“Η Οικογένεια Νώε” είναι ένα έργο πολύ διαφορετικό από αυτά που συνήθως απευθύνονται στα παιδιά, καθώς δεν έχει νεράιδες, βασιλιάδες, μάγισσες, δεν συμβαίνουν θαύματα. Το μόνο θαύμα είναι ότι υπάρχει ένας επιστήμονας, πρωτοπόρος, πάρα πολύ ευφάνταστος, που ανακαλύπτει τον καιροδείκτη, ο οποίος και δείχνει πως θα βρέξει. Έτσι ο Νώε χρειάζεται να φτιάξει την κιβωτό, με αποτέλεσμα χάρη σε αυτόν τον άνθρωπο να σωθεί ο κόσμος”. Έτσι περιγράφει το έργο για παιδιά που σκηνοθετεί στο ΚΘΒΕ η Στέλλα Μιχαηλίδου, γραμμένο από την Ξένια Καλογεροπούλου και τον Θωμά Μοσχόπουλο.
Γνωστή συγγραφέας βιβλίων για παιδιά, εκτός από σκηνοθέτις, η Στέλλα Μιχαηλίδου μιλά για το κείμενο, λέγοντας πως “έχει σκηνικό ρυθμό, σε τέτοιο βαθμό που ζωντανεύει με έναν γοητευτικό τρόπο, ενώ την ίδια ώρα συμβαίνουν παράλληλα πράγματα, σε ένα έργο με πολύ χιούμορ και τρυφερότητα”. Στον περιορισμένο χώρο της κιβωτού, οι συγκάτοικοι θυμώνουν και συγχωρούν, διαφωνούν και συνεργάζονται, απογοητεύονται και ελπίζουν.
“Το πρώτο που με ενδιέφερε ήταν να ερωτευτώ, να αγαπήσω το κείμενο, και το δεύτερο να μπορέσω να εμπνεύσω και να εμπνευστώ από τους συνεργάτες και τους ηθοποιούς” καταλήγει η σκηνοθέτις.
Μιχάλης Σιώνας: "Το αγόρι με τη βαλίτσα"
Στην πρώτη του σκηνοθετική συνεργασία με το ΚΘΒΕ ο Μιχάλης Σιώνας μιλά με θερμά λόγια για “Το αγόρι με την βαλίτσα”, ενταγμένο στη νεανική σκηνή, σημειώνοντας πως είναι “απίστευτα καλογραμμένο, και ο συγγραφέας Μάικ Κένι διαθέτει φανταστική τεχνική, ακόμα και στο πώς φτιάχνει τις φράσεις”.
Ο μικρός Ναζ ζει σε μια χώρα της Μέσης Ανατολής. Ξεσπά πόλεμος και η οικογένειά του πρέπει αναγκαστικά να φύγει για να σωθεί. Ωστόσο τα χρήματα δεν αρκούν για να ταξιδέψουν όλοι, και οι γονείς του τον στέλνουν μόνο του στον αδερφό του, στο Λονδίνο. Ο Ναζ φαντάζεται ότι είναι ο Σεβάχ ο Θαλασσινός και διασχίζει ερήμους, βουνά και θάλασσες, με μόνη του συντροφιά την Κρίσια - ένα κορίτσι που έχει κι αυτό τον ίδιο προορισμό. Στη βαλίτσα έχει τις ιστορίες που του έλεγε ο πατέρας του.
“Θέμα επίκαιρο και ευαίσθητο και καθόλου μελό, ιστορία γραμμένη με πάρα πολύ χιούμορ και ρεαλισμό για το ταξίδι και ένα ασυνόδευτο παιδί που οι ιστορίες που συναντάει είναι βγαλμένες μέσα από διαφορετικές κοινωνίες”, εξηγεί ο σκηνοθέτης.
