«Η ΣΙΩΠΗΛΗ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ» του Χου Χσιάο Χσιέν. Υποβλητικό κινηματογραφικό κομψοτέχνημα, «έργο ζωής» του σκηνοθέτη Χου Χσιάο Χσιέν από την Ταϊβάν. Η ιστορία εκτυλίσσεται στην Κίνα, προς τα τέλη της Δυναστείας των Τανγκ. Ένα δεκάχρονο κορίτσι, που είχε απαχθεί από μια μοναχή, με τη συστηματική εκπαίδευσή του στις πολεμικές τέχνες έχει μετατραπεί σε εκτελεστή διεφθαρμένων αρχόντων. Θα βρεθεί όμως αντιμέτωπη με το παρελθόν της, καθώς πρέπει να σκοτώσει τον άντρα που επρόκειτο να παντρευτεί (Άστυ, Πτι Παλαί).
«ΘΑΥΜΑΣΙΟΣ ΒΟΚΑΚΙΟΣ» των Πάολο και Βιτόριο Ταβιάνι. Στη χτυπημένη από την πανούκλα Φλωρεντία του 14ου αιώνα, επτά γυναίκες και τρεις άντρες θα βρουν καταφύγιο σε μια απομονωμένη βίλα στην εξοχή και θα σχηματίσουν μια μικρή κοινότητα με φραγκισκανικούς κανόνες. Ελεύθερη διασκευή πέντε ιστοριών από το «Δεκαήμερο» του Βοκάκιου (Αστορ, Τριανόν, Ταινιοθήκη της Ελλάδος).
"ΑΤΙΘΑΣΕΣ" της Ντενίζ Γκαμζέ Εργκιβέν. Μια "ασυνήθιστη" και ιδιαίτερα γοητευτική ταινία από την Τουρκία - για την ακρίβεια, πρόκειται για τουρκο-γαλλική παραγωγή, επίσημη υποψηφιότητα της Γαλλίας για το ξενόγλωσσο Όσκαρ 2016. Σε ένα απομονωμένο χωριό της Βόρειας Τουρκίας, στη Μαύρη Θάλασσα, πέντε κορίτσια, αδελφές, μεγαλώνουν με τη γιαγιά τους, που σκοπεύει να διασφαλίσει πάση θυσία την "ηθική" τους. Στην οθόνη "γράφει" η ζεστασιά που εκπέμπουν τα κορίτσια μέσα από την ένταση και τις αναζητήσεις της εφηβείας, τρέχοντας για να "προλάβουν" τη ζωή που δεν περιμένει... (Ααβόρα, Διάνα, Τριανόν, Μικρόκοσμος).
«ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΕΝΙΟ ΚΟΥΜΠΙ» του Πατρίσιο Γκουσμάν. Ο κορυφαίος Χιλιανός κινηματογραφιστής Πατρίσιο Γκουσμάν συνθέτει ένα γοητευτικό ντοκιμαντέρ που συνδυάζει την πολιτική ιστορία της πατρίδας του με τον προσωπικό στοχασμό του για την "περιπέτεια" του νερού: Στην απέραντη ακτογραμμή της Χιλής συναντά κανείς ηφαίστεια, βουνά και παγετώνες. Στη θάλασσα "ζουν" ακόμη οι φωνές των ναυτικών που έφτασαν από την Ευρώπη, των ντόπιων ιθαγενών που εξολοθρεύτηκαν, αλλά και των πολιτικών κρατούμενων που ρίχτηκαν στον ωκεανό, στα νεότερα χρόνια... (Άστυ, Πτι Παλαί).
"Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΣΑΟΥΛ" του Λάζλο Νέμεθ. Η μεγάλη έκπληξη του τελευταίου Φεστιβάλ των Καννών, πρώτη ταινία του Ούγγρου Λάζλο Νέμεθ, πρώην βοηθού του Μπέλα Ταρ. Μεταφερόμαστε στον Οκτώβριο του 1944, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, σε μια πυρετική καταβύθιση στον εφιάλτη του ιστορικού χρόνου... Η "ανατροπή" έρχεται όταν ο Σαούλ βλέπει το πτώμα ενός παιδιού και παίρνει αυτόματα την απόφαση να το θάψει με την πρέπουσα διαδικασία που ορίζει το τυπικό της κοινότητας και της θρησκείας, έστω μονάχα αυτό το παιδί... (Ααβόρα, Άστορ, Αλκυονίς).
