Ένας από τους σημαντικότερους Αμερικανούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, ο Έλσγουορθ Κέλυ, πέθανε σε ηλικία 92 ετών, την Κυριακή, στο σπίτι του, στο Σπένσερταουν της Νέας Υόρκης. Ζωγράφος της αφαίρεσης, στο έργο του κυριαρχούν συμπαγείς όγκοι και ζωηρά χρώματα που εμπνεόταν από τις πόλεις όπου έζησε και αγάπησε.
Αμέσως μετά τις σπουδές του στη Βοστώνη, εγκαταστάθηκε το 1948 στο Παρίσι, όπου ήρθε σε επαφή με τον απόηχο του σουρεαλισμού, αλλά και την ασιατική και βυζαντινή τέχνη, ενώ ιδιαίτερη επίδραση στη διαμόρφωση της εικαστικής του γλώσσας είχε η γνωριμία του με τον γλύπτη Κωνσταντίν Μπρανκούζι.
Η ίδια η πόλη και οι όγκοι των κτισμάτων της θα συμβάλλουν στην περαιτέρω ανάπτυξη της ζωγραφικής του, ενώ, αν και ενήμερος για την έκρηξη του αφηρημένου εξπρεσιονισμού στις ΗΠΑ, συνέχισε να μεταχειρίζεται την αφαίρεση με τρόπο απόλυτα προσωπικό, καθώς πίστευε πως ο εξπρεσιονισμός δεν του ταίριαζε. "Δεν πίστευα σε μια τέχνη τόσο υποκειμενική" έλεγε.
Στο Παρίσι θα συμμετάσχει σε εκθέσεις, ενώ θα παρουσιάσει και μια ατομική, το 1951. Το 1954 θα επιστρέψει στη Νέα Υόρκη και θα συνεχίσει τον μοναχικό δρόμο του, ο οποίος θα αναγνωριστεί στα τέλη της δεκαετίας, καθώς σε μια εποχή έκρηξης διαφόρων -ισμών, το γεγονός ότι το έργο του δεν χωρούσε σε καμία κατηγορία προσέλκυσε το ενδιαφέρον και επηρέασε ιδιαίτερα τους μινιμαλιστές.
Το 1965 θα συμμετάσχει στην Μπιενάλε της Βενετίας και το 1968 στην Documenta IV, στο Κάσελ, ενώ το 1973 θα πραγματοποιηθεί αναδρομική έκθεσή του στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Ν. Υόρκης. Μία από τις σημαντικότερες συνθέσεις του αποτελεί μια εγκατάσταση στο Μουσείο του Ολοκαυτώματος της Ουάσιγκτον.
Ο Κέλυ τιμήθηκε το 2013 από τον πρόεδρο Ομπάμα με το Εθνικό Μετάλλιο Τεχνών, τη σημαντικότερη αμερικανική διάκριση, ενώ και η γαλλική κυβέρνηση τον είχε τιμήσει με ανάλογα βραβεία.
