Η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Καρπενησίου, συνεχίζοντας την εκδοτική της δραστηριότητα, εξέδωσε το δεύτερο κατά σειρά βιβλίο της με τίτλο ‘Ένα βιβλίο... ένας συγγραφέας... κι εμείς’.
Το εν λόγω βιβλίο καταγράφει τη δραστηριότητα της Λέσχης Ανάγνωσης της βιβλιοθήκης κατά την επτάχρονη λειτουργία της. Συγκεκριμένα -όπως διαβάζουμε στη αρχή του βιβλίου- «πρόκειται για μια έκδοση που περιλαμβάνει παρουσιάσεις βιβλίων και συγγραφέων στο κοινό της πόλης, βιβλία και συγγραφείς που συζητήθηκαν στις συγκεντρώσεις των μελών και ακόμη τα βιβλία που επέλεξαν να παρουσιάσουν κάποια από τα μέλη, θα αφήσει το γραπτό αποτύπωμα μιας ωραίας και πολύ δημιουργικής συνάντησης".
Οι λέσχες ανάγνωσης των ελληνικών βιβλιοθηκών επιτελούν ένα πολύ σημαντικό έργο πολλά χρόνια τώρα. Φέρνουν κοντά στο κοινό τους βιβλία και συγγραφείς, μιλάνε και γράφουν γι’ αυτά. Η κουβέντα και ο διάλογος κάνουν τους συμμετέχοντες στις λέσχες αυτές να δουν τις οπτικές γωνίες άλλων ανθρώπων, να σταθμίσουν τις κρίσεις τους και ίσως να κατανοήσουν τα κείμενα με έναν τρόπο διαφορετικό που δεν είχαν σκεφτεί πριν.
Αυτές οι λέσχες θα μπορούσαν να είναι τα κύτταρα πάνω στα οποία θα βασιζόταν μια πολιτική φιλαναγνωσίας του κράτους. Με ανθρώπους που ήδη ενδιαφέρονται να διαβάσουν και να συζητήσουν τα αναγνώσματά τους, η ενίσχυσή τους θα μπορούσε να προσελκύσει περισσότερα άτομα ή και περισσότερες λέσχες να δημιουργηθούν. Στον φυσικό χώρο της βιβλιοθήκης τι καλύτερο από το να διαβάζεις και έπειτα να κουβεντιάζεις. Να γνωρίζεις ανθρώπους, ιδέες, σκέψεις, ερμηνείες.
Η έκδοση της Βιβλιοθήκης του Καρπενησίου μας εισάγει και μια άλλη παράμετρο. Το υλικό αυτό, των παρουσιάσεων και των συζητήσεων, μπορεί από μόνο του να παράγει νέα κείμενα και νέους αναγνώστες. Έξω από τις ακαδημαϊκές φιλολογικές αναλύσεις, οι κουβέντες και οι συναντήσεις των μελών μιας λέσχης ανάγνωσης μπορεί να μας δώσει πληροφορίες για το πώς σκέφτεται ο τελικός αναγνώστης ενός κειμένου, ο άνθρωπος που το κύριο εφόδιό του δεν είναι τα εργαλεία της φιλολογικής ανάλυσης, αλλά η αγάπη του για την ανάγνωση και την ψυχαγωγία μέσω αυτής, η αγάπη για το βιβλίο, τις ιδέες, τις ιστορίες.
Υπάρχουν πολλές λέσχες ανάγνωσης στις βιβλιοθήκες μας αυτήν την εποχή. Θα μπορούσαν λοιπόν να αποτελέσουν άμεσα στόχο μιας κυβερνητικής πολιτικής για το βιβλίο και τη διάδοση της ανάγνωσης. Θα μπορούσαν οι λέσχες αυτές να παίζουν ρόλο στα ετήσια κρατικά βραβεία ή και να συνδεθούν με άλλους θεσμούς (σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης, ΚΑΠΗ κ.λπ.) για τη διάδοση της ανάγνωσης στην εφηβική ή στην τρίτη ηλικία. Τέλος, οι λέσχες αυτές θα μπορούσαν να είναι μια σημαντική εναλλακτική λύση στους καιρούς της πανδημίας που ζούμε.
