Υπήρξε όχι μόνο ένας από τους σημαντικότερους αλλά και ένας από τους πλέον αγαπητούς μαέστρους της γενιάς του, που θα μείνει στη μνήμη των μουσικόφιλων όχι μόνο για τις διευθύνσεις διεθνών ορχηστρών ή τις ηχογραφήσεις δίσκων, αλλά κυρίως για τη δημιουργία της σπουδαίας “Ακαδημίας του Αγίου Μαρτίνου των Αγρών”. Ο σερ Νέβιλ Μάρινερ, ένας απλός και ανεπιτήδευτος άνθρωπος για όσους τον είχαν γνωρίσει, που διατηρούσε προσωπικές σχέσεις με τους μουσικούς του δημιουργώντας σχέσεις λατρείας, πέθανε σε ηλικία 92 ετών.
Γεννημένος στο Λίνκολν της Βρετανίας το 1924, ξεκίνησε την καριέρα του ως βιολονίστας στην ορχήστρα Φιλαρμόνια και στη Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου. Ήταν μόλις 35 ετών όταν το 1958 ίδρυσε την περίφημη ορχήστρα «Ακαδημία του Αγ. Μαρτίνου στους Αγρούς», ένα μικρό σύνολο μουσικής δωματίου που πήρε το όνομά του από το όνομα της εκκλησίας στην οποία οι σολίστες έκαναν τις πρώτες τους εμφανίσεις. Μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα η Ορχήστρα μεταμορφώθηκε σε ένα από τα σημαντικότερα σύνολα που εμφανίστηκαν ποτέ στην ιστορία της κλασικής μουσικής.
Εφαρμόζοντας ένα πρωτότυπο και ασυνήθιστο σύστημα και σε αντίθεση με τις περισσότερες ορχήστρες, η «Ακαδημία του Αγ. Μαρτίνου στους Αγρούς» ξεχώρισε από την αρχή για τις σχέσεις των μελών της που θύμιζαν οικογένεια. Ο Μάρινερ επένδυσε στους μουσικούς του. Τους ήξερε όλους προσωπικά, τους εκπαίδευσε, τους φρόντισε, τους υποστήριξε και τους ενέπνευσε. Αυτή η περίφημη ορχήστρα εκτινάχθηκε στα ύψη της δημοφιλίας της με τις ηχογραφήσεις της έργων του Μότσαρτ ως σάουντρακ της ταινίας του Μίλος Φόρμαν «Αμαντέους» και εξελίχθηκε σε σημαντικό πυρήνα της μουσικής ζωής του Λονδίνου και της διεθνούς δισκογραφίας.
Εξαιρετικό ενδιαφέρον αποτέλεσαν οι ηχογραφήσεις του σε πρώιμα έργα της κλασικής μουσικής, τα οποία δεν είχαν νωρίτερα αναδειχθεί.
Θριάμβευσε στη διεύθυνση ορχήστρας μεγάλων ορχηστρών. Για εννέα χρόνια υπήρξε καλλιτεχνικός διευθυντής της Ορχήστρας Δωματίου του Λος Άντζελες και στη συνέχεια της Ορχήστρας της Μινεσότα.
Ιδιαίτερα αγαπητός υπήρξε και στο ελληνικό κοινό καθώς για έναν χρόνο διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής στην «Καμεράτα - Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής» και επίτιμος πρόεδρός της.
