Το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου μας έβγαλε ο δρόμος στο παζάρι που διοργάνωσαν οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Ένας αξιολογότατος εκδοτικός οίκος, με συνεχή παρουσία στην επιστημονική εκδοτική παραγωγή της χώρας μας, έβγαλε τα βιβλία του σε εκπτώσεις που έφταναν έως και το 80%. Οι εικόνες που αντικρίσαμε μόνο χαρά μας γέμισαν. Κόσμος πολύς και κυρίως νέοι άνθρωποι, να αγοράζουν επιστημονικά βιβλία. Ουρές αναμονής με καλή διάθεση και τζαζ μουσική. Υπομονή. Κουβεντούλα και καφές καθώς περιμέναμε. Ώρες για να φτάσεις στο ταμείο, αλλά η διάθεση ήταν κάτι παραπάνω από γιορτινή. Ήταν η χαρά του βιβλίου και η συναναστροφή με άλλους ανθρώπους που αγαπούν το βιβλίο επίσης.
Τι χρειάζεται ο Έλληνας λοιπόν αυτές τις δύσκολες ημέρες που περνάει η κοινωνία μας; Πρόσβαση στο πολιτιστικό αγαθό, στη γνώση, τη μόρφωση είναι μία από τις απαντήσεις. Με πολύ χαμηλό κόστος έσπευσε να προμηθευτεί βιβλία που από καιρό χρειαζόταν, αλλά δεν μπορούσε να αγοράσει λόγο του κόστους τους. Κουλτούρα ανάγνωσης λοιπόν πιθανώς έχει ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Κουλτούρα βιβλιοθηκών είναι ένα πρόβλημα που ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να αποκτήσουμε. Οι εικόνες θα ήταν ακόμα πιο όμορφες αν αυτός ο συνωστισμός, αυτή η καλή διάθεση, αυτές οι κουβέντες με τον καφέ ή το κρασί στο χέρι γίνονταν στην είσοδο μιας βιβλιοθήκης. Όπου με ευκαιρία του μικρού διαλείμματος των γιορτών οι άνθρωποι σπεύδουν στις βιβλιοθήκες να προμηθευτούν τα αναγκαία για να περάσουν οι γιορτές ακόμα πιο όμορφα.
Την επόμενη μέρα ακολουθήσαμε για λίγο τη "Χριστουγεννιάτικη ξενάγηση στην Αθήνα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη". Στα ίχνη της Αθήνας μιας άλλη εποχής, με το βλέμμα ενός από τους μεγαλύτερους πνευματικούς ανθρώπους που έβγαλε η σύγχρονη εποχή μας, με ήχους, λέξεις και κείμενα, συνεχίσαμε να γιορτάζουμε στην Αθήνα. Ο κόσμος εδώ ακόμα περισσότερος, χαμογελαστός, ευδιάθετος. Δεν ξέρω αν είναι η ατμόσφαιρα των γιορτών ή η σύμπλευση της καθημερινότητας με τις ιδέες, τις λέξεις και τα νοήματα αυτά που έδωσαν τον τόνο. Αυτό που αντιλαμβανόταν κανείς ήταν ότι ο κόσμος δεν έχει ανάγκη τη φαντασμαγορία. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη τις λέξεις, έχουν ανάγκη τη δύναμη, την παρηγοριά, το όνειρο, την ελπίδα που δίνουν οι ιδέες.
Αποτιμώντας λοιπόν τις δράσεις αυτές, και κυρίως αποτιμώντας τη συμμετοχή του κόσμου σε αυτές, θα μπορούσαμε να κρατήσουμε σαν επιθυμία αυτά να γίνονται όλο τον χρόνο, θεσμοθετημένα, μέσα από ένα σοβαρό δίκτυο λαϊκών βιβλιοθηκών. Αυτά χρειάζονται οι άνθρωποι. Κρατώντας τις εικόνες αυτές, ελπίζω να πορευθούμε λίγο καλύτερα στο νέο έτος που έρχεται.
Καλλίμαχος
