Οι εκπρόσωποι 21 σωματείων και πολιτιστικών ενώσεων ετοιμάζουν σήμερα, στις 12 μ., παράσταση διαμαρτυρίας στο υπουργείο Πολιτισμού. Στο μεταξύ ζητούν συνάντηση με τα αρμόδια υπουργεία, ενώ σε κοινή επιστολή τους προς την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, τον υπουργό Περιβάλλοντος Κώστα Σκρέκα, τον υπουργό Εργασίας Κωστή Χατζηδάκη και την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως, τονίζουν: «Οι αίθουσες προβολής είναι αναπόσπαστο κομμάτι του σύγχρονου πολιτισμού. Είναι το σπίτι των δημιουργών, των εργαζομένων και του κοινού της Έβδομης Τέχνης. Οφείλουμε να στηρίξουμε τη σύγχρονη πολιτιστική δημιουργία ως το ανεκτίμητο κεφάλαιο στο παρόν αυτού του τόπου. Ειδικά αυτές οι αίθουσες που λειτουργούν εδώ και δεκαετίες στηρίζουν την παγκόσμια και εγχώρια ανεξάρτητη παραγωγή». Και καταλήγουν λέγοντας: «Πρέπει να σταματήσουν οι υπεκφυγές και να εργαστούμε όλοι προκειμένου να δοθεί λύση για τη συνέχιση της παρουσίας των κινηματογραφικών αιθουσών στο κέντρο της Αθήνας. Λύσεις υπάρχουν, αρκεί να υπάρχει και η πολιτική βούληση».
Η απάντηση των αιθουσαρχών στον Μητσοτάκη
Οσο οι διαμαρτυρίες για τη μοίρα των αιθουσών φουντώνουν, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με ανάρτησή του στο Facebook ανέφερε: «Έχω ζητήσει από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας να χαρακτηρίσει και επίσημα στο Κεντρικό Συμβούλιο Αρχιτεκτονικής ως ιστορικά προστατευόμενη και δεσμευτική τη χρήση κινηματογράφου μαζί με άλλες χρήσεις πολιτισμού, αναψυχής και τουρισμού στα δύο κτήρια που στεγάζουν το Ιντεάλ και το Άστορ, ώστε οι επενδύσεις να αναδείξουν τη μοναδικότητα των τοποσήμων και τον ρόλο τους στη ζωή της πόλης αλλά και στις προσωπικές μας μνήμες. Μπορούμε να έχουμε αρμονική συνύπαρξη των ιδιωτικών επενδύσεων -που είναι αναγκαίες για ένα ζωντανό αστικό κέντρο- με ταυτόχρονη διαφύλαξη της ιστορικής, αρχιτεκτονικής και πολιτισμικής μνήμης, του σεβασμού των καθημερινών συνηθειών των κατοίκων, αλλά και εναρμόνιση με τις σύγχρονες τάσεις. Ο πολιτισμός είναι μοχλός ανάπτυξης και κοινωνικής συνοχής στις πόλεις μας».
Οι αιθουσάρχες του Ιντεάλ και του Άστορ απάντησαν από κοινού, με την εξής δήλωση: «Η παρέμβαση του κ. πρωθυπουργού δείχνει πόσο επιβεβλημένη είναι η διάσωση των δύο κινηματογράφων Ιντεάλ και Άστορ. Μετά την κα Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, είναι πολύ σημαντικό που αναγνωρίζει και εκείνος πως πρέπει να χαρακτηριστεί ως ιστορικά προστατευόμενη και δεσμευτική η χρήση κινηματογράφου των δύο αυτών αιθουσών. Αν όμως προστεθούν και άλλες παράλληλες χρήσεις “πολιτισμού, αναψυχής και τουρισμού”, τότε ο εκάστοτε νέος επενδυτής-διαχειριστής θα έχει το δικαίωμα να επιλέξει μία από τις άλλες χρήσεις (π.χ. αίθουσα σεμιναρίων, θεάτρου, συνεδριακού κέντρου κ.λπ.), καταργώντας αυτή του κινηματογράφου, όντας μάλιστα σύμφωνος και νόμιμος με τις χρήσεις μιας απόφασης, αφού αυτή θα προβλέπεται, όπως την προτείνει ο κ. πρωθυπουργός. Θεωρούμε λοιπόν απαραίτητο να κριθεί διατηρητέα η χρήση των δύο αιθουσών αποκλειστικά ως κινηματογράφων, αφού εξάλλου αυτή είναι και η διαχρονικά εγκατεστημένη χρήση που τους έχει συνδέσει αναπόσπαστα με τη μνήμη και την κοινωνική ζωή των κατοίκων της Αθήνας».
Οι σκηνοθέτες στηρίζουν τον αγώνα για τη διάσωση των κινηματογράφων
Δύο μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, ο Τώνης Λυκουρέσης και ο Δήμος Αβδελιώδης, στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου στον κινηματογράφο Άστορ τοποθετήθηκαν για τη διάσωση των κινηματογράφων της Αθήνας.
Ιδιαίτερης σημασίας ήταν η τοποθέτηση του Τώνη Λυκουρέση, γενικού γραμματέα της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών, ο οποίος δήλωσε: «Στηρίζουμε τη διατήρηση και δημόσια χρήση των κινηματογραφικών αιθουσών, των χώρων όπου προβάλλεται πάντα η δουλειά μας και επικοινωνούμε με το κοινό των θεατών μας. Όλοι μας, από τους εικοσάχρονους σπουδαστές των κινηματογραφικών σχολών μέχρι τους ογδοντάρηδες σκηνοθέτες, σχεδιάζουμε και υλοποιούμε τα κινηματογραφικά μας σχέδια με στόχο τη συντομότερη δυνατή προβολή τους στις αίθουσες, εκεί όπου συνυπάρχουν κοινωνικά και ψυχαγωγικά οι διεκδικούμενοι θεατές μας. Η σταδιακή εξαφάνιση των χειμερινών αιθουσών βρίσκεται τα τελευταία χρόνια σε εξέλιξη, εις βάρος της κυρίαρχης οπτικοακουστικής τέχνης του κινηματογράφου. Επί υπουργίας Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, η απόλυτη εξαφάνιση απείλησε ομαδικά και τις θερινές αίθουσες της Αθήνας. Ευτυχώς για όλους μας, η έγκαιρη νομοθετική της παρέμβαση διέσωσε ως διατηρητέους χώρους τους θερινούς κινηματογράφους και μαζί τους τη συνέχεια της καλοκαιρινής και μοναδικά εύφορης προβολής στη λευκή τους οθόνη. Υπάρχει, λοιπόν, πάντα η λύση μπροστά στις απειλητικές καταστροφικές επεμβάσεις, αρκεί οι αρμόδιοι φορείς να τολμήσουν να παρέμβουν υπεύθυνα και δραστικά».
Από την πλευρά του, ο Δήμος Αβδελιώδης, αντιπρόεδρος της ΕΕΣ, έκανε την εξής τοποθέτηση: «Πολλοί λόγοι καθορίζουν τη διατήρηση των κινηματογράφων της Αθήνας ως πραγματική ανάγκη και όχι ως ρομαντισμό. Η εξαφάνισή τους θα ήταν ένα ανήθικο, αόρατο και υψηλού κινδύνου πλήγμα σε πραγματικές ζωές. Η πεποίθηση πως ο κινηματογράφος έχει πεθάνει δεν στέκει. Απεναντίας, έχει μόνο μέλλον. Διότι πρόκειται για μια αναντικατάστατη τέχνη και τεχνική αφήγησης, που λαμβάνει πολύ σοβαρά υπόψη ότι απευθύνεται σε ένα σύνολο θεατών μέσα σε μια αίθουσα αλλά και υπαίθρια στην Ελλάδα (όχι τυχαία). Όπως λειτουργούσε και το θέατρο στην αρχαιότητα, παράγωγο της Δημοκρατίας, και που έπρεπε να πείσει το σύνολο του κοινού και όχι μόνο μια κάποια ομάδα ανθρώπων. Ένα είδος εκκλησίας του δήμου είναι και οι κινηματογράφοι, όπου, όταν δημιουργείται συγκίνηση, έχουμε πολλαπλάσια απόλαυση από την ομοψυχία και την ομόνοια που μας καταλαμβάνει άθελά μας και είναι το αλάνθαστο αίσθημα ότι οι αξίες που όλοι αναζητούμε είναι τελικά κοινές και ότι είναι στη θέση τους, ενώ όταν απογοητευόμαστε από το έργο, γινόμαστε άτομα και φεύγουμε μόνοι, αλλά προσδοκώντας πάντα να ξανανιώσουμε αυτή την ιερή συγκίνηση που μας κάνει άθελά μας Ανθρώπους».
