Βαθιά συγκίνηση στην παγκόσμια κοινότητα του καλλιτεχνικού κινηματογράφου έχει προκαλέσει ο τραγικός θάνατος της Σαντάλ Ακερμαν. Σκηνοθέτες απ' όλο τον κόσμο, έκαναν δηλώσεις εκφράζοντας την θλίψη τους για τη μεγάλη απώλεια: Ο Αμερικανός σκηνοθέτης Γκας Βαν Σαντ δήλωσε "Η ταινία της Άκερμαν Jeanne Dielman με είχε επηρεάσει έντονα όταν σπούδαζα κινηματογράφο. Την ξαναβλέπω ακόμη και σήμερα και εκπλήσσομαι από την υπέρβαση των κινηματογραφικών ορίων, την ανακάλυψη νέων τρόπων αφήγησης. Κατά την προσωπική μου εκτίμηση, στο σινεμά υπάρχουν ο Μπέλα Ταρ και η Σαντάλ Άκερμαν".
Η Κάθι Χολμπράιχ, συνδιευθύντρια του MoMA της Νέας Υόρκης, η οποία είχε επιμεληθεί μια εικαστική έκθεση της Άκερμαν στη Μινεάπολη, ανέφερε: "Ο θάνατος της Σαντάλ είναι ένα σοκ για μένα. Οι ταινίες της, διαποτισμένες από μια υπαρξιακή μελαγχολία, σε έκαναν να στριφογυρίζεις στο κάθισμά σου. Τη γνώρισα το 1990, λίγο μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Το ταλέντο της, η αντίληψή της, που συνδύαζε το προσωπικό και το πολιτικό, φαινόταν ιδανική για να εκφράσει τις αλλαγές που έρχονταν στον κόσμο. Η Σαντάλ ενδιαφέρθηκε για κάτι που δεν θα άλλαζε ποτέ, για τον καθημερινό άνθρωπο, για τις γυναίκες που υπέφεραν, για το σκοτάδι".
Ο σκηνοθέτης της αμερικανικής αβανγκάρντ Γιόνας Μέκας θυμάται πως γνώρισε τη Σαντάλ Άκερμαν το 1970: "Εκείνη την εποχή περνούσε τον περισσότερο καιρό της στη Νέα Υόρκη. Γίναμε φίλοι. Δεν ξέρω αν επηρεάσαμε ο ένας τον άλλον, αλλά το σινεμά που ανακάλυψε εκείνη την εποχή, το δικό μου και των υπόλοιπων Αμερικανών του πειραματικού κινηματογράφου, τη βοήθησε να αναπτύξει ένα ενδιαφέρον για την αληθινή ζωή. Μου άρεσε πάρα πολύ το έργο της, ήταν πολύ δυνατό ακόμη και προτού γίνει πιο προσωπικό. Ήταν αγωνίστρια, είχε έναν ευθύ τρόπο να κάνει τα πράγματα, και με τέλειο έλεγχο των ιδεών, των μέσων που χρησιμοποιούσε".
Ο ηθοποιός Νιλς Άρεστρουπ, ο οποίος είχε συνεργαστεί μαζί της, δήλωσε "Έπαιζα σε ένα θέατρο στις Βρυξέλλες, όταν ένα βράδυ, μια νεαρή γυναίκα με πλησίασε και μου ζήτησε να παίξω σε μια ταινία της. Δεν είχε χρήματα, ούτε σενάριο, αλλά τα μάτια της έβγαζαν σπίθες και η αποφασιστικότητά της ήταν τόσο έντονη. Είπα στον εαυτό μου πως δεν έχω τίποτα να χάσω. Τη ρώτησα πότε είναι προγραμματισμένο το γύρισμα και μου είπε 'αμέσως'".
