Έφυγε από τη ζωή, σε ηλικία 65 ετών, στο Παρίσι, η σκηνοθέτιδα Σαντάλ Άκερμαν, από τις σημαντικές μορφές της γαλλικής νουβέλ βαγκ. Οι πρώτες πληροφορίες, από τον παραγωγό των ταινιών της Πατρίκ Κινέ, μιλούν για αυτοκτονία, καθώς η Άκερμαν υπέφερε από μανιοκατάθλιψη. Από οικογένεια Εβραίων της Ανατολικής Ευρώπης, που εγκαταστάθηκε στις Βρυξέλλες τη δεκαετία του '30, η Άκερμαν παρουσίασε την τελευταία ταινία της "No Home Movie" τον περασμένο Αύγουστο Φεστιβάλ του Λοκάρνο. Η ταινία περιγράφει τις τελευταίες μέρες της μητέρας της, που ήταν από τους επιζήσαντες του Άουσβιτς -το μοναδικό μέλος της οικογένειάς της που διασώθηκε.
Η Σαντάλ Άκερμαν είχε σκηνοθετήσει σχεδόν 50 ταινίες, από ντοκιμαντέρ μέχρι μουσικές κωμωδίες, όπου ανέπτυσε κυρίως τα θέματα του χρόνου και της μνήμης. Όπως είχε πει η ίδια, αποφάσισε να στραφεί στον κινηματογράφο όταν είδε τον «Τρελό Πιερό» του Γκοντάρ. «Εκείνη την εποχή με ενδιέφερε περισσότερο η λογοτεχνία. Ήθελα να γίνω συγγραφέας. Αλλά όταν είδα τον 'Τρελό Πιερό', αισθάνθηκα ότι αυτή ήταν μια τέχνη στην οποία θα μπορούσα να εκφραστώ. Ήταν το 1965 και είχες την αίσθηση ότι η εποχή αλλάζει. Αυτό το πνεύμα της εποχής, ο Γκοντάρ κατάφερνε να το απεικονίσει: ελευθερία, ποίηση και μια διαφορετική μορφή έρωτα. Βγήκα από το σινεμά και είπα 'θέλω να κάνω ταινίες'.
Εγκαταλείποντας τις σπουδές της στην Κινηματογραφική Ακαδημία των Βρυξελλών, η Άκερμαν γύρισε σε ηλικία 18 ετών την πρώτη της μικρού μήκους ταινία με τίτλο «Saute ma ville». Η φιλμογραφία της είναι γεμάτη από πορτρέτα γυναικείων χαρακτήρων που βρίσκονται σε κατάσταση περιορισμού, ένα είδος εγκλεισμού. Η ίδια έλεγε: «Η φυλακή είναι παρούσα σ' όλο μου το έργο. Όπως στην ταινία 'La Captive' ή στο 'Jeanne Dielman'. Και οι δύο γυναίκες σ' αυτές τις ταινίες είναι στη φυλακή τους, τη χρειάζονται για να επιβιώσουν».
Η Άκερμαν εκφράζεται με πλάνα στατικά, μεγάλης χρονικής διάρκειας που χαρακτηρίζονται από μια επιμέλεια στη σύνθεσή τους. Πιο πρόσφατα γύρισε μια τριλογία ντοκιμαντέρ που ασχολούνται με τη ζωή στην Ανατολική Ευρώπη («D' est», 1993), στον Νότο των ΗΠΑ («Sud», 1999) και στα σύνορα ΗΠΑ - Μεξικού («Del' autre cote», 2002).
Η ταινία "Sud" επρόκειτο να είναι ένας στοχασμός πάνω στην ομορφιά του αμερικανικού Nότου, εμπνευσμένη από την αγάπη της Άκερμαν για τον Oυίλιαμ Φόκνερ και τον Tζέιμς Mπάλντουιν. Tα πράγματα, όμως, άλλαξαν ύστερα από ένα ρατσιστικό έγκλημα που έγινε λίγες ημέρες πριν από την άφιξή της. Η ταινία ερευνά μια φρικτή ρατσιστική δολοφονία και εξετάζει τον αντίκτυπό της στην κοινότητα.
Κ.Τ.
