Αν θυμάστε, η συνεισφορά των αρμόδιων υπουργών στην προετοιμασία αντιμετώπισης του χιονιά και στην αντιμετώπιση καθ’ εαυτήν ήταν το ότι εξαφανίστηκαν από το πεδίο ευθύνης τους. Πάλι καλά. Φαντάσου να «συντόνιζε» ένας Κώστας Καραμανλής (εκ Σερρών) τις προσπάθειες αντιμετώπισης. Η συνεισφορά, πάλι, του πρωθυπουργού, πριν εξαφανιστεί σε κάποιο από τα 38 του σπίτια, ήταν να επισκεφτεί (ντυμένος επιμελώς «συμπαραστατικά») κάποιους άστεγους στον Πειραιά. Τους χαμογέλασε, φωτογραφήθηκε, τους χτύπησε στην πλάτη κι «από δω πάν' κι άλλοι».
Ο πρωθυπουργός συνεισέφερε επίσης και στη φαίδρυνση του κλίματος, όταν είπε εντός της Βουλής ότι ο προαναγγελθείς χιονιάς τους «ηπάτησε» (την κυβέρνηση, το επιτελικό κράτος και τον ίδιο προσωπικώς) διότι δεν φτάνει που ήρθε νωρίτερα, ήρθε και μέρα μεσημέρι, ενώ το ραντεβού ήταν για το βράδυ! Γι’ αυτό τους έπιασε στον ύπνο. Βέβαια κανείς δεν τον ρώτησε ποια ώρα ξυπνάει ένας πρωθυπουργός και τι ώρα πιάνει δουλειά αυτός, οι υπουργοί και οι επιτελείς του, αλλά δεν πειράζει. Ήταν τόσο ικανοποιημένος (πάλι!) με τον εαυτό του (πάλι!) που καθάρισε για όλους (πάλι!) και «ξεκόλλησε» από την Αττική Οδό Α.Ε. δυο χιλιάρικα για κάθε εγκλωβισμένο αυτοκίνητο, που θα ήταν κρίμα να του χαλάσει κάποιος τον μύθο του.
Κάπου εκεί όμως τελείωσε και η φαίδρυνση, γιατί πήρε θάρρος και κάνοντας για ακόμα μια φορά το σύνταγμα κομφετί (έρχονται και οι Απόκριες), αφού έβγαλε ετυμηγορία για τον Κώστα Βαξεβάνη, τη Γιάννα Παπαδάκου και τους άλλους ερευνητές δημοσιογράφους, ότι είναι συμμορία και υπόκοσμος που ξεμπρόστιασαν τη Novartis, αποχώρησε αγέρωχος. Ανεμίζοντας τη λουδοβίκεια μπέρτα του και έχοντας ξεχάσει πως εδώ και πολύ καιρό είναι γυμνός. Μια ακόμα νίκη είχε καταγραφεί στον ενεργητικό του.
Αλλωστε η πραγματική δουλειά βρισκόταν, όπως συμβαίνει σε κάθε παραδημοκρατία, σε κάθε παραθεσμική αλλοτρίωση του πολιτεύματος, εκτός του Κοινοβουλίου. Εκεί δουλεύουν οι οδοστρωτήρες και οι μπουλντόζες. Όχι για να ανοίξουν δρόμους, αλλά για να κατεδαφίσουν κάθε ίχνος κοινωνικού κράτους. Ο καιρός και όλα τα καιρικά φαινόμενα όχι μόνο δεν αποτελούν εμπόδιο, αλλά είναι σύμμαχος στον πραγματικό στόχο: την καταστροφή της καθημερινότητας. Αν αυτός ο στόχος επιτευχθεί, η νίκη τους θα είναι οριστική. Όταν η καθημερινότητα των ανθρώπων έχει καταστραφεί, είναι τόσο παραζαλισμένοι, τόσο αποδιοργανωμένοι, τόσο παγωμένοι από το απίστευτα χαμηλό βαρομετρικό του καιρού τους, ώστε δύσκολα εγείρονται και ακόμα πιο δύσκολα εξεγείρονται. Από τον Γκαίμπελς ακόμα το ξέρουμε, που ήταν «μανούλα» σε κάτι τέτοια ζόρικα κόλπα.
Η δουλειά συνεχίζεται λοιπόν. Η καταστροφή πρέπει να προχωρήσει με ταχύτερους ρυθμούς, γιατί είναι τέτοιας τάξεως ώστε χρειάζεται να ενταθεί η εξαπάτηση και η απόκρυψη. Η αλήθεια πρέπει γρήγορα να κρυφτεί από όσο το δυνατόν περισσότερους, από όλους αν αυτό είναι δυνατόν, δηλαδή πρέπει να εξαπατηθούν γρήγορα, όσο το δυνατόν περισσότεροι, όλοι αν είναι δυνατόν. Το ήξερε και ο Μαρκ Τουέιν αυτό και το είχε πει, αλλά ευτυχώς η αλήθεια του σκεπάστηκε από άλλα γεγονότα: «Είναι πιο εύκολο», είχε πει, «να εξαπατήσεις κάποιον από το να πείσεις κάποιον ότι έχει εξαπατηθεί».
«Παλιά μου τέχνη κόσκινο», που λένε. «Είδηση είναι κάτι το οποίο δεν επιθυμεί κάποιος να δει τυπωμένο. Όλα τα υπόλοιπα είναι διαφήμιση». Γουίλιαμ Ράντολφ Χιρστ, μεγιστάνας του κίτρινου Τύπου που ενέπνευσε στον Όρσον Γουέλς τον «Πολίτη Κέιν».
Στη δουλειά μας συνεπώς: στην πυρά ο Βαξεβάνης, η Παπαδάκου και όσοι έφριξαν ερευνώντας το σκάνδαλο της Novartis. Στο αρχείο η υπόθεση Γεωργιάδη για τη Novartis, που διαβάζεις τις καταθέσεις των μαρτύρων και σου σηκώνεται η τρίχα με όσα κατατέθηκαν και που η ανεξάρτητη δικαστική εξουσία (ολοκληρώνοντας το πολύπλοκο δικανικό όργιο που προηγήθηκε) αποφάσισε να τοποθετήσει στο αρχείο. Τρία δισ. η ζημιά που γονάτισε όχι μόνο τη δημόσια Υγεία, αλλά και ολόκληρη την οικονομία.
Στη συνέχεια: κλείνει ο Αθανασίου το μικρόφωνο της Βουλής στον Πολάκη που τα καταγγέλλει, η δουλειά συνεχίζεται. Το ΕΣΥ πρέπει να πεθάνει. Ρεκόρ θανάτων με 2.710 νεκρούς τον Ιανουάριο. Άλλοι 2.633 είχαν προηγηθεί στο «τελευταίο μίλι» του Δεκεμβρίου.
Η ήττα μας είναι βαριά. Πότε θα το καταλάβουμε;
