Βασισμένη σε ένα απόσπασμα από το μνημειώδες βιβλίο του Βασίλι Γκρόσμαν «Ζωή και Πεπρωμένο», που παρακολουθεί την ιστορία των μελών της οικογένειας Σαπόσνικοβ τα οποία προσπαθούν να ξεφύγουν από τα νύχια του πιο απάνθρωπου πολέμου που γνώρισε η ανθρωπότητα, η ταινία της Ιωάννας Σπηλιοπούλου «Το γράμμα της Άννας» ανοίγει στις 12.30 το σημερινό αφιέρωμα για το Ολοκαύτωμα που πραγματοποιείται ολόκληρο τον μήνα στο Poems & Crimes των εκδόσεων Γαβριηλίδη.
Στην ταινία, τα μέλη της οικογένειας Σαπόσνικοβ, από τα γερμανικά στρατόπεδα εξόντωσης έως τα σοβιετικά στρατόπεδα εργασίας, πολεμούν, ερωτεύονται, ελπίζουν, απογοητεύονται, καταρρέουν, αρπάζονται από τα πιστεύω τους και συνεχίζουν, ενώ γύρω τους όλο και στενεύει ο κλοιός του ολοκληρωτισμού.
Παράλληλα και στον ίδιο χώρο εγκαινιάζεται η έκθεση ζωγραφικής της Judith Lange με τίτλο «Kaddish» και διάρκεια έως και την 1η Φεβρουαρίου.
Καντίς (καθαγίαση) είναι η εβραϊκή προσευχή που απαγγέλλουν οι άρρενες πενθούντες στη μνήμη των νεκρών -αν και το κείμενο δεν κάνει αναφορά στον θάνατο αλλά πρόκειται για μια δοξολογία προς τον Θεό-, που τη λένε προκειμένου να δείξουν ότι παρ’ όλο το πένθος τους συνεχίζουν να υμνούν τον Θεό. Μετά τη Σοά, η αναπαράσταση του θανάτου ανθρώπων έχει γίνει αβάσταχτη για τους καλλιτέχνες. Έτσι η Lange καταφεύγει σε εικόνες ζώων σαν αυτές που βρίσκουμε στις σελίδες μια σεφαραδίτικης Βίβλου, για παράδειγμα, στήνοντας ένα διαφορετικό μοτίβο σε μικρότερη κλίμακα - ένα είδος εικονογραφημένης εγκυκλοπαίδειας της Δημιουργίας με μια υπόρρητα θηλυκή χροιά. Στην έκθεση, μέσα από τη ματιά της ζωγράφου αναπαριστώνται εννέα νεκρά ζώα και εννέα ζωντανά - τα μεν σε μεταθανάτια ειρήνη, τα δε έτοιμα για νέα ζωή. Έτσι ο θάνατος και η ζωή παίρνουν διάφορες μορφές.
Στις εκδηλώσεις, που πλαισιώνουν το αφιέρωμα στο Ολοκαύτωμα που διοργανώνουν οι εκδόσεις Γαβριηλίδη και το «Πρώτο πρόγραμμα» της ΕΡΤ επί της οδού Αγίας Ειρήνης 17 στο Μοναστηράκι, εντάσσεται την Πέμπτη 16 Ιανουαρίου συζήτηση με θέμα «Τα κρυμμένα παιδιά στην Κατοχή» μεταξύ της ιστορικού Οντέτ Βαρών - Βασάρ και της εικαστικού Αρτέμιδος Αλκαλάη.
Το 2000, με αφορμή την παρουσίαση στην Ελλάδα της περιοδεύουσας έκθεσης για την Άννα Φρανκ, το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος άρχισε έρευνα πάνω στο θέμα των κρυμμένων Εβραιόπαιδων στην Ελλάδα της Κατοχής. Η μια ιστορία οδηγούσε στην επόμενη κι έτσι συγκεντρώθηκαν αρκετές μαρτυρίες ανθρώπων που έζησαν τα σκληρά εκείνα χρόνια ως παιδιά και γνώρισαν τον εκτοπισμό, την απώλεια, την ταπείνωση, τον φόβο. Παιδιά που στην πιο τρυφερή ηλικία αναγκάστηκαν να φύγουν από το σπίτι τους, να κρυφτούν, να μετακινούνται συνεχώς, να χρησιμοποιούν ψεύτικο όνομα ή και ψεύτικη ταυτότητα ή έχασαν για πάντα την αληθινή τους ταυτότητα.
Ιστορικός και διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ερευνητικό πεδίο τη δεκαετία του ’40, η Οντέτ Βαρών - Βασάρ διευθύνει από το 2011 σεμινάριο στο Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος για τη γενοκτονία των Εβραίων της Ευρώπης, τη μνήμη και τις αναπαραστάσεις της. Συγγραφέας πολλών βιβλίων, έχει τιμηθεί από τον υπουργό Πολιτισμού της Γαλλίας με τη διάκριση του Ιππότη των Γραμμάτων και των Τεχνών.
Εικαστικός με σπουδές ζωγραφικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και δασκάλους τον Γιάννη Μόραλη, τον Δημήτρη Μυταρά και τον Βασίλη Βασιλειάδη, η Άρτεμις Αλκαλάη εκθέτει στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συνεργάζεται με ομάδες σύγχρονου χορού ως σκηνογράφος και ενδυματολόγος, σχεδιάζει χειροποίητα χαλιά, ενώ έργα της ανήκουν σε μουσεία και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
