Live τώρα    
Οι καλλιτέχνες στο στόχαστρο
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Οι καλλιτέχνες στο στόχαστρο

Η στοχοποίηση ξεκίνησε από το ίδιο το αρμόδιο ΥΠΠΟ. Εξέδωσε οδηγίες, μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, για την αναστολή οποιασδήποτε υλοποίησης ή προγραμματισμού εκδήλωσης με ρωσικούς πολιτιστικούς οργανισμούς. Ενάντια σε Ρώσους καλλιτέχνες όπως ο ουκρανικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα του Τσαϊκόφσκι και στην ακύρωση της μετάδοσης τού κλασικού του έργου «Λίμνη των Κύκνων», στο πλαίσιο του κύκλου «the Bolshoi Ballet/live», στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Την ίδια στιγμή που κορυφαίες χορεύτριες του μπαλέτου Μπολσόι, αλλά και άλλοι Ρώσοι καλλιτέχνες και διανοούμενοι, διαδήλωναν έμπρακτα και με παραιτήσεις την αντίθεσή τους στην πολεμική επιχείρηση του Προέδρου Πούτιν.

Κατασυκοφάντηση καλλιτεχνών

Λες και οι καλλιτέχνες κρίνονται όχι με βάση το έργο τους και την προσφορά τους στην παγκόσμια πολιτισμική κοινότητα αλλά με το πρόσημο «ενός πλασματικού εθνισμού», μιας «φαντασιακής φυλετικοποίησης», καθώς έγραφε ο Ιμμανουέλ Βάλλερστάιν, που μας παραπέμπει σε άλλους φαιούς καιρούς στην Ευρώπη, στην Αμερική, στη νότια Αφρική. Ακολούθησε η προσπάθεια κατασυκοφάντησης, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, κυρίως μεμονωμένων τραγουδιστριών σε αντιπολεμικές συναυλίες και λίγο αργότερα μιας ολόκληρης συναυλίας για την ειρήνη διά στόματος επισήμων εκπροσώπων της κυβέρνησης, αλλά και του νεαρού υιού του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Γιατί βλέπει ότι η εμμονική της στάση στη «σωστή», ΝΑΤΟϊκή πλευρά της ιστορίας, αποστέλλοντας όπλα που αναζωπυρώνουν αυτόν τον φριχτό πόλεμο και όχι στο πλευρό των εμπλεκόμενων αμάχων που χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια, θα μπορούσε να αποβεί, εκλογικά, εις βάρος της. Γιατί ο κόσμος θέλει, χρειάζεται την ειρήνη για να ζήσει και όχι τον πόλεμο που διαπράττουν οι πολιτικοί εις βάρος του και υπέρ των συμφερόντων των ολίγων.

Ο κόσμος αλλάζει δραματικά με αυτόν τον πόλεμο. Οπισθοχωρεί και στη μικρή μας χώρα στις δεκαετίες του ΄30 και του ψυχροπολεμικού ΄50, του μικρομεγαλοϊδεατισμού, της λογοκρισίας και μιας άκρατης πουριτανικής υποκρισίας, της δημιουργίας «φαντασιακών» εχθρών και φίλων που εναλλάσσονται στη μεγάλη σκακιέρα.

Ο ανορθολογισμός του κέρδους δείχνει χωρίς προσωπείο τα σκληρά, άκαμπτα χαρακτηριστικά του απέναντι στην ορθολογική, ουμανιστική, αντιρατσιστική προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της ανθρώπινης ζωής.

«Τί είναι ο άνθρωπος;»

Τα γεωπολιτικά συμφέροντα που διακυβεύονται σήμερα επαναθέτουν το ερώτημα «Τι είναι ο άνθρωπος;». Είναι το ερώτημα που διατυπώνει πλαστικά με διαφορετικές μορφές της έκφρασης ο εικαστικός καλλιτέχνης Νίκος Παπαδόπουλος, στην ατομική του έκθεση στην «ΠΑΡΟΔΙΟ ΣΤΟΑ», στο κέντρο της Αθήνας, με τον ερωτηματικό τίτλο «Posthuman, Postpolitics?». Εκκινεί όπως σε όλη τη δουλειά του από τη γλυπτική που μεταμορφώνει με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας του βίντεο σε ένα τοπίο χαώδες, κερματισμένο και δυσδιάκριτο για τον απλό πολίτη.

Όπου διαφαίνονται όχι μόνο τα τερατώδη οργανικά και φυτικά πλάσματα που μοιάζουν να τον απειλούν αλλά και η αγωνιώδης προσπάθειά του να κρατήσει μέσα σε όλον αυτόν τον κυκεώνα των μεταλλάξεων της μεταπολιτικής διαχείρισής του τα ατομικά - προσωπικά του χαρακτηριστικά.

Χρησιμοποιεί ως λάιτ μοτίβ τη σμιλεμένη αυτοπροσωπογραφία του που επαναλαμβάνεται διαρκώς. Προβάλλεται ως τρισδιάστατη εκτύπωση, αλλά και ως αναγνώστης του βιντεοσκοπημένου πλατωνικού διαλόγου «Πρωταγόρας». Του σοφιστή, εισηγητή του ανθρωποκεντρικού σχετικισμού, γνωστού με τη ρήση «Πάντων χρημάτων μέτρον ο άνθρωπος», που υπερασπιζόταν απέναντι στον Σωκράτη την «πολιτική τέχνη» που δίδασκε στους πλούσιους μαθητές του για τη διευθέτηση των πραγμάτων στον ιδιωτικό και στο δημόσιο βίο. Και ισχυριζόταν ότι η γνώση είναι ό,τι αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας. Την αφηγείται ο ηθοποιός - σκηνοθέτης Λύσανδρος Σπετσιέρης.

Μεταλλάσσεται στον «ψηφιακό χαρακτήρα» ενός διαδραστικού βιντεοπαιχνιδιού που τον μετατρέπει σε τμήμα μιας μάζας με ασαφή προσανατολισμό και προσδιορισμό. Προβάλλει τον οδυνηρό σκεπτικισμό του ως ενεργού καλλιτέχνη και πολίτη απέναντι σε όσα συντελούνται γύρω του ως κεντρικό στοιχείο της ιδιωτικής και της δημόσιας ύπαρξής του.

Info

Νίκος Παπαδόπουλος, «Posthuman, postpolitics ?»

επιμέλεια Κωνσταντίνος Μπάτσος

ΠΑΡΟΔΙΟΣ ΣΤΟΑ, Αιόλου 42-44 - Κολοκοτρώνη - Βασιλικής

Διάρκεια έκθεσης: 10 Μαρτίου- 10 Απριλίου 2022

Ώρες λειτουργίας: καθημερινά 11.00-24.00

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0