Η νέα ταινία του Αλέξανδρου Βούλγαρη «Bγαίνουν Μέσα Απ' τη Μάργκο» άρχισε να προβάλλεται πριν περίπου από ένα μήνα και σχεδόν ταυτόχρονα κυκλοφόρησε ψηφιακά το soundtrack της ενώ στις 20 Απριλίου θα κυκλοφορήσει και σε διπλό δίσκου βινυλίου από την έγκριτη ανεξάρτητη εταιρεία Inner Ear. Αυτό το soundtrack έχει μια ιδιαιτερότητα όχι μόνο σε σχέση με εκείνα προηγούμενων ταινιών του σκηνοθέτη αλλά και με όλα τα υπόλοιπα καθώς αποτελείται από δύο διακριτά, πολύ διαφορετικά μεταξύ τους αλλά και με κάποια κοινά στοιχεία και εντέλει αλληλοσυμπληρούμενα μέρη.
Το ένα από αυτά τα μέρη το υπογράφει ο The Boy, το ψευδώνυμο δηλαδή που χρησιμοποιεί για την ιδιότητα του ως μουσικός ο Αλέξανδρος Βούλγαρης, όπως ακριβώς συνέβαινε και στις προηγούμενες ταινίες του. Το άλλο το υπογράφει η τακτική συνεργάτιδα του Δεσποινίς Τρίχρωμη. Το ότι το εν λόγω soundtrack της έχει δύο «όψεις» δεν είναι κάποια ιδιοτροπία του ξεχωριστού δημιουργού αλλά υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος για αυτό.
Πέρα από τους ανθρώπινους χαρακτήρες κεντρικό ρόλο σε όλες τις ταινίες του Αλέξανδρου Βούλγαρη παίζουν οι χώροι. Εσωτερικοί χώροι, αστικών διαμερισμάτων, εξωτερικοί και τελικά και επί της ουσίας η ίδια η πόλη, η πόλη στην οποία γεννήθηκε, ζει και εργάζεται, η Αθήνα, είτε κατονομάζεται είτε όχι. Αυτή τη φορά όμως υπάρχει και κάτι ακόμα που πρωταγωνιστεί και δεν είναι άλλο από την δεύτερη και ισότιμη με την πρώτη, το σινεμά, αγάπη του δημιουργού, η μουσική. Αυτό συμβαίνει επειδή ο κεντρικός – γυναικείος, όπως πάντα στις ταινίες του Αλέξανδρου Βούλγαρη – χαρακτήρας, η Μάργκο του τίτλου της ταινίας, είναι μια κάποτε γνωστή και πολύ επιτυχημένη τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια που όμως μετά την αποτυχία του τελευταίου album της αποσύρεται, απογοητευμένη και όχι μόνο, στην ιδιωτικότητα του σπιτιού της. Το φιλμ διαδραματίζεται την νύχτα του πάρτι για τα τεσσαρακοστά γενέθλια της στη διάρκεια της οποίας έχει την ευκαιρία να αναστοχαστεί την μέχρι τότε ζωή και μουσική διαδρομή της, να συμφιλιωθεί μαζί τους και να αποδεχθεί όλα τα λάθη της ώστε να εισέλθει απελευθερωμένη από το παρελθόν στη νέα φάση αμφοτέρων.
Το εύρημα του soundtrack είναι ότι το πρώτο μέρος του έχει τον υπότιτλο «The Closest to U» είναι υπό μίαν έννοια η μουσική της Μάργκο, επτά τραγούδια με αγγλικό στίχο που έχει γράψει και ερμηνεύει η Δεσποινίς Τρίχρωμη. Αξίζει να αναφερθεί ότι ολόκληρο το soundtrack έχει ηχογραφηθεί στο – αναλογικής τεχνολογίας, κάτι που συνάδει απόλυτα με την κινηματογραφική και μουσική αισθητική του Αλέξανδρου Βούλγαρη – στούντιο AUX του καταξιωμένου κιθαρίστα Γιώτη Παρασκευαϊδη. Τα τραγούδια που έγραψε η Δεσποινίς Τρίχρωμη φέρνουν κάπως στο νου μια πιο ηλεκτρονική εκδοχή της Tori Amos με το πιάνο και τα synthesizers της να συνοδεύουν την αισθαντική. ελαφρά μυστηριακή και κάποτε ψιθυριστή φωνή της. Κάποιες φορές όμως οι κιθάρες του Γιώτη Παρασκευαϊδη και του συνεργάτη του Κίμωνα Βλαχάκη χρωματίζουν καθοριστικά το ακρόαμα στρέφοντας το προς μια μορφή ατμοσφαιρικής, ίσως ακόμα και ambient, folk.
Το δεύτερο μέρος του soundtrack που έχει γράψει ο The Boy έχει τον υπότιτλο «Μη Φοβάται» και περιλαμβάνει δέκα επτά κομμάτια με ελληνικούς στίχους ή αποσπάσματα από τους διαλόγους της ταινίας. Τέσσερα από αυτά ερμηνεύει ο The Boy, δύο η Δεσποινίς Τρίχρωμη, σε τέσσερα υπάρχει η φωνή της πρωταγωνίστριας Σοφίας Κόκκαλη και στα υπόλοιπα των υπολοίπων ηθοποιών της ταινίας εκτός από ένα στο οποίο ακούγεται ο ποιητής και ραδιοφωνικός παραγωγός Γιώργος Κοροπούλης.
Το «Μη Φοβάται» είναι ο ήχος των εσωτερικών και εξωτερικών χώρων της ταινίας, η «φωνή» της πόλης. Με όχημα τα synthesizers του The Boy και τις κυρίως ηλεκτρικές σε αυτή την περίσταση κιθάρες του Γιώτη Παρασκευαϊδη η Αθήνα «μιλά» και ενίοτε «τραγουδά», ατμοσφαιρικά αλλά κάποτε και με rock διάθεση, άλλοτε με ηρεμία και περισυλλογή και άλλοτε με μια εκπεφρασμένη ή «βουβή» οργή, κάποιες στιγμές γίνεται ακόμα και spooky «στοιχειώνοντας» σε ένα διαρκές και χωρίς εξάρσεις θρίλερ της καθημερινότητας τους χαρακτήρες οι οποίοι δεν κατοικούν απλά αλλά ενυπάρχουν στο αστικό περιβάλλον όσο όμως και οι ίδιοι το στοιχειώνουν οριοθετώντας και σηματοδοτώντας το. Γιατί, για να συνδυάσω αυθαίρετα δύο από τους τίτλους των κομματιών του The Boy, μπορεί μεν «Αθήνα, Ίσως πόλη» αλλά αυτό που τελικά έχει σημασία είναι ότι «σ' έκανα να γελάσεις».
