Θολωτός τάφος των μυκηναϊκών χρόνων, μοναδικό εύρημα του είδους στη Φωκίδα και από τα ελάχιστα στη Στερεά Ελλάδα, ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια εκσκαφών σε αρδευτικό έργο του ελαιώνα της Άμφισσας. Ο τάφος δεν έχει συληθεί και τα κτερίσματα που βρέθηκαν επιτρέπουν τη διαχρονική χρήση του από τον 14ο έως και τα τέλη του 12ου π.Χ. αιώνα. Άξια ιδιαίτερης μνείας είναι τα σαράντα τέσσερα αγγεία με γραπτή διακόσμηση, δύο χάλκινα αγγεία αποσπασματικά σωζόμενα, δαχτυλίδια χρυσά, από τα οποία ένα με διακόσμηση στη σφενδόνη, και χάλκινα, κομβία και ψήφοι από ημιπολύτιμους λίθους, δυο χάλκινα εγχειρίδια, γυναικεία και ζωόμορφα ειδώλια και μεγάλος αριθμός σφραγιδόλιθων με ζωικά, φυτικά και γραμμικά μοτίβα. Ο τάφος διαθέτει μακρύ δρόμο με κτιστές τις πλευρές μήκους 9 μ., βαθύ προθάλαμο και κυκλικής κάτοψης ταφικό θάλαμο, ο οποίος έχει εσωτερική μέγιστη διάμετρο 5,90 μ. Η ανωδομή της θολωτής οροφής, η οποία είναι κτισμένη με αργούς λίθους, είχε καταρρεύσει, ωστόσο τα τοιχώματα του θαλάμου διατηρήθηκαν σε ύψος σχεδόν 3 μ. Στο τέλος του δρόμου αποκαλύφθηκε αποθέτης με άφθονη την παρουσία κεραμικής που προέρχονται πιθανώς από αγγεία πόσεως, κρατήρες, υδρίες, αμφορείς. Η επιστημονική δημοσίευσή του αναμένεται να προσφέρει σημαντικά στοιχεία τόσο για την εγκατάσταση στην περιοχή της Άμφισσας κατά τη μυκηναϊκή περίοδο όσο και για την ιστορική εξέλιξη της ευρύτερης περιοχής και μάλιστα του ιερού των Δελφών.
Ο πρώτος θολωτός τάφος που βρέθηκε στη Φωκίδα
