Το Αρχείο του ανακτορικού κτηρίου της Ζωμίνθου εντοπίστηκε κατά τη φετινή ανασκαφική έρευνα της Αρχαιολογικής Εταιρείας στο ανακτορικό συγκρότημα στα ριζά του Ψηλορείτη, που αναδεικνύεται πλέον σε έναν από τους σημαντικότερους και καλύτερα ερευνημένους αρχαιολογικούς χώρους στην Κρήτη.
Η έρευνα, υπό τη διεύθυνση της δρ. Έφης Σαπουνά - Σακελλαράκη, έφερε στο φως πινακίδα στην οποία αναγράφονται 217 τριποδικά αγγεία, με το ιδεόγραμμα δίπλα στα σύμβολα των αριθμών, εύρημα το οποίο παρέχει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τη λειτουργία του κτηρίου καθώς μαζί με προηγούμενα ευρήματα επιβεβαιώνουν, εκτός από τον βεβαιωμένο θρησκευτικό, και τον οικονομικό χαρακτήρα του.
Σύμφωνα με τους ανασκαφείς η πινακίδα "έχει λογιστικό χαρακτήρα και αποτελεί ασφαλώς καταγραφή αντικειμένων, γεγονός που δηλώνει την οργάνωση του συγκροτήματος". Βρέθηκε δε σε σημείο του κτηρίου όπου σε παλαιότερες ανασκαφικές περιόδους είχαν εντοπιστεί κοσμήματα, σφραγίδες και δύο χάλκινα ειδώλια πεσμένα από επάνω όροφο, ενώ κάτω από αυτό βρέθηκαν λείψανα του παλαιότερου ανακτόρου.
Γραφή του ιδίου συστήματος, με πολλά σημεία της Γραμμικής Α γραφής, είναι χαραγμένα και στον λίθινο βωμίσκο που είχε βρεθεί στο δικιόνιο δωμάτιο, την "αίθουσα ενεπίγραφου βωμίσκου" αλλά και σε αγγείο από άλλον χώρο.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα νέα στοιχεία που εντοπίστηκαν γύρω από το κεντρικό ανακτορικό κτήριο, όπου συνεχίστηκε η φετινή ανασκαφή, όπως η ύπαρξη παλαιότερου κτηρίου που υπήρχε κάτω από το κτήριο της Νεοανακτορικής περιόδου, αλλαγές στη βορειοανατολική είσοδο με τον πρόδομο με τα θρανία που έγιναν μετά από μεγάλο σεισμό, το τμήμα ενός ειδωλίου ταύρου και τα στρογγυλά δισκία που βρέθηκαν στον αρχικό χώρο εισόδου, πεσμένα από τον πάνω όροφο, που μαζί με άλλο λίθινο επίμηκες εγχάρακτο πλακίδιο που είχε βρεθεί στον ίδιο χώρο, αποτελούν ενθέσεις σε ζατρίκιο όμοιο με αυτό της Κνωσού.
Στη νοτιοδυτική είσοδο αποκαλύφθηκε κάτω από μυκηναϊκά ερείπια πρόστωο με ημικίονες που οδηγούσε στην πιθανή αίθουσα θρόνου, ενώ διαπιστώθηκε η χρήση από την παλαιοανακτορική περίοδο (1900 π.Χ.) μέχρι και τη μυκηναϊκή περίοδο (περί το 1400 π.Χ.).
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα, σύμφωνα με τους ανασκαφείς, είναι η αποκάλυψη χώρου έξω από τη βόρεια πρόσοψη του κεντρικού κτηρίου, που αποτελούσε πιθανώς σκευοφυλάκιο. Τα λείψανα των αγωγών που βρέθηκαν γύρω από το κτήριο μαρτυρούν ένα "άριστο αποχετευτικό σύστημα", ενώ επιβεβαιώθηκε η λειτουργία μεταλλευτικού κλιβάνου στη δυτική πτέρυγα.
