Η "Ημέρα της Γυναίκας" που γιορτάζουμε σήμερα κρύβει πίσω της μια ιστορία αγώνων για στοιχειώδη δικαιώματα: Στις 8 Μαρτίου του 1857 οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στη Νέα Υόρκη, οι οποίες διαδήλωναν ντυμένες στα λευκά, διαμαρτυρόμενες για τις πρωτόγονες συνθήκες εργασίας, δέχονται άγρια επίθεση από την αστυνομία. Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε για πρώτη φορά το 1909 με πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού Κόμματος των ΗΠΑ, το 1911 υιοθετήθηκε από τη Σοσιαλιστική Διεθνή, και μόλις το 1977 από τον ΟΗΕ.
Στην ταινία "Μητριαρχία" του Νίκου Κορνήλιου που προβάλλεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος (Ιερά Οδός 48 & Μεγάλου Αλεξάνδρου 134-135, Κεραμεικός) εξήντα γυναίκες διαφορετικών ηλικιών, εθνικοτήτων και κοινωνικών προελεύσεων συγκεντρώνονται για να προστατεύσουν έναν κοινωνικό χώρο, το "σπίτι" τους, που κινδυνεύει με κατεδάφιση, επιχειρώντας ταυτόχρονα να αναλύσουν και να επαναπροσδιορίσουν τη δική τους θέση στον κόσμο. Συζητούν, εξομολογούνται, συγκρούονται...
Παρά τη μεγάλη διάρκεια (160 λεπτά), το εμφανές στοιχείο της "κατασκευής" και την ανισότητα των "προσωπικών καταθέσεων", η ταινία αξίζει την προσοχή μας. Απόψε, στην Ταινιοθήκη στις 9 μ.μ., σε συνδυασμό με την προβολή διοργανώνεται συζήτηση με θέμα "Γυναίκες και Εξουσία", με τη συμμετοχή των ηθοποιών της ταινίας, της Ρένας Δούρου (περιφερειάρχης Αττικής), της Κωνσταντίνας Κούνεβα (ευρωβουλευτής), της Μαρίας Κομνηνού (γραμματέας της Ταινιοθήκης), της Τζίνας Πολίτη (πανεπιστημιακός), της Κατερίνας Αγγελάκη - Ρουκ (ποιήτρια), της Λορέτα Μακόλεϊ (πρόεδρος της Ένωσης Αφρικανών Γυναικών) κ.ά.
Το "γυναικείο ζήτημα" έχει αναδειχθεί και μέσα από το ελληνικό ντοκιμαντέρ: Ενδεικτικά, αναφέρουμε τη βραβευμένη ταινία της Πόπης Αλκουλή "Οι γυναίκες σήμερα" (1977) αλλά και το πρωτότυπο ντοκιμαντέρ της Αλίντας Δημητρίου και του Νίκου Κανάκη "Φούρνοι, μια γυναικεία κοινωνία" (1983), όπου πρωταγωνιστεί η γυναικοκρατούμενη κοινωνία στο νησί Φούρνοι, κοντά στην Ικαρία: Οι άνδρες του νησιού είναι ναυτικοί και οι γυναίκες έχουν "κατακτήσει" όλα τα ανδρικά επαγγέλματα, είναι από οικοδόμοι μέχρι ψαράδες και αγρότες -μια εκδοχή του φεμινισμού που εξελίχθηκε μέσα από τις οικονομικές συνθήκες.
Κ.Τ.
