Η αναζήτηση της αρχής, "κάθε αρχής", όπως υπογράμμισε χθες ο Αντώνης Φωνιαδάκης μιλώντας σε δημοσιογράφους που παρακολούθησαν την πρόβα, βρίσκεται στην αφετηρία της νέας του δημιουργίας, που με τίτλο Γαλαξίας θα παρουσιαστεί από τις 3 Νοεμβρίου στο Ρεξ, στη Σκηνή Κοτοπούλη του Εθνικού Θεάτρου.
Μια αρχή για τον ίδιο, αφού είναι η πρώτη του χορογραφία από τη θέση του διευθυντή του Μπαλέτου της Λυρικής Σκηνής. Αλλά και μια αρχή για τους δύο οργανισμούς, καθώς μετά την "απόσχιση" της ΕΛΣ από το Εθνικό, το 1944, είναι η πρώτη φορά που συνεργάζονται, όχι μόνο στη φιλοξενία της παράστασης αλλά και με τη συμμετοχή δύο ηθοποιών του Εθνικού στη χορογραφία.
Έτσι, ο Γαλαξίας αποτελεί μια ανοιχτή αφήγηση για τη δημιουργία του κόσμου, που χρησιμοποιεί όχι μονάχα την κίνηση και τη μουσική, αλλά και μια πληθώρα αφηγηματικών στοιχείων: από κοσμολογικά ή φιλοσοφικά αποσπάσματα και προσευχές των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών μέχρι ηχογραφημένες συνομιλίες της NASA με αστροναύτες. "Η δραματουργία αναδεικνύει την αναζήτηση του ανθρώπου γι' αυτό που τον περιβάλλει, το μικρό και μεγάλο Σύμπαν" είπε η Έρι Κύργια, που την επιμελήθηκε μαζί με τον χορογράφο. Όμως, στην πραγματικότητα, η βασική της λειτουργία είναι μουσική, όχι τόσο αφηγηματική, όπως φάνηκε από τα αποσπάσματα.
Λάτρης των ταινιών επιστημονικής φαντασίας, ο Αντώνης Φωνιαδάκης δεν θα μπορούσε να μην κάνει αναφορά στην Οδύσσεια του Διαστήματος 2001 του Στάνλεϋ Κιούμπρικ, χρησιμοποιώντας μουσικές φράσεις του Γκιόργκι Λίγκετι που ακούγονται και στην ταινία, "δημιουργώντας ένα ηχοτοπίο που έχει κάτι απόκοσμο". Παράλληλα, στη χορογραφία ακούγεται μουσική του Ιάνη Ξενάκη, "που θυμίζει τους πρώτους παλμούς της ζωής και αποδίδει την έννοια της γέννησης", αλλά και του σταθερού συνεργάτη του Ζυλιέν Ταρίντ, που επιμελήθηκε τον ηχητικό σχεδιασμό.
"Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη έναν άλλο τρόπο αντιμετώπισης της πραγματικότητας", κατέληξε "κι αυτό προσφέρει η ομορφιά και το παράδοξο"...
