Σαν να μην ήθελα να μάθω τα άσχημα νέα. Μου πήρε μία βδομάδα. Η απώλεια του ευγενούς και σεμνού σύνοικου στην πολυκατοικία των εφηβικών και μεταγενέστερων χρόνων μου, στην οδό Αιγαίου 3 της Νέας Σμύρνης, είναι ασυνήθιστη. Αν το πρότυπο του ανθρώπου, το μέτρο του ήθους, το βάθος της ανιδιοτέλειας που σμίλεψε με τη στάση μιας ολόκληρης ζωής ο Τάκης Μενδράκος γίνουν κτήμα όλο και πιο πολλών, θα είναι η πιο μεγάλη προσφορά μιας αψεγάδιαστης ζωής που θα την έχει αναδείξει η απώλεια.
Αφιέρωσε τη ζωή του στις αναβλύζουσες πηγές της. Στην τέχνη, την Αριστερά και στον έρωτα, με την πρόωρα χαμένη Καλλιόπη του.
Άκουσα τη φωνή του για τελευταία φορά στο τηλέφωνο, στο ξεκίνημα του καλοκαιριού. Δώσαμε ένα ραντεβού που η απώλεια απλώς το ανέβαλε.
ΤΑΚΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ
