Δεύτερης γενιάς μετανάστες, όλοι αυτοδίδακτοι και ταλαντούχοι καλλιτέχνες, που έχουν όμως βιώσει αποκλεισμούς και δυσπιστίες στη μικρή ή μεγαλύτερη διαδρομή τους, περιμένουν όπως λένε "η ζωή τους να αλλάξει" με τo νομοσχέδιο περί ιθαγένειας που εισάγεται προς συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής τις επόμενες ημέρες, δυσπιστώντας ωστόσο ακόμη για την εφαρμογή και την αλλαγή που θα αυτό θα επιφέρει.
Μιχάλης Αφολαγιάν: "Να δοθεί το δικαίωμα να είμαστε πολίτες"
"Το θέμα δεν είναι η ιθαγένεια ή η υπηκοότητα, αλλά το ότι δεν έχουμε δικαιώματα ως πολίτες που πρέπει να συνυπάρξουμε καθώς έχουμε κοινή παιδεία", εξηγεί ο τριανταπεντάχρονος Μιχάλης Αφολαγιάν, αυτοδίδακτος καλλιτέχνης και μετανάστης δεύτερης γενιάς, που γεννήθηκε πριν από 35 χρόνια από γονείς Νιγηριανούς. Δηλώνει "επιφυλακτικός" καθώς "το νομοσχέδιο δεν έχει ακόμη ψηφισθεί", όπως λέει, και επαναλαμβάνει πως "αυτό που πρέπει να γίνει είναι να δοθεί το δικαίωμα να είμαστε πολίτες".
Εκφράζει τον προβληματισμό του σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τονίζει πως "το νομοσχέδιο πρέπει να ψηφιστεί και να προχωρήσουμε παρακάτω. Υπάρχουν προτάσεις και ιδέες από άμεσα εμπλεκόμενους και ενεργούς ανθρώπους, κυρίως σε πανεπιστήμια, έξοχους φοιτητές που δεν αποφασίζουν να φύγουν από τη χώρα, αν και καθημερινά τους αποδυναμώνουν την πίστη για μέλλον και ευκαιρίες. Οι μετανάστες δεύτερης γενιάς αγαπούν τον τόπο όπου γεννήθηκαν, αν και δεν τους πρόσφερε αυτά που έπρεπε".
Ο ίδιος, για να ζήσει, βρέθηκε από πολύ νωρίς να ασχολείται με τις παραστατικές τέχνες σε θεατρικές και μουσικές ομάδες και παραδέχεται πως ο "ρόλος της τέχνης είναι ουμανιστικός. Η ίδια η τέχνη λειτουργεί σαν μετατροπέας του θυμού και της οργής προς κάτι δημιουργικό" και δεν παραλείπει να αποκαλύψει πως έζησε αποκλεισμούς, αλλά βρήκε τον τρόπο "να γιατρέψει τον εαυτό" του "με την τρέλα που χρειαζόταν".
Με τη δημιουργία του Πολιτιστικού Κέντρου Αφρικανικής Τέχνης Anasa που οργάνωσε στο Μεταξουργείο σχεδιάζει να "δώσει διέξοδο έκφρασης και δημιουργίας σε ανθρώπους που έχουν γεννηθεί εδώ, αλλά δεν έχουν λόγο, δικαιώματα και ευκαιρίες".
Ιμπραήμ Χασάν: "Δεν έχω χαρτιά που να αποδεικνύουν ποιος είμαι"
"Δεν έχω οριστικά χαρτιά που να αποδεικνύουν ποιος είμαι" υποστηρίζει φανερά πικραμένος ο 16χρονος Ιμπραήμ Χασάν, δεύτερης γενιάς μετανάστης, με αιγυπτιακή καταγωγή, γεννημένος και μεγαλωμένος στην Αθήνα. Τον Ιμπραήμ, που τελειώνει φέτος τη Γ' Λυκείου στο επαγγελματικό Λύκειο Γαλατσίου και θέλει να σπουδάσει αρχιτέκτονας για να σχεδιάζει σπίτια, όπως λέει, τον απολαύσαμε στη θεατρική παράσταση "Η ζωή μπροστά σου", με την Άννα Βαγενά, στην ιστορία ενός μικρού παιδιού που εγκαταλείπεται απ' όλους και αναλαμβάνει να τον μεγαλώσει η ηλικιωμένη Μαντάμ Ρόζα. Αυτά τα δύο μοναχικά πλάσματα δένονται στο τέλος με μία υπέροχη σχέση αγάπης και αφοσίωσης.
Με αφορμή τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την ιθαγένεια ο Ιμπραήμ υποστηρίζει πως "κάτι τέτοιο θα λύσει πολλά προβλήματα, καθώς έως τώρα κάποιοι που πλήρωναν αποκτούσαν ιθαγένεια, ενώ όσοι δεν ακολουθούσαν αυτόν τον τρόπο παρέμεναν χωρίς χαρτιά. Περιμένω πως η ζωή μου θα αλλάξει πολύ και θέλω να προλάβω να πάρω ιθαγένεια πριν από τα 18. Δεν θέλω να γυρίσω στην Αίγυπτο, γιατί δεν ξέρω αραβικά και όσοι δεν ξέρουν αραβικά είναι δούλοι!". Ο ίδιος δεν έχει αντιμετωπίσει προβλήματα ως μετανάστης, ωστόσο έχει ζήσει περιστατικά κυρίως φραστικών επιθέσεων εναντίον μεταναστών.
Μιλάει με ενθουσιασμό για τη συμμετοχή του στη θεατρική παράσταση με την Άννα Βαγενά στο Θέατρο Μεταξουργείο χαρακτηρίζοντάς την "μια ωραία εμπειρία. Μου άρεσε να βγαίνω μπροστά στον κόσμο, να με χειροκροτούν! Και να φανταστείτε ότι έως εκείνη τη στιγμή δεν είχα δει ποτέ θέατρο στη ζωή μου. Ναι, μου άλλαξε τη ζωή, θα ήθελα να το ξανακάνω!", καταλήγει.
Τζέρομ Καλούτα: "Ο νόμος θα μας μάθει να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο"
"Δεν καταλαβαίνω τον αντίλογο που έχει να κάνει με την ανθρωπιά μας, καθώς αυτός ο νόμος, όταν και εάν περάσει, δεν θα μας μάθει να αγαπάμε, αλλά θα μας μάθει λίγο να σεβόμαστε ο ένας τον άλλο" σχολιάζει για το νομοσχέδιο περί ιθαγένειας ο Τζέρομ Καλούτα, μετανάστης δεύτερης γενιάς με καταγωγή από το Ζαΐρ, καλλιτέχνης, μέλος της Σπείρα - Σπείρα, της διάσημης ομάδας του Σταμάτη Κραουνάκη, όπου συμμετέχει τα τελευταία χρόνια ως μουσικός και ηθοποιός. Ταυτόχρονα διατηρεί τη δική του μουσική μπάντα, με την οποία γράφει, παίζει τραγούδια και δίνει συναυλίες.
"Το νομοσχέδιο περί ιθαγένειας θα κάνει καλύτερη τη ζωή όλων, και όσων τους αφορά αλλά και όσων δεν τους αφορά άμεσα" προσθέτει. Η τέχνη του τον "απελευθερώνει" και είναι "μεγάλη τύχη'' γι' αυτόν. "Όταν είμαι επάνω στη σκηνή και τραγουδάω, για μια στιγμή έχω την αίσθηση ότι γεννήθηκα γι' αυτό" αναφέρει ενθουσιασμένος και καλεί το κοινό στο Ηρώδειο στις 9 Ιουλίου στην παράσταση "Avanti Dario", με εκλεκτούς και ιδιαίτερους καλεσμένους. "Η Σπείρα - Σπείρα κάνει τσίρκο και ο Σταμάτης τον κλόουν" καταλήγει.
Μάνια Ζούση
