Ο λογοτέχνης και σκηνοθέτης Χριστόφορος Χριστοφής, ο οποίος τιμήθηκε φέτος από την Ένωση Ελλήνων Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής με το βραβείο Κάρολος Κουν 2020-2021 για «Το κάλεσμα του Προμηθέα» αλλά και για το σύνολο των έργων του, επανέρχεται και παρουσιάζει για το καλοκαίρι του 2023 μια σύγχρονη τραγωδία με τίτλο «Η εκδίκηση της Μελιτώς», σε κείμενα και σκηνοθεσία του ιδίου. Εμείς τον συναντήσαμε λίγο πριν την επόμενη θεατρική στάση της παράστασης στις 30 Ιουλίου στο Θέατρο «Φρύνιχος» στους Δελφούς και κάναμε μια όμορφη κουβέντα για το έργο και όχι μόνο.
Πώς γεννιέται αυτό το έργο; Πώς φτάνει στο χαρτί;
Κάθε έργο είναι μια άγνωστη περιπέτεια. Όταν ξεκίνησα να γράψω για το θέατρο, Στην Χρυσόμυγα, το πρώτο έργο, περίμενα να ολοκληρώσω τα πρώτα 10 λεπτά. Γνώριζα τους ήρωες, ήταν άνθρωποι που είχαν έρθει να συνομιλήσουν μαζί μου. Η επαφή μου ήταν ακουστική. Κατάλαβα τότε πως είμαι υπολανθάνων μουσικός. Τα 10 λεπτά έγιναν μια ώρα και 5.
Γιατί επιλέγεις να είναι μια γυναίκα στο επίκεντρο της ιστορίας; Είναι τυχαίο;
Δεν είναι η πρώτη φορά που γράφω για γυναίκα ηρωίδα .Έχει σχέση και με την προσωπική μου ζωή. Συνάντησα ιδιαίτερες αξιόλογες γυναίκες από την μητέρα μου,που ήταν μουσικός, μέχρι τις δασκάλες μου. Όπως επίσης φίλες και συμβίες μου. Οι ηρωίδες στα δράματα με γοήτευσαν πάντοτε, είτε είναι η Ηλέκτρα, όπως και αντίθετα τελείως, η Blanche du bois στο «Λεωφορείον ο πόθος».
Ποια είναι αυτή η άγνωστη πτυχή της Αθήνας που περιγράφεται στο δικό σας έργο;
Την Αθήνα την φανταζόμαστε περίπου όπως τα αγάλματα του Φειδία. Η Αθήνα είχε πολλές πτυχές. Είχε υπόκοσμο ,είχε συκοφάντες που συμβίωναν παράλληλα με φιλοσόφους και διάσημες εταίρες. Ήταν μια πολύπλευρη κοινωνία.
Πιστεύετε ότι οι τραγωδίες είναι από εκείνα τα έργα που δεν θα πρέπει να γεννούν παρεμβάσεις ή νέα έργα πάνω τους;
Διαβάζοντας, φοιτητής, το δοκίμιο του George Steiner «Ο Θάνατος της Τραγωδίας» άποψη για την οποία πρωτομίλησε και ο Albert Camus κάποια χρόνια πριν και μάλιστα σε αθηναϊκό κοινό, υποσχέθηκα στον εαυτό μου να τους διαψεύσω κάποτε! Γιατί η Τραγωδία έχει σχέση με την γέννηση και τον θάνατο. Νομίζω πως με την «Εκδίκηση της Μελιτώς», κάτι κατάφερα. Εσείς να μου πείτε.
Έχετε το άγχος του τελικού αποτελέσματος; Και πώς μετράτε ότι κάτι λειτούργησε τελικά;
Ναι, υπάρχει πάντοτε το άγχος του τέλους, της ολοκλήρωσης. Συχνά είναι ανυπόφορο. Έχεις να κάνεις με ζωντανά όντα. Δεν σ' αφήνουν εύκολα!
Ποια τα μελλοντικά σας σχέδια;
Ολοκλήρωσα εφέτος το 20ο μου έργο. Θα εκδοθεί με άλλα τέσσερα τον Φεβρουάριο του 24. Θέλω να ξαναδώ να παίζονται έργα μου όπως η «Πανσέληνος» ,«Τον επόμενο χρόνο», «Η γνωστή Ροζα μου». Θα κυκλοφορήσει επίσης σε μορφή νουβέλας η τριλογία μου για τον Ευριπίδη και είναι στα σκαριά να μεταφραστεί στα γαλλικά
