυνθεί σε όσο τον δυνατόν περισσότερους/ες, σε αντίθεση δυστυχώς με τον πάλαι ποτέ μέντορα του που η έφεση του σε «θεωρίες συνωμοσίας» εναντίον του τον έχει οδηγήσει σε έναν ιδιότυπο απομονωτισμό, αν όχι στο να επιτίθεται εξίσου σε αντιπάλους και φίλους ή έστω φυσικούς του συμμάχους.
