Περί δημοκρατίας και δικτύων βιβλιοθηκών είχε ξεκινήσει να είναι αυτό το σημείωμα. Αλλά η πραγματικότητα μας προλαβαίνει πάντα με τρόπο που δεν μπορούμε να υπολογίσουμε, με συναισθήματα που δεν μπορούμε να μετρήσουμε, ενίοτε με τόσο πόνο και θλίψη.
Η θρησκεία λοιπόν, δεύτερη επιστήμη στη δεκαδική ταξινόμηση του Dewey. Η θρησκεία, όχι κάποια συγκεκριμένη, όλες. Με έμφαση στον χριστιανισμό μεν, μιας και το σύστημα δημιουργήθηκε στις ΗΠΑ τον 19ο αιώνα. Επιτρέπει όμως το ξεδίπλωμα όλων των θρησκειών στα ράφια της βιβλιοθήκης. Ευαγγέλιο, Κοράνι, Βέδες, το Βιβλίο του Τάο και όποιο άλλο ψάχνουμε, διαλεκτικά τοποθετημένα, μέρος της συλλογής της βιβλιοθήκης όλα τους.
Βιβλία και ιδέες θρησκευτικές. Οδηγοί στον ανθρώπινο πόνο, στο αβέβαιο της ύπαρξης, στην περιέργεια της αναζήτησης για κάποιους ή και παντελώς αδιάφορα για κάποιους άλλους. Τα βιβλία είναι εκεί και περιμένουν. Όλα, δείχνοντας μας τον πλούτο και την ποικιλία της ανθρώπινης σκέψης. Ή θεϊκής αν προτιμάτε.
Όταν τέθηκε σε ισχύ ο πρώτος Patriot Act στις ΗΠΑ, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ένας Αμερικανός πήγε στη βιβλιοθήκη της γειτονιάς του και ζήτησε το Κοράνι. Προσπαθούσε να καταλάβει; Προσπαθούσε να αντιπαλέψει; Κανείς δεν ξέρει. Στο αντίτυπο που του έδωσε η βιβλιοθήκη, είδε έκπληκτος υπογραμμίσεις και σημειώσεις σε διάφορα αποσπάσματά του. Θεώρησε σκόπιμο λοιπόν να ενημερώσει το FBI γι' αυτό. Το FBI, από τη μεριά του, επικοινώνησε με τη βιβλιοθήκη και ζήτησε τα στοιχεία του προηγούμενου που είχε δανειστεί το Κοράνι, «ύποπτος». Η βιβλιοθηκονόμος αρνήθηκε. Και άνοιξε ένα τεράστιο ζήτημα στις ΗΠΑ για τον ρόλο των βιβλιοθηκών, για τα προσωπικά δεδομένα, για τις πεποιθήσεις των ανθρώπων. Με μόνο σίγουρο ένα: κόντρα στον σκοταδισμό της διακυβέρνησης Μπους, διατρανώθηκε ότι οι βιβλιοθήκες είναι εκεί να παρέχουν όλες τις γνώσεις σε όλους τους ανθρώπους. Ίσως αυτό τους κάνει λίγο καλύτερους. Λίγο. Τόσο όμως όσο θα μας βοηθούσε να αποφύγουμε τραγωδίες σαν αυτή στο Παρίσι.
Σκοταδισμός και μισαλλοδοξία δεν είναι το όνειρό μας για καμία Ευρώπη.
ΥΓ.: «Καλό Παράδεισο», λέμε εδώ στα χωριά μας, όταν χαιρετάμε για πάντα ένα αγαπημένο πρόσωπο. «Ο Παράδεισος είναι γεμάτος από ηλίθιους που πιστεύουν ότι υπάρχει» μας έλεγε ο Wolinski με το πενάκι του και με τη σάτιρά του. «Πάντα φανταζόμουνα ότι ο Παράδεισος θα είναι ένα είδος βιβλιοθήκης» μας έλεγε ο Χ.Λ. Μπόρχες. Σε αυτόν τον Παράδεισο θα είναι ο Wolinski και οι άλλοι από την Τετάρτη το βράδυ...
Καλλίμαχος
