Ένας σύγχρονος θεατρικός συγγραφέας και μια νέα δυναμική σκηνοθέτις, που διακρίνονται για τα πολιτικά τους κριτήρια και τη διάθεση αυτοκριτικής, αναλύουν τη σύγχρονη ελληνική Ιστορία, επιχειρώντας να την ξαναγράψουν.
Πρόκειται για το έργο του Ανδρέα Φλουράκη «Μία χώρα δύο αιώνες μετά», που, μετά από περιοδεία σε επαρχιακές πόλεις, παρουσιάζεται σε δήμους της Αττικής, ξεκινώντας στις 30 Αυγούστου από το Θέατρο Παπάγου.
«Κάνουμε αυτήν την παράσταση με πραγματική διάθεση να καταλάβουμε τι έχει συμβεί, καθώς όλα γύρω είναι απελπιστικά. Βλέπεις να ισχύουν καταστάσεις ίδιες με πριν διακόσια χρόνια, όπως τα ρουσφέτια, τα προσωπικά οφέλη , οι μεγαλομανίες, η επιπολαιότητα», εξηγεί στην ΑΥΓΗ η σκηνοθέτης Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη.
Το έργο επαναδιαπραγματεύεται την αφήγηση της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας, από την έναρξη της Επανάστασης έως και τις μέρες μας, κοιτώντας τα γεγονότα με λοξή ματιά και διάθεση αυτοκριτικής.
«Θέτει όλα τα ζητήματα που μας απασχολούν ως Έλληνες και με ένα πολύ φρέσκο και σύγχρονο τρόπο αγγίζει τις παρυφές μιας επιθεώρησης, δεν παραλείπει μάλιστα να μιλά ακόμα και για το θέμα των πρόσφατων πυρκαγιών», διευκρινίζει και προσθέτει πως «κάποιοι θεατές που έχουν πάει να παρακολουθήσουν μια παράσταση - αφιέρωμα στο 1821, αποφασίζουν, μετά τη ματαίωσή της, να ανέβουν στην σκηνή και να οργανώσουν οι ίδιοι τη γιορτή των διακοσίων χρόνων».
Η σκηνοθέτις δεν κρύβει πως την συγκινεί η ανταπόκριση του κόσμου, «καθώς νιώθουν και καταλαβαίνουν τα ερωτήματα που τίθενται. Ειδικά το νεανικό κοινό μοιάζει να βρίσκεται σε ετοιμότητα να πάρει την κατάσταση στα χέρια του».
Μαύρο χιούμορ
Ο Ανδρέας Φλουράκης, μετά το «Θέλω μια χώρα», παραδίδει ένα νέο έργο που μιλάει με μαύρο χιούμορ για το πώς οι σημερινοί Έλληνες διαχειρίζονται τη νεότερη Ιστορία τους αλλά και για το πώς τη δημιουργούν.
«Όταν ο Ανδρέας μάς παρέδωσε το κείμενο, είχε παύλες κι όχι χαρακτήρες, καθώς και έξι μονολόγους. Εξαιρετικά ενδιαφέρον και δύσκολο, καθώς έπρεπε από αυτούς του μονολόγους να καταλάβω και να μοιράσω τις ατάκες στους ηθοποιούς, για να φτιάξουν χαρακτήρες. Εδώ δεν υπάρχουν τύποι αλλά χαρακτήρες με αναγνωρίσιμα στοιχεία Ελλήνων, αλλά και προσωπικά χαρακτηριστικά», αποκαλύπτει η σκηνοθέτις, μιλώντας για «μια ισορροπία που έπρεπε να κρατηθεί».
Το έργο θέτει ερωτήματα όπως το τι έγινε διακόσια χρόνια πριν, ποιοι είναι οι ήρωες του χθες και ποιοι του σήμερα, αν υπάρχουν πολλοί Θούριοι και τι έχει γίνει σε αυτή τη χώρα τα τελευταία διακόσια χρόνια.
Η παράσταση, που είναι μια συμπαραγωγή του Φεστιβάλ Δωδώνης, του ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης και της ομάδας Anima, θα ταξιδέψει 8 Σεπτεμβρίου στη Λάρισα, θα ανέβει στην Πεύκη 12 του μήνα, στη Ρεματιά 15 και στον Κολωνό 20 Σεπτεμβρίου.
