Στην Ελλάδα ξεκίνησε μέσα στο καλοκαίρι από τον τότε αναπληρωτή υπουργό Πολιτισμού Νίκο Ξυδάκη μια προσπάθεια θεσμοθέτησης κινήτρων για ξένες κινηματογραφικές παραγωγές στη χώρα μας όπως η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Τσεχία, η Κροατία προσφέρουν ελκυστικά φορολογικά κίνητρα, με επιστροφή φόρου της τάξης του 25% - 30%. Για παράδειγμα, η συνέχεια των «300» γυρίστηκε στη Βουλγαρία χάρη σε αυτές τις φοροαπαλλαγές.
Η ταινία «Τα δύο πρόσωπα του Ιανουαρίου» που γυρίστηκε το 2012 σε αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας, στην Ακρόπολη και την Κνωσσό, είναι μάλλον από τις εξαιρέσεις στον "κανόνα" που λέει ότι ακόμη και ταινίες που έχουν άμεση σχέση με την Ελλάδα γυρίζονται τελικά σε άλλες χώρες. Για κάθε λεπτό «χρήσιμου» γυρίσματος που χρησιμοποιήθηκε σε αυτή την ταινία και είναι γυρισμένο σε αρχαιολογικούς χώρους, η παραγωγή έπρεπε να καταβάλει από 600 έως 1.000 ευρώ...
Μια αντίστοιχη συζήτηση είναι σε εξέλιξη αυτή τη στιγμή στην Ισπανία, χώρα με μεγάλη παράδοση στην προσέλκυση ξένων παραγωγών, ιδίως αμερικανικών, στο νότιο τμήμα της χώρας.
Τη δεκαετία του '60, ο Βρετανός σκηνοθέτης Ντέιβιντ Λιν γύρισε στην Ισπανία το «Δόκτωρ Ζιβάγκο» και ο Ιταλός Σέρτζιο Λεόνε το γουέστερν «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος». Σήμερα, εν όψει των εκλογών που έχουν οριστεί για τις 20 Δεκεμβρίου, η ισπανική κυβέρνηση προσφέρει φοροαπαλλαγές για παραγωγούς του κινηματογράφου με την ελπίδα ότι θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας στον οποτικοακουστικό τομέα αλλά και στον τουρισμό. Η Ισπανία προσφέρει επιστροφή φόρου 15% για τις ξένες παραγωγές, ποσοστό που δεν θεωρείται και τόσο γενναιόδωρο σε σχέση με άλλες χώρες.
Σύμφωνα με την Ισπανική Επιτροπή Κινηματογράφου, έως πέρυσι το 80% των ταινιών που θα μπορούσαν να γυριστούν στη χώρα γυρίζονταν τελικά αλλού. Ειδικά τα Κανάρια νησιά, αυτόνομη περιφέρεια της Ισπανίας, εισήγαγαν πριν από πολλά χρόνια ευνοϊκό φορολογικό καθεστώς προσελκύοντας αμερικανικές παραγωγές και στη συνέχεια προσέφεραν έκπτωση φόρου 35% για τις εταιρείες παραγωγής.