Αναβρασμός, αναστάτωση και ανησυχία επικρατεί στους εικαστικούς κύκλους της χώρας για το μέλλον του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, με το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος να κατηγορεί σε ανακοίνωσή του την κυβέρνηση για «παρεμβατική ωμότητα» λίγο πριν τα θυρανοίξια του ιδρύματος που, σύμφωνα με την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού, τοποθετούνται στο τέλος Φεβρουαρίου.
Το Επιμελητήριο κάνει λόγο για θεσμική αλλαγή του «δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα του ΕΜΣΤ», που μ’ αυτόν τον τρόπο «τίθεται απροκάλυπτα στην υπηρεσία της πολιτιστικής βιομηχανίας και των συμφερόντων της», με αποτέλεσμα να «απεμπολείται πλέον -όπως προκύπτει από τα πρακτικά- ο δημόσιος χαρακτήρας του ως μουσείου».
Στην ανακοίνωσή του το ΕΕΤΕ αναφέρεται σε παρέμβαση του γενικού γραμματέα Σύγχρονου Πολιτισμού του ΥΠΠΟΑ Νικόλα Γιατρομανωλάκη στη συνεδρίαση του Δ.Σ. του ΕΜΣΤ στις 2 Δεκεμβρίου, παρέμβαση που «διαμόρφωσε τη στρατηγική του μουσείου ως προς τον προσανατολισμό των εκθέσεων, όπως επίσης και ως προς την αναγκαιότητα εκμίσθωσης χώρων όχι μόνο σε επιχειρηματίες εστίασης αλλά και σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Τέχνη».
Η κυβέρνηση, σύμφωνα με όσα αναφέρει το ΕΕΤΕ, θεσμοθέτησε άρον - άρον ρύθμιση «στο (άσχετο) νομοσχέδιο ‘Κατεπείγουσες ρυθμίσεις αρμοδιότητας των υπουργείων Υγείας, Εσωτερικών, Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων και άλλες διατάξεις’, όπου, με βάση το άρθρο 62, θωρακίζεται και νομοθετικά η αποδόμηση και εκποίηση του ΕΜΣΤ, αφού μεγάλο μέρος του θα μισθώνεται σε ιδιώτες για την προβολή των συλλογών τους».
Το ΕΕΤΕ επισημαίνει πως ο Ν. Γιατρομανωλάκης, «έθεσε εντελώς κυνικά και ωμά προ τετελεσμένων το Δ.Σ. του ΕΜΣΤ, απαίτησε για το 2020 έναν κύκλο εκθέσεων αφιερωμένων σε συλλέκτες διεθνούς εμβέλειας, ώστε να ανοίξει ο κύκλος μετακλήσεων εξωτερικών επιμελητών ‘διεθνούς κύρους’ όπως ειπώθηκε, προσδιορίζοντας μάλιστα και το ποιοι, όπως ποιες συλλογές ιδιωτών θα παρουσιάσει το ΕΜΣΤ. Δήλωσε μάλιστα ότι ‘...η δική μου άποψη σε σχέση με τη συμμετοχή των επιμελητών, αυτοί είναι οι ‘θεματοφύλακες’ της μόνιμης συλλογής’».
Στην ανακοίνωση είναι εμφανής η βαθιά ανησυχία των εικαστικών και των ανθρώπων της τέχνης για το μέλλον του ΕΜΣΤ, καθώς, όπως σημειώνουν, «εξελίσσεται σε ένα εμπορικό εκθετήριο των συλλογών των συλλεκτών, ένα μουσείο promoter προκειμένου τα έργα που έχουν στην κατοχή τους οι συλλέκτες να αποκτούν υψηλή προστιθέμενη αξία στην αγορά και το εμπόριο τέχνης. Το ΕΜΣΤ -όπως εξελίσσεται- θα μπορούσε κάλλιστα να ονομαστεί ART MALL».
Το ΕΕΤΕ κλείνει την ανακοίνωση με το ερώτημα «Ποιος πρέπει να είναι ο χαρακτήρας ενός δημόσιου Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης; Και σε ποιον ανήκει τελικά;»
Τις δικές τους ανησυχίες και ερωτήματα έχουν ήδη θέσει και οι εργαζόμενοι του ΕΜΣΤ, που σε πρόσφατη ανακοίνωσή τους κάνουν λόγο για την «απαξίωση» και τον «υποβιβασμό» τους αναφέροντας: «Δεν θα σταματήσουμε να υπογραμμίζουμε το τεράστιο κενό που υπάρχει στο προσωπικό του ΕΜΣΤ, αφού 32% των ήδη ελλειμματικών οργανικών θέσεων που προβλέπει ο Εσωτερικός Κανονισμός Λειτουργίας παραμένουν κενές. [...] Αντί η διεύθυνση, η διοίκηση και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ να ακούσουν και να διερευνήσουν τις επισημάνσεις των εργαζομένων, έχουμε δει το τελευταίο διάστημα να ενορχηστρώνονται μεθοδεύσεις απαξίωσης και υποβιβασμού τους με στόχο τη μετάθεση σ’ αυτούς ευθυνών που σε κάθε περίπτωση βαραίνουν άλλους παράγοντες».
Οι εργαζόμενοι δεν παραλείπουν επίσης να χαρακτηρίσουν την επιλογή «να οδηγηθεί το ΕΜΣΤ προς τα εγκαίνια της μόνιμης συλλογής με μεταβατικό διευθυντή που προσφέρει τις υπηρεσίες του αμισθί και με τη συνδρομή εξωθεσμικών παραγόντων άστοχη και αναποτελεσματική».
