Μια παραίτηση που αιωρείται, αλλά εν τέλει δεν πραγματοποιείται, περιφέρεται τελευταίως πέριξ του Ελληνικού Φεστιβάλ. Και ο λόγος στραμμένος επί τούτου στο καλλιτεχνικό έργο, την ώρα που επί του κορυφαίου Πολιτιστικού Οργανισμού επικρέμαται η δαμόκλειος σπάθη της Δικαιοσύνης. Ο λόγος γνωστός. Όπως διαπιστώνει το πόρισμα του ελέγχου που διενήργησε η Γενική Διεύθυνση Δημοσιονομικών Ελέγχων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, το Ελληνικό Φεστιβάλ εξαιτίας ελλιπούς διοικητικής οργάνωσης και ανυπαρξίας εσωτερικού ελέγχου, ζημιώθηκε με το ποσό των 2.700.000 ευρώ. Σ' αυτό το έργο θεατές, ωστόσο, παρακολουθούμε, εδώ και περίπου έναν μήνα, μια συζήτηση που, αντί να εστιάζει στην εύρυθμη λειτουργία του ίδιου του Οργανισμού, να περιστρέφεται γύρω από τις καλλιτεχνικές ικανότητες του επικεφαλής του.
Η υπόθεση γνωστή, ας την ξαναθυμηθούμε όμως. Επί θητείας Γιώργου Λούκου, μερίδα προμηθευτών εκχώρησε τις απαιτήσεις της από το Ελληνικό Φεστιβάλ σε τράπεζες. Ελλείψει αξιόπιστου μηχανογραφικού συστήματος, το Φεστιβάλ δεν καταχωρούσε στο λογιστικό του σύστημα τις συμβάσεις εκχώρησης, με αποτέλεσμα να εξοφλεί τους προμηθευτές, όχι όμως τις τράπεζες στις οποίες επί της ουσίας χρωστούσε. Οι τελευταίες διεκδίκησαν τα χρήματά τους και, είτε με αγωγές, είτε με εξωδικαστικό συμβιβασμό, έως τις 14 Μαρτίου 2014 τα έλαβαν στο ακέραιο. Έτσι το Φεστιβάλ βρέθηκε να διπλοπληρώνει, με αποτέλεσμα να λείπουν από τα ταμεία του κοντά τρία εκατομμύρια ευρώ. Διόλου ευκαταφρόνητο ποσό...
Αυτή τη στιγμή η ποινική διερεύνηση της υπόθεσης, όπως δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού σε συνέντευξή του, αφού ενημερώθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του προέδρου και καλλιτεχνικού διευθυντή του Ελληνικού Φεστιβάλ, βρίσκεται στο στάδιο της κύριας ανάκρισης, μετά την άσκηση κακουργηματικής δίωξης κατά των υπευθύνων του Φεστιβάλ, ενώ η υπόθεση διερευνάται από τον Γενικό Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρο Ρακιντζή. Παράλληλα, εξακολουθούν να βρίσκονται σε εκκρεμότητα οι αγωγές που υπέβαλλε το Ελληνικό Φεστιβάλ κατά των προμηθευτών, διεκδικώντας ως αχρεωστήτως καταβληθέντα τα ποσά που κατέβαλε.
Με τη δημοσιοποίηση του πορίσματος του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους στην "Εφημερίδα των Συντακτών", πριν από περίπου έναν μήνα (25/11) ξεκίνησε μπαράζ δημοσιευμάτων στον Τύπο και στο Διαδίκτυο στα οποία κατά κύριο λόγο η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από την καλλιτεχνική αξία του Γιώργου Λούκου, την οποία, ειρήσθω εν παρόδω, ουδείς αμφισβήτησε και γιατί να αμφισβητήσει, αφού το θέμα δεν αφορά τα καλλιτεχνικά πεπραγμένα του, αλλά τις διοικητικές δεξιότητές του. Και ο ίδιος ο υπουργός Πολιτισμού Αριστείδης Μπαλτάς, σε επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου, προσυπέγραψε τις επισημάνσεις των καλλιτεχνών που υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή υπέρ του κ. Λούκου, σε ό,τι αφορά την καλλιτεχνική του προσφορά. Σε ό,τι αφορά όμως τις διοικητικές του δεξιότητες, το τελευταίο διάστημα αιωρούνται αρκετά ερωτηματικά.
Το Ελληνικό Φεστιβάλ, ας πούμε, δεν έχει κάνει τίποτα μέχρι στιγμής για να αποκτήσει εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας παρ' ότι αυτός προβλέπεται από το νομοθετικό του πλαίσιο, στο οποίο περιγράφονται και οι θέσεις εργασίας, οι αρμοδιότητες για καθεμιά εξ αυτών. Επιπλέον, το Ελληνικό Φεστιβάλ δεν αναρτά στη "Διαύγεια", ως όφειλε, ούτε τις συμβάσεις που συνάπτει με καλλιτέχνες ούτε και καμία από τις διοικητικές πράξεις που αφορούν τα οικονομικά του. Στο μεταξύ, από ερωτήσεις και επίκαιρες ερωτήσεις που κατέθεσαν στη Βουλή, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, της Ν.Δ., του Ποταμιού φαίνεται να προκύπτουν στοιχεία για απευθείας αναθέσεις συμβάσεων έργου, των οποίων η συμφωνηθείσα αμοιβή για τον ανάδοχο, υπερβαίνει κατά πολύ, τα κατά νόμο προβλεπόμενα όρια (97.200 ευρώ, πλέον ΦΠΑ, για διάστημα 24 μηνών). Ομοίως, γίνεται αναφορά σε αποζημίωση γραμματέως Διοικητικού Συμβουλίου για χρονική περίοδο που δεν υφίστατο Διοικητικό Συμβούλιο.
Από την άλλη πλευρά, βέβαια, όλο αυτό το διάστημα το υπουργείο Πολιτισμού τηρεί σιγή ιχθύος. Και αναρωτιέται κανείς γιατί άραγε; Ως παρατηρητές, παρακολουθούμε μια παραπλανητική και ζημιογόνο για έναν κορυφαίο πολιτιστικό οργανισμό, συζήτηση, η οποία αντί να επικεντρωθεί στο δάσος, έναν μήνα τώρα επιμένει να δείχνει το δέντρο. Στην προκειμένη περίπτωση έχουμε ζημία του Ελληνικού Δημοσίου κατά 2.700.000 ευρώ. Επιπλέον, έχουμε κυβέρνηση της Αριστεράς, στην προμετωπίδα της οποίας βρίσκεται η προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος και βεβαίως του δημοσίου χρήματος.
Κανείς βεβαίως δεν μπορεί να καταδικάσει, αλλά ούτε και να αθωώσει κανέναν. Το Φεστιβάλ όμως πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί, υγιώς και με διαφάνεια. Άλλωστε, ο ίδιος ο υπουργός Πολιτισμού έχει προσφάτως δηλώσει σε συνέντευξή του ότι "το Φεστιβάλ Αθηνών δεν μπορεί να διεξαχθεί ομαλά πια". Ο ίδιος οφείλει να επαναφέρει την ομαλότητα στον οργανισμό. Πρωτίστως ως υπουργός, λαμβάνοντας τις αποφάσεις που κάθε ευνομούμενη πολιτεία οφείλει να λαμβάνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Πολλώ δε μάλλον όταν στο πρόσωπό του συνυπάρχουν ο κρατικός λειτουργός και ο διανοούμενος, που γνωρίζει καλά τη σχέση ανάμεσα στην αισθητική και την ηθική.
