Για τέταρτη χρονιά, το Ίδρυμα Ωνάση επισημαίνει και φέρνει κοντά μας δέκα βραβευμένες ελληνικές ταινίες μικρού μήκους από τα Διεθνή Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους της Δράμας και της Αθήνας (Νύχτες Πρεμιέρας). Οι ταινίες είναι διαθέσιμες online από την ιστοσελίδα της Στέγης, από τις 16 έως τις 23 Οκτωβρίου.
Οι δέκα ελληνικές ταινίες μικρού μήκους που βραβεύτηκαν το 2022 μας καλούν να γνωρίσουμε τον κόσμο τους και σαν καθρέφτες της κοινωνίας προβάλλουν ρεαλιστικά, συμβολικά ή λυρικά κοινωνικά θέματα, όπου πρωταγωνιστούν οι θηλυκότητες, η φύση, τα ετεροκανονικά πρότυπα και στερεότυπα, η νεότητα, η στοργή, ο ρατσισμός και ο έρωτας. Η κριτική επιτροπή του Φεστιβάλ Δράμας είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Η ανθρωπότητα οφείλει άμεσα να αντιμετωπίσει και να νικήσει τον ίδιο της τον εαυτό με σύνεση, συνοχή, συνέπεια και γνώμονα την ειρηνική και πολιτισμένη συνύπαρξη των λαών». Αντίστοιχα, η ομάδα του αθηναϊκού φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας, είχε αναφέρει: «αυτό το τμήμα τού φεστιβάλ φέρνει το κοινό τού φεστιβάλ σε επαφή με το πιο δημιουργικό, δραστήριο, ολοζώντανο, τολμηρό κι ενθουσιώδες κομμάτι του ελληνικού σινεμά, τη μικρού μήκους».
Οι ετερόκλητες επιλογές
Οι διαθέσιμες ταινίες περιλαμβάνουν πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα, όπως το «Tokakis ή What’s my name», όπου ο Θάνος Τοκάκης μάς περιγράφει την ιστορία ενός stand-up κωμικού που νιώθει την πίεση να αποδείξει πόσο αξίζει, αντιμέτωπος με το κοινό σε μια πάλη μέχρι τελικής πτώσεως, ή και το φιλόδοξο «Στον θρόνο του Ξέρξη» της Εύης Καλογηροπούλου, η οποία μέσα από μια παραβολή καταπιεσμένου αισθησιασμού στα ναυπηγεία του Περάματος μας φέρνει αντιμέτωπους με κάτι που υπερβαίνει τα ετεροκανονικά στερεότυπα της επιθυμίας. Υπάρχει ακόμη το «Pendulus» του Δημήτρη Γκότση, όπου ένας 24χρονος που έχει μεγαλώσει στην Αθήνα διχάζεται απέναντι στα συναισθήματά του, την οικογένειά του και την προέλευσή του. Η γραμμή που διαχωρίζει τη μοναχικότητα από τη μοναξιά κυριαρχεί στο «Κάκτος» του Δημήτρη Ζούρα, ενώ στο «Μάγμα» της Λίας Τσάλτα μια επιστήμονας σε έναν ροζ πλανήτη βρίσκει ένα περίεργο πλάσμα και το επαναφέρει στη ζωή για να επικοινωνήσει μαζί του.
Προτείνουμε ακόμη το «Toxic Μagnus», όπου ο Νάσος Γκατζούλης προσεγγίζει έναν καταπιεσμένο άνθρωπο που μετά από αποτυχημένη απόπειρα αυτοκτονίας θα καταφέρει να σώζει άλλες ζωές. Στο «5pm Seaside» του Valentin Stejskal μια γενέθλια επιθυμία εκπληρώνεται με τη βία και την τρυφερότητα δύο φίλων που θα εγκαταλείψουν τον ασφαλή χώρο της εθελούσιας απομόνωσής τους για να συναντηθούν. Η ταινία «Δάφνη» της Τώνιας Μισιαλή μας βάζει να σκεφτούμε πόσο μακριά μπορεί να φτάσει κανείς για να νιώσει λίγη στοργή με την ιστορία μιας γυναίκας που είναι ανικανοποίητη από τις ερωτικές της σχέσεις και μια μέρα βρίσκει ένα πληγωμένο σκυλί στη μέση του δρόμου. Τέλος, αξίζει να επισημανθεί το «Kiddo» του Μιχάλη Κίμωνα, όπου τέσσερις έφηβοι αφηγούνται την ιστορία κατάρρευσης δύο μεσηλίκων ζευγαριών, αλλά και η «Τελευταία Πνοή» του Χάρη Ραφτογιάννη, στην οποία παρακολουθούμε, εν μέσω καραντίνας, ένα ζευγάρι περιθωριακών στην τελευταία τους κοινή έξοδο.
