Η Ραμού και η Μπελού γεννήθηκαν η μία στο μυαλό της άλλης. Ζουν μια ζωή διαφορετική αλλά είναι αχώριστες, παρόλο που η μία είναι κορίτσι και η άλλη φάλαινα.
«Αν χαθούν τα παραμύθια και τα όνειρα, αν λείψουν οι παραμυθάδες, η πλήρης απομάγευση θα φέρει ένα νέο είδος ανθρώπου: του απολύτως τεχνητού χωρίς συναίσθημα... Αυτή τη φορά τρύπωσα στο λαγούμι της Ραμόνας. Και μου ανοίχτηκε ο θαυμαστός της κόσμος» λέει η συγγραφέας.
Η Ραμού είναι ένα ιδιαίτερο και ξεχωριστό παιδί, που «δεν συγκεντρωνόταν στο πιάτο με το φαΐ της, δεν κοίταζε τη μαμά στα μάτια όταν της μιλούσε και κυρίως δεν έπαιζε με άλλα παιδιά. Και το πιο περίεργο: έμοιαζε να λέει ιστορίες στον εαυτό της». Ανεπαισθήτως η Πριοβόλου, χωρίς να κατονομάζει, δημιουργεί έναν χαρακτήρα που η συμπεριφορά του παραπέμπει στη συμπεριφορά των νευροδιαφορετικών παιδιών. Των παιδιών εκείνων που αισθάνονται την ανάγκη να δημιουργούν γύρω τους ένα προστατευτικό «κουκούλι» για να κλείνονται και να προστατεύονται από ό,τι τα φορτίζει. Το κουκούλι της Ραμού, το καταφύγιό της, για την απόρριψη που βιώνει από τους φίλους της είναι η φαντασία: «Φύγε. Μας τρελαίνεις με τις ψεύτικες ιστορίες σου για μια φάλαινα που κανένας δε βλέπει ούτε ακούει».
Ένα κορίτσι και μια φάλαινα
Και τότε έρχεται η Μπελού να την παρηγορήσει, γιατί κι αυτή «ήταν συνέχεια μόνη κι έμοιαζε να λέει ιστορίες στον εαυτό της». Γιατί κι αυτή δεν είναι αποδεκτή: «Άντε να πεις σε χαζούς τις ιστορίες σου» της λένε συνεχώς. Η Μπελού γίνεται το alter ego του κοριτσιού, καθώς πρόκειται για ένα εξίσου ιδιαίτερο πλάσμα, μια λευκή φάλαινα Μπελούγκα - είδος μοναδικό, σπάνιο, που αποτελεί συχνό έκθεμα σε ενυδρεία ακριβώς για τη διαφορετικότητά του. Έτσι η μία λειτουργεί παρηγορητικά για την άλλη, γίνονται φίλες, γιατί αυτό που τις ενώνει δεν είναι η «διαφορετικότητά» τους αλλά ο υψηλός βαθμός ενσυναίσθησης, αποδοχής και αγάπης που τους επιτρέπει να εστιάζουν σε άλλα, πιο ουσιώδη.
Εύστοχα και ρεαλιστικά, επίσης, η Πριοβόλου θα μετατοπίσει το βλέμμα της και στη στάση των μαμάδων τους. Και οι δύο αγωνιούν, τα βάζουν ακόμα και με τα παιδιά τους, πικραίνονται γιατί αισθάνονται τη δυσκολία τους να προσαρμοστούν στον τυπικό κόσμο, έτσι όπως οι περισσότεροι γνωρίζουν ή διαμορφώνουν με τα κανονιστικά «πρέπει» τους. Έναν κόσμο στον οποίο ο διαφορετικός περιθωριοποιείται, γίνεται θύμα λύπης ή χλευασμού. Μολονότι οι δύο μητέρες κουβαλάνε τα ίδια συναισθήματα, εντούτοις -και αυτές- αδυνατούν να επικοινωνήσουν. «Δεν έβλεπαν καν η μία την άλλη... έβλεπαν και οι δύο κάτι διαφορετικό». Γιατί προϋπόθεση της επικοινωνίας δεν είναι το να είσαι ίδιος με τον άλλο αλλά να μπορείς να τον δεις... να επιτρέπεις να είναι ορατός.
Δύο μοναδικά παιδιά δύο
Τη «λύση» θα δώσουν δύο γιατρίνες. Αυτές θα σεβαστούν το βλέμμα της Ραμού και της Μπελού, θα αποδεχτούν τον κόσμο τους, θα βοηθήσουν τις δύο μητέρες να υιοθετήσουν μια διαφορετική οπτική και να αποδεχτούν ότι η φαντασία των παιδιών τους όχι μόνο δεν είναι πρόβλημα αλλά τα καθιστά μοναδικά. Ταυτόχρονα, θα βοηθήσουν και όλους τους υπόλοιπους να μεταβάλουν τον τρόπο που μέχρι τώρα έβλεπαν τα δύο πλάσματα και να αμφισβητήσουν την έως τώρα στερεοτυπική τους οπτική. Έτσι, οι φίλοι τους θα αρχίσουν να μπαίνουν στις ιστορίες των δύο πλασμάτων, γιατί τα παιδιά αποδέχονται το διαφορετικό όταν το γνωρίσουν και το δουν ως μέρος ενός -ούτως ή άλλως- ποικιλόμορφου κόσμου.
Η Πριοβόλου γράφει μια ιστορία όχι για ακόμα ένα διαφορετικό πλάσμα αλλά για ένα πλάσμα που βρίσκει τη θέση του στον κόσμο. Μια ιστορία για όλα τα παιδιά που ζουν την πραγματικότητα σαν ένα μεγάλο ταξίδι στον κόσμο της φαντασίας. Με λόγο απλό και εικονοπλαστικό οδηγεί τα παιδιά εκεί που υπάρχουν οι φωλιές των αστεριών... Αναδεικνύοντας την αγάπη, την κατανόηση, τη συμπερίληψη ως αναγκαία εργαλεία για να μπορέσουμε να μπούμε στον μικρόκοσμο των παιδιών που βρίσκονται στο φάσμα.
Η Ντανιέλα Σταματιάδη με την ιδιαίτερη εικονογράφησή της αποκωδικοποιεί τα σύμβολα της ιστορίας και εικονοποιεί τα συναισθήματα. Με το κίτρινο αρχικά να οριοθετεί τον κόσμο της Ραμού και το μπλε με το λευκό της Μπελού βλέπουμε σιγά-σιγά τον κόσμο της μιας να «εισβάλει» στον κόσμο της άλλης, με μικρές εικαστικές υπομνήσεις. Και σταδιακά το εύρος αυτών των κόσμων θα διευρύνεται καθώς όλο και περισσότεροι θα τους γνωρίζουν. Το βαθύ μπλε και το μαύρο, διανθισμένο με ζωηρά πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, ενώνουν τον κόσμο του βυθού και του ουρανού, τον κόσμο της πραγματικότητας και της φαντασίας.
Info:
«Η Ραμού και η φάλαινα Μπελού»
Συγγραφέας: Ελένη Πριοβόλου
Εικονογράφηση: Ντανιέλα Σταματιάδη
Εκδόσεις: Καστανιώτη
Ηλικία: για 4+ ετών
13,50 ευρώ
