Η ατμόσφαιρα γίνεται ολοένα και πιο ασφυκτική. Όσο επεκτείνεται το τυραννικό δόγμα τού «Νόμος και Τάξη» της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Στη δημόσια και στην ιδιωτική σφαίρα. Στους δρόμους της προάσπισης των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων μας και ουχί των συνωστισμών της αύξησης του κεφαλαίου των πολυκαταστημάτων, στα πανεπιστήμια, στα νοσοκομεία και στις δομές της εγκατάλειψης, στα σπίτια της μόνωσης. Όποιος τολμά να αμφισβητήσει τα λεγόμενα των ολιγαρχών και των γκεμπελικού τύπου προπαγανδιστών τους, διώκεται και τιμωρείται.
Όπως συμβαίνει με τον πρόεδρο της ΠΟΕΔΗΝ γιατί τηρώντας όλα τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας κατέβηκε στη συμβολική συγκέντρωση των υγειονομικών, τον περασμένο Σεπτέμβριο, στο οδόστρωμα. Όπως συμβαίνει με τον ακτινολόγο του Αγίου Σάββα, που κατέκρινε δημοσίως τις ΕΔΕ για τους νοσούντες συναδέλφους του, που κρίθηκαν υπαίτιοι από τη διεύθυνση του νοσοκομείου για τη διάδοση του ιού, και τώρα εν μέσω πανδημίας απολύεται. Όπως κατασκευάζεται η «επιχείρηση φίμωσης του Τύπου» για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ και πρώην πρωθυπουργό της χώρας που έπραξε το αυτονόητο. Μήνυσε τους λασπολόγους δημοσιογράφους που τον διέσυραν με κατάφωρα ψεύδη, «που η επανάληψή τους εξασφαλίζει», όπως και σε άλλες σκοτεινές εποχές, «πιστούς και υποταγμένους οπαδούς.» Όπως οι τόσοι γέροντες και τόσες γερόντισσες που προσπαθούν να βρουν μια θέση στη λίστα των περιορισμένων εμβολίων και μερικοί, μερικές τη χάνουν για μια λάθος καταχώριση στο ΑΜΚΑ τους. Για να μη μιλήσουμε για τους ανθρώπους με χαρτιά ή χωρίς χαρτιά που σβήνουν αργά και σταθερά μέσα στη βροχή και στο κρύο.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταστρατηγεί τις θεσμικές και νομικές εγγυήσεις της δημοκρατίας χωρίς ίχνος αιδούς. Κωφεύει στις εκκλήσεις των πολιτών που πεθαίνουν κυριολεκτικά και ψυχικά χωρίς καμία μέριμνα, μέσα στην απόλυτη αδράνειά της για την καταπολέμηση της υγειονομικής και οικονομικής κρίσης. Εγκλωβισμένοι με περιοριστικά μέτρα οριζόντια και α λα καρτ, στα λιγοστά τετραγωνικά του οικογενειακού τους ασύλου, που σε λίγες μέρες μπορεί και να χάσουν, σε τοπικές κοινωνίες χωρίς τη στοιχειώδη θωράκιση της περίθαλψης των κατοίκων τους. Κηρύσσει έναν ακήρυχτο πόλεμο εναντίον των ανθρώπων του πνεύματος και του πολιτισμού. Προωθώντας νομοσχέδια για την Παιδεία λίγο πριν τα μεσάνυχτα. Με σύσσωμη την πανεπιστημιακή κοινότητα εναντίον της. Ξεχνά ξανά να αναφερθεί, αφελώς ή οικειοθελώς, στα νέα μέτρα για το λόκνταουν στους δημόσιους χώρους τους πολιτισμού. Λες και θέλει να μας υποβαθμίσει σε εξαθλιωμένα όντα που αγωνίζονται μόνο για την επιβίωσή τους. Ξεχνά ευτυχώς τους ιδιωτικούς εκθεσιακούς χώρους, μια και συγκαταλέγονται στο λιανεμπόριο. Εκεί που οι «εργάτες της τέχνης «δείχνουν όχι αυτό που βλέπουμε» στις οθόνες «αλλά αυτό που κάνουν τους άλλους να δουν.» Για να μιλήσουμε με τα λόγια του Ντεγκά.
Η ατομική έκθεση των έργων της Chrys Roboras που παρουσιάζει η Gallery Genesis στο Κολωνάκι δηλώνει με τον τίτλο της ήδη το μέγεθος της μοναξιάς που ζούμε. Γράφει τις «Ιστορίες που δεν μπορεί να πει...» με ρεαλιστικά ή φευγαλέα αποτυπωμένες, μοναχικές φιγούρες σε τοπία απέραντα, δομημένα με οριζόντιες, κυματιστές λωρίδες, πλατιές κηλίδες και κάθετες γραμμώσεις. Προβάλλει τον πολίτη εγκαταλελειμμένο να βαδίζει χωρίς αίσθηση του χρόνου, με μοναδικό μέσο αντίστασης, όπως και στον Ντεγκά, την κίνηση, το περπάτημά του. Τη δύναμη να πάρουμε επιτέλους την ευθύνη για τις ζωές μας στα χέρια μας.
Info: Chris Roboras, «Stories I cannot tell...», Gallery Genesis, Χάρητος 35, Κολωνάκι.
Έναρξη έκθεσης 2 Φεβρουαρίου 2021
Ώρες λειτουργίας 15.00-18.00 με τον κωδικό 2 στο 13033
