«ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ» του Τζέιμς Σάμους. Φίλιπ Ροθ στη μεγάλη οθόνη. Είμαστε στην Αμερική του 1951, ο πόλεμος της Κορέας μπαίνει στον δεύτερο χρόνο. Ο ιδεαλιστής Μάρκους, γιος Εβραίου χασάπη από το Νιούαρκ, θα βρεθεί με υποτροφία σε ένα συντηρητικό πανεπιστήμιο του Μιντγουέστ, μακριά από το «βλέμμα» του πατέρα... Ανυποχώρητος, ακόμα και στον έρωτα, θα αρνηθεί τους πανεπιστημιακούς κανόνες... Αλλά γρήγορα θα αντιληφθεί ότι η υπερσυντηρητική Αμερική και το άκαμπτο σύστημα δεν του αφήνουν πολλές επιλογές... (Αβάνα, Γαλαξίας, Δεξαμενή, Ίλιον, Κηφισιά Cinemax, Odeon Όπερα, Σπόρτιγκ).
«Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ» των Θάνου Αναστόπουλου, Ντάβιντε ντελ Ντέγκαν. Έξοχο ανθρωπολογικό ντοκιμαντέρ με ποιητικά στοιχεία, για μια παραλία στην Τεργέστη, την τελευταία (στην Ευρώπη τουλάχιστον) όπου εξακολουθεί να ισχύει ο διαχωρισμός αντρών και γυναικών, με έναν τοίχο ύψους τριών μέτρων ανάμεσά τους... Η ταινία, που προβλήθηκε στο επίσημο πρόγραμμα του 69ου Φεστιβάλ των Καννών, γυρίστηκε σε διάστημα σχεδόν δύο ετών, παρακολουθώντας συστηματικά τους μόνιμους «θαμώνες» της παραλίας, άντρες και γυναίκες, με φοβερό, ισοπεδωτικό χιούμορ στις μεταξύ τους συζητήσεις, μαζί με μνήμες της διαχρονικά πολυεθνικής Τεργέστης (Άστορ, Δαναός, Ταινιοθήκη της Ελλάδος).
«ΝΟΣΤΑΛΓΩΝΤΑΣ ΤΟ ΦΩΣ» του Πατρίτσιο Γκουσμάν. Είναι του 2010 αλλά, έστω και αργοπορημένα, αξίζει την αμέριστη προσοχή μας αυτό το αριστουργηματικό ντοκιμαντέρ του Χιλιανού Πατρίσιο Γκουσμάν: Στη Χιλή, στην έρημο Ατακάμα, αστρονόμοι από όλο τον κόσμο συγκεντρώνονται για να παρατηρήσουν τα αστέρια. Ο ουρανός της ερήμου είναι τόσο διάφανος, ώστε τους επιτρέπει να βλέπουν τα όρια του σύμπαντος. Κάπου εκεί και τα απομεινάρια από τα πρώην μεταλλεία, που μετατράπηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης από τη χούντα του Πινοτσέτ... Κι ενώ οι αστρονόμοι εξετάζουν τους πιο μακρινούς γαλαξίες σε αναζήτηση εξωγήινης ζωής, λίγο πιο πέρα από τα παρατηρητήρια κάποιες γυναίκες σκάβουν στην έρημο σε αναζήτηση αγνοούμενων συγγενών τους... (Άστυ, Πτι Παλαί).
