Σ' ένα κόσμο που ολοένα στεγνώνει από χρώματα και αισθήματα, ένα αγόρι που ακροβατεί ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα αναλαμβάνει δράση προσφοράς προς τους συνανθρώπους του: σκαρώνει τις πιο όμορφες μα και παιχνιδιάρικες ζωγραφιές στον ουρανό, έτσι που με το αεράκι ταξιδεύουν παντού, χαρίζοντας τέρψη στα παιδιά που στερούνταν παιχνίδια και όνειρα. Όμως έτσι χάθηκαν τα δικά του όνειρα και ώσπου να βρει την ισορροπία ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό και να μπορέσει να συνταιριάξει τους δυο αντιμαχόμενους κόσμους -που και στους δυο ανήκε-, το αλλόκοτο αγόρι της ιστορίας έζησε πρωτόγνωρες περιπέτειες
Ο Βασίλης Παπατσαρούχας, από τους πιο ταλαντούχους εικονογράφους και συγγραφείς παιδικής λογοτεχνίας, στο «Αγόρι που ζωγράφιζε τον ουρανό» (εκδ: Μεταίχμιο, σελ: 23, τιμή: 12.00) βάζει τον μικρό του ήρωα να ανοίξει την πόρτα των ονείρων, αλλά και της μύχιας πτυχής της ανθρώπινης ύπαρξης. Σκοτεινή και δυσανάλογη για την ηλικία του η προσπάθεια, να βουτήξει στο σκοτάδι και να μείνει μόνος, αντιμέτωπος με τα ασπρόμαυρα όνειρά του, τον οδηγεί σε μια άλλη θεώρηση του κόσμου, αλλά και του εαυτού του. Με όχημα τα όνειρα, απελευθερωμένος από τα βάρη του ασπρόμαυρου κόσμου, ξαναβρίσκει τη χαρά ολόκληρης της χρωματικής κλίμακας, που θα την χαρίσει απλόχερα στον μεγάλο ουρανό... Σ' έναν κόσμο που μόνο όποιος έχει υπάρξει παιδί χορτάτο από παιχνίδι μπορεί ακόμη να ονειρεύεται.
Μια ιστορία αγάπης ανθίζει στην άκρη του χωριού, ανάμεσα σ' έναν πολύ καλό και ταπεινό χωρικό -που οι συγχωριανοί του υποτιμούσαν γιατί ήταν φτωχός-και σε μια κυριολεκτικά ουρανοκατέβατη κοπέλα. Όμορφη και άκρως μυστηριώδη. Το μυστήριο, αρχέγονο συστατικό του έρωτα, δένει τους δυο αλαφροΐσκιωτους εραστές, που γίνονται σύζυγοι, με μια αόρατη κλωστή δεμένη στη λάμψη της σελήνης και του ουράνιου θόλου. Όμως οι άνθρωποι, που ζουν την καθημερινή ζωή τους δεμένη στο άρμα της ρουτίνας και του καθωσπρεπισμού, κατεργάζονται σχέδια εισβολής στον χώρο του ανερμήνευτου, του αλλούτερου και του μυστηριακού. Και καθώς η «κόλαση είναι οι άλλοι», κατάφερναν να εισβάλουν σαν σκουλήκι σε ζουμερό μήλο στη σχέση του ζεύγους. Μα η ελπίδα συμμαχεί με τις δυνάμεις του καλού έτσι που στο τέλος, από κοντά και με τη συμφιλίωση με όσους προκάλεσαν τα δεινά στους πολύπαθους ήρωές μας, δίνουν ένα εορταστικό τέλος. Για να ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα, όπως λένε και στα παλιά παραμύθια που ακόμη εμπιστευόμαστε. Η Μαρία Σούμπερτ ανοίγει την πόρτα και εισβάλλει ορμητικά στον παραμυθόκοσμο, με το πρώτο της αυτό βιβλίο για μικρούς αναγνώστες (όχι πως δεν θα το χαρούν κι οι μεγάλοι), ακολουθώντας τη μαγεία των κλασικών παραμυθιών, αλλά μέσα από ένα υποψιασμένο βλέμμα (εικονογράφηση: Αιμιλία Κουταίου, εκδ: Διάπλαση, σελ: 32, τιμή: 12.00).
Θάλεια Καραμολέγκου
