Στενός φίλος του Γκαμπριέλ Γαρσία Μάρκες, βραβευμένος με τα βραβεία Θερβάντες και Medicis αλλά και τρόφιμος των φυλακών για κατάχρηση χρήματος, ο Κολομβιανός συγγραφέας Άλβαρο Μούτις πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 90 ετών, στο Μεξικό, όπου ζούσε αυτοεξόριστος μετά την εγκαθίδρυση στην Κολομβία του δικτατορικού καθεστώτος του Gustavo Rojas Pinilla.
Γόνος αριστοκρατικής οικογένειας, ο Άλβαρο Μούτις γεννήθηκε στην Κολομβία το 1923 και πέρασε μεγάλο μέρος της παιδικής του ηλικίας στις Βρυξέλλες, όπου ο πατέρας του ήταν διπλωμάτης. Εκεί συνάντησε δύο από τα πάθη που σημάδεψαν τη ζωή και τον τρόπο γραφής του: τη γαλλική Λογοτεχνία και την Ιστορία. Αρχικά εργάστηκε στο κρατικό ραδιόφωνο, ενώ για περισσότερο από 12 χρόνια, υπήρξε σύμβουλος και διευθυντικό στέλεχος κινηματογραφικών εταιρειών. Μετά και την αποφυλάκισή του αφοσιώθηκε στο γράψιμο. Αρχικά στράφηκε στην ποίηση, έγινε όμως ευρέως γνωστός κυρίως για τα διηγήματά του και τη μυθιστορηματική περσόνα τού Μακρόλ ελ Γκαβιέρο. Το έργο του συχνά συγκρίνεται με εκείνο του Ζόζεφ Κόνραντ. Το πάθος του για τη νομαδική ζωή, αποτέλεσμα των συνεχών ταξιδιών του σε διάφορες γωνιές του κόσμου, διαπνέει ολόκληρο το έργο του. Τιμήθηκε μεταξύ άλλων με τα βραβεία Medicis Etranger, για το "Χιόνι του Ναυάρχου" (1989) και Θερβάντες για το σύνολο του έργου του (2011). Στα έργα του συγκαταλέγοντα τα: "Αμπντούλ Μπασούρ", "Ένας ωραίος θάνατος", "Η Ιλόνα φθάνει με τη βροχή", "Το χιόνι του Αλμιράντε".
