Live τώρα    
35°C Αθήνα
ΑΘΗΝΑ
Ελαφρές νεφώσεις
35 °C
33.9°C35.8°C
3 BF 31%
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ελαφρές νεφώσεις
32 °C
30.7°C32.9°C
4 BF 46%
ΠΑΤΡΑ
Σποραδικές νεφώσεις
34 °C
34.0°C34.0°C
1 BF 57%
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Αίθριος καιρός
31 °C
30.8°C31.6°C
4 BF 55%
ΛΑΡΙΣΑ
Σποραδικές νεφώσεις
33 °C
32.9°C33.4°C
3 BF 33%
Κριτική θεάτρου / Κοντά στο τέλος του θεατρικού χειμώνα
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Κριτική θεάτρου / Κοντά στο τέλος του θεατρικού χειμώνα

135150854a.jpg

Στον χώρο 2510 της οδού Θεμιστοκλέους είδαμε την παράσταση του «Κροκόδειλου» του Φίοντορ Ντοστογιέφσκι. Ένα πρώιμο έργο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα γραμμένο το 1865, που μοιάζει σαν ένας φόρος τιμής στον σπουδαίο πρόδρομό του Νικολάι Γκόγκολ, ενώ συγχρόνως προαναγγέλλει τον Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ.

Η υπόθεση: Ένα ζευγάρι Ρώσων, εκείνος κρατικός υπάλληλος από σόι ξεπεσμένων ευγενών κι εκείνη μια τυπική μικροαστή, βγαίνουν ένα κυριακάτικο πρωινό περίπατο στους δρόμους της Αγίας Πετρούπολης για να καταλήξουν επισκέπτες στο γερμανικό τσίρκο που μόλις έφτασε στην πόλη και όπου εκτίθεται ένας μοναδικός τεράστιος κροκόδειλος ενός σπάνιου είδους. Όπου συμβαίνει το μοιραίο ατύχημα, ο κροκόδειλος ξυπνά από τον λήθαργο, αρπάζει «εκείνον» από το πόδι και τον καταπίνει ως τη μέση, αδυνατώντας να ολοκληρώσει το πρωινό του λόγω των… σεβαστών διαστάσεων του θύματος. Αυτό θα μπορούσε να αποτελεί μια είδηση σε εφημερίδα, αλλά ο Ντοστογιέφσκι με την τέχνη του το αποκολλά από το πλαίσιο ενός τυχαίου συμβάντος και του δίνει συμβολικές διαστάσεις. Τι θα γίνει από δω και πέρα; Η συνέχεια της νουβέλας είναι όντως απρόσμενη: Η ιδιοκτήτρια του θηρίου ζητά αποζημίωση από το θύμα λόγω της πτώσης της αξίας των μετοχών του ζώου στο χρηματιστήριο! Το θύμα όμως δηλώνει ότι έχει βολευτεί μια χαρά στα σαγόνια του τέρατος, κάνει χώρο στη συμβία του για να λάβει θέση δίπλα του και απολαμβάνουν από κοινού την καινούργια διασημότητα! Τέλος καλό και κερδοφόρο για όλους! Ο Ντοστογιέφσκι σατιρίζει ανεπανάληπτα εδώ όλη τη ζωή της παλιάς (και αιώνιας) Ρωσίας, δημόσια και ιδιωτική, με έναν οίστρο που θα μπορούσε άνετα κάποιος να χαρακτηρίσει προφητικό.

Η άρτια θεατρική διασκευή και η ευθύβολη σκηνοθεσία του Ανδρέα Ζαφείρη, όπως επίσης τα σκηνικά και τα κοστούμια της ομάδας (π.χ., ο κροκόδειλος-μηχανή με τα γρανάζια του) συντείνουν στην εκ νέου επικαιροποίηση του κρίσιμου ζητήματος της μηχανοποίησης της ζωής μας που πρώτος έθεσε ο ιδιοφυής Τσάρλι Τσάπλιν στην αθάνατη ταινία του «Μοντέρνοι καιροί». Οι τρεις ηθοποιοί της παράστασης, ο Κίμων Δούσης, η Αυγουστίνα Κουτσούκου και η Γεωργία Κωβαίου, είναι ένα δυναμικό, ισοσκελές θεατρικό τρίγωνο που κρούει με οίστρο τις χορδές του μπουρλέσκ.

 

Στον πολυχώρο Αλεξάνδρεια παρακολουθήσαμε την Κάτια Σπερελάκη στον δραματικό μονόλογο που έγραψε η ίδια με τον τίτλο «Νίνα 2», σε δημιουργική σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη.

Πρόκειται για τον υπαρξιακό μονόλογο μιας γυναίκας ηθοποιού που έχει φτάσει κοντά στο τέλος της καριέρας της και μας αφηγείται ωμά σχεδόν τη ζωή της στην «αρένα» του θεάτρου μέσα από βασικούς ρόλους του παγκόσμιου ρεπερτορίου που έπαιξε ή δεν έπαιξε ή που θα ήθελε οπωσδήποτε να είχε παίξει. Ενώ ετοιμάζεται να περάσει από ακόμη μία, ίσως την τελευταία της, «οντισιόν». Έτσι, περνάει διαδοχικά από την Μπλανς Ντιμπουά στο «Λεωφορείον ο πόθος» του Τενεσί Ουίλιαμς και από την πριγκίπισσα Κοσμονόπολι στο «Γλυκό πουλί της νιότης» του ίδιου συγγραφέα, στην Ουίνι του Μπέκετ («Ω οι ωραίες μέρες»), στην Ηλέκτρα του Σοφοκλή και στην αυτοκαταστροφική Λαίδη Μάκβεθ του Σαίξπηρ. Τελευταίος σταθμός της είναι η Νίνα του τσεχοφικού «Γλάρου», μια ενσάρκωση της σαιξπηρικής Οφηλίας ως ιδέας-γυναίκας στα όνειρα του νεαρού ρομαντικού και ουτοπιστή ποιητή Κωνσταντίν Γκαβρίλοβιτς, που συνοψίζει όλες τις προηγούμενες ηρωίδες, αποτελεί την κινητήρια δύναμη του έργου και μας δίνει τον τίτλο. Ακούμε τα σπαρακτικά αποχαιρετιστήρια λόγια της Νίνας-Οφηλίας στον Άμλετ-Κόστια, που θα τους χωρίσει για πάντα η ζωή: «Είμαι γλάρος… Όχι, όχι, είμαι ηθοποιός. Βέβαια!».

Τέλος του έργου μέσα στο έργο, τέλος του θεατρικού παιγνίου των ατελείωτων μεταμορφώσεων. Ο Κόστια-Άμλετ θα επιλέξει τη μία και μόνη οριστική μεταμόρφωση, αυτή του θανάτου. Η Νίνα-Οφηλία τις πολλές μεταμορφώσεις των θεατρικών ρόλων. Ένα έξοχο κείμενο, μια σπουδαία ερμηνεία από την Κάτια Σπερελάκη και μια σκηνοθεσία επικεντρωμένη στον λόγο, σεμνή και αθόρυβη, που το απογειώνει.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL