O Θόδωρος Αγγελόπουλος δεν πρόφτασε να δώσει το παρών στο νέο κτήριο της Ταινιοθήκης της Καταλωνίας τον Φεβρουάριο του 2012, όπως κανόνιζαν με τον διευθυντή της, Εστέβ Ριαμπό. Είχε αφήσει την τελευταία πνοή του ένα μήνα πριν, στις 24 Ιανουαρίου, χτυπημένος από μηχανάκι στη Δραπετσώνα, στη διάρκεια των γυρισμάτων της τελευταίας του ταινίας "Άλλη θάλασσα". Οι Καταλανοί όμως δεν ξεχνούν τον μεγάλο Έλληνα σκηνοθέτη και μέσα στην πανδημία, στο κτήριο της περιοχής Raval στην καρδιά της Βαρκελώνης, οι δύο αίθουσες της Ταινιοθήκης, μέχρι τις 28 Μαρτίου, ιχνογραφούν και εμπνέονται από τους παλμούς του αγγελοπουλικού έργου.
"Παρά την πανδημία, συνεχίζεται η διεθνής ζήτηση για προβολή των ταινιών του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Τώρα πραγματοποιείται η ρετροσπεκτίβα στην Καταλωνία, με πρωτοβουλία της ταινιοθήκης και στις δύο αίθουσές της. Όλος ο Μάρτιος είναι αφιερωμένος στο έργο του. Προβάλλεται το σύνολο των ταινιών του και γίνονται συζητήσεις με το κοινό, με κριτικούς και συντελεστές. Το αφιέρωμα είναι εξαιρετικά επιτυχημένο και οι προβολές είναι sold out" λέει η Φοίβη Οικονομοπούλου - Αγγελοπούλου, που παρακολουθεί με συγκίνηση το διαρκές ενδιαφέρον για το έργο του κορυφαίου σκηνοθέτη και τροφοδοτεί, όταν χρειαστεί, τους διεθνείς διοργανωτές με υλικό από το αρχείο του.
Οι δεκατρείς ταινίες του Αγγελόπουλου που σημάδεψαν το ελληνικό και το παγκόσμιο σινεμά, αφήνοντας ανεξίτηλο στίγμα στην Ιστορία του κινηματογράφου, προβάλλονται στο αφιέρωμα της Ταινιοθήκης της Καταλωνίας. Και μαζί τους παρουσιάζεται σπάνιο αρχειακό υλικό από την Ταινιοθήκη και από την οικογένεια του σκηνοθέτη, με τη συνεργασία της οποίας πραγματοποιείται το αφιέρωμα. [Προβάλλονται συγκεκριμένα αποσπάσματα από τα ντοκιμαντέρ "Θεόδωρος Αγγελόπουλος, στη μνήμη του", όπου ο Περ Αλμπερό, βοηθός σκηνοθέτη στην ταινία "Το βλέμμα του Οδυσσέα", καταγράφει στιγμιότυπα του σπουδαίου ομότεχνού του, και "Θεόδωρος Αγγελόπουλος. Η περιπέτεια που δεν τελειώνει ποτέ", όπου ο Αλμπερό και ο Ριαμπό συνομιλούν για τον Έλληνα φίλο τους. Προβάλλονται επίσης η τρίλεπτη ταινία "Τρία λεπτά", στην οποία ο Αγγελόπουλος κατέγραψε τον Μαρτσέλο Μαστρογιάννη και τη Ζαν Μορό να συνομιλούν για τη συλλογική μνήμη και την αγάπη τους για τον κινηματογράφο, η μονόλεπτη ταινία με την οποία ο Αγγελόπουλος συμμετείχε, ανάμεσα σε 40 σκηνοθέτες διεθνούς κύρους, στη μικρού μήκους "Lumière et compagnie" γυρισμένη με μια πρωτότυπη μηχανή Lumière, αλλά και η πεντάλεπτη ταινία "Cel inferior" ("Κάτω από τον ουρανό"), τελευταία παραγωγή του Αγγελόπουλου, που γυρίστηκε το 2011, στο πλαίσιο του φεστιβάλ κινηματογράφου Sao Paolo της Βραζιλίας, και αποτελεί ένα επεισόδιο του Mundo Invisivel, μιας ταινίας για τον αόρατο κόσμο.]
Τεκμήρια μιας τέχνης που σημάδεψε την έβδομη τέχνη και ενός δημιουργού - στοχαστή που, παρότι διαπίστωνε ότι "ζούμε σε μια αβέβαιη εποχή. Ένα τοπίο στην ομίχλη", δεν σταμάτησε λεπτό να αφουγκράζεται την Ιστορία, την εποχή του και τον σύγχρονο άνθρωπο εντός τους. "Δεν παραδινόμαστε" επέμενε και ανέμενε το πολυπόθητο "venceremos".
Σύντροφος και συμπαραστάτης του ώς το τέλος, θεματοφύλακας πλέον του έργου του μαζί με τις κόρες τους, η Φοίβη Οικονομοπούλου - Αγγελοπούλου, είναι αυτή τώρα που διαπιστώνει: "Το έργο του Θόδωρου παραμένει επίκαιρο και η κινηματογραφική του γραφή εξακολουθεί να γοητεύει το κοινό. Οι ταινίες του αποτελούν θέμα συζήτησης, μελέτης σε κινηματογραφικό και σε ακαδημαϊκό επίπεδο, υπάρχει επίσης εκδοτική δραστηριότητα". H ίδια παρέλαβε άλλωστε πριν από μερικές ημέρες ένα καινούργιο βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα για το έργο του στη Γαλλία με τον τίτλο "Θόδωρος Αγγελόπουλος, η ποίηση του πολιτικού κινηματογράφου". Και θυμάται πως "προ πανδημίας, το τελευταίο αφιέρωμα έγινε στη Σαγκάη, πάλι με όλες τις ταινίες, με ατελείωτες ουρές έξω από τις αίθουσες από πολύ νέους ανθρώπους και εκτενέστατα αφιερώματα στον τύπο".
Στέκεται ιδιαίτερα στην πρόσληψη του έργου του Αγγελόπουλου. "Το εντυπωσιακό, για μένα, με τις ταινίες του Θόδωρου, συνέβαινε και τότε, συμβαίνει και σήμερα που οι γενιές έχουν αλλάξει, είναι ότι παρουσιάζονται θεατές οι οποίοι εντυπωσιασμένοι λένε: 'πού το ξέρει, αυτή είναι η ιστορία μου'. Θέλω να πω ότι, παρά την αποστασιοποίηση της κινηματογραφικής του γραφής, υπάρχουν άνθρωποι, σε όλο τον κόσμο, που ταυτίζονται με την αφήγησή του". Προαναγγέλλει δε ότι "τα αφιερώματα που έχουν αναβληθεί για τον Οκτώβριο του 2021 είναι του Βελγίου και της Τυνησίας".
Η μνήμη και το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου τιμώνται διαρκώς, διεθνώς. Όσο για την Ελλάδα, ένα από τα ζητήματα που τίθενται για τη μεγαλύτερη προβολή του έργου του παραμένει το γεγονός ότι δεν υπάρχουν πλέον στη χώρα κινηματογραφικά εργαστήρια προκειμένου να επανατυπωθούν κινηματογραφικές κόπιες από τα αρνητικά των ταινιών, ενώ δεν είναι διαθέσιμο σε ψηφιακή μορφή το σύνολο των ταινιών του κορυφαίου σκηνοθέτη, καθώς πρόκειται για δαπανηρή διαδικασία. Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση, που αφορά το έργο και άλλων Ελλήνων κινηματογραφιστών. Ανοιχτή, δυστυχώς.
