Live τώρα    
23°C Αθήνα
ΑΘΗΝΑ
Ελαφρές νεφώσεις
23 °C
22.1°C24.0°C
3 BF 59%
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Σποραδικές νεφώσεις
24 °C
20.2°C24.8°C
5 BF 51%
ΠΑΤΡΑ
Σποραδικές νεφώσεις
21 °C
20.0°C24.8°C
4 BF 70%
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Ελαφρές νεφώσεις
23 °C
20.4°C23.8°C
3 BF 55%
ΛΑΡΙΣΑ
Αραιές νεφώσεις
25 °C
24.5°C25.2°C
4 BF 40%
Τέμπη / Μαρτυρία γροθιά στο στομάχι - «Παρακαλέσαμε τον γιο μας να ταξιδέψει άλλη μέρα»
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Τέμπη / Μαρτυρία γροθιά στο στομάχι - «Παρακαλέσαμε τον γιο μας να ταξιδέψει άλλη μέρα»

Σύγκρουση τρένων στα Τέμπη
INTIME/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΥΔΩΝΑΣ

Συγκλονίζει η μητέρα η οποία από καθαρή τύχη δεν έχασε το παιδί της το βράδυ της 28ης του περυσινού Φεβρουαρίου στα Τέμπη.

«Θα ήταν το πρώτο του ταξίδι με το τρένο. Θα τον φιλοξενούσαν οι συμφοιτητές του από τη Θεσσαλονίκη και μετά θα έφευγαν όλοι μαζί με το λεωφορείο για τη σχολή τους στην Κομοτηνή» σημειώνει η Χριστίνα Καπετανοπούλου στην ανάρτησή της στο Facebook προσθέτοντας ότι το αρχικό εισιτήριο ήταν με το βραδινό τρένο για τις 28 Φεβρουαρίου, «αλλά τον παρακαλέσαμε με τον πατέρα του να μείνει μαζί μας την Καθαρά Δευτέρα, να φάμε το βράδυ όλοι μαζί με την ησυχία μας και να μην τον τρέχουμε νυχτιάτικα στο σταθμό με τη μπουκιά στο στόμα».

«Μας έκανε το χατίρι και άλλαξε γνώμη:  βαγόνι Β, θέση 22, αλλά μία μέρα μετά, την 1η Μαρτίου 2023, με το απογευματινό αυτή τη φορά τρένο» σημειώνει η ίδια δημοσιεύοντας το εισιτήριο του γιού της.

Περιγράφοντας το πως βίωσε το πρωί της επομένης του πολύνεκρου σιδηροδρομικού δυστυχήματος η Χρ. Καπετανοπούλου αναφέροντας ότι είδε τυχαία την είδηση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης περιγράφει με γλώσσα που ανατριχιάζει:

«Άνοιξα την τηλεόραση - δεν βλέπω τηλεόραση και όποτε την ανοίγω είναι πάντα για κακό. Και μετά θυμάμαι ότι άρχισα να παγώνω και να μουδιάζω και να μένω για ώρα μολύβι στον καναπέ.  Και μετά να ξεσπάω σε κλάματα.  Και μετά να κάνω αψυχολόγητα πράγματα όπως να γεμίζω τάπερ για να τα πάρει το παιδί μαζί του στο ταξίδι».

«Τώρα είμαι στο μπαλκόνι και βλέπω τον γιο μου να μπαίνει στο αυτοκίνητο των φίλων του για να κατέβουν όλοι μαζί στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Και σκέφτομαι ότι η χώρα έχει γεμίσει άδειες αγκαλιές, μάνες στα μαύρα, χαμελιές πεσμένες στο χώμα».

«Από τα σπλάχνα μου βγαίνει λυγμός βαρύς για τα παιδιά που δεν έστειλαν ποτέ απάντηση στο "πάρε με όταν φτάσεις" της μάνας τους και πηχτή, μαύρη κατάρα για τους δολοφόνους τους και όσους τους συγκαλύπτουν».

Τέλος, αναφερόμενη στα παιδιά σημειώνει: «Εάν δεν τα δολοφονούμε, τα παρατάμε εκεί έξω να αγωνίζονται και να παλεύουν ακόμα και για τον αέρα που αναπνέουν. Και το κάνουμε χυδαία, κρυπτόμενοι πίσω από εκείνο το "εσείς οι νέοι θα αλλάξετε τον κόσμο". Ή με τα παιδιά μας θα είμαστε ή με τους δολοφόνους  τους. Ή με τις μανάδες των δολοφονημένων παιδιών στα Τέμπη και αλλού ή με το κράτος - δολοφόνο».

Αναλυτικά η ανάρτηση της Χρ. Καπετανοπούλου:

«Θα ήταν το πρώτο του ταξίδι με το τρένο. Θα τον φιλοξενούσαν οι συμφοιτητές του από τη Θεσσαλονίκη και μετά θα έφευγαν όλοι μαζί με το λεωφορείο για τη σχολή τους στην Κομοτηνή. Το αρχικό εισιτήριο θα ήταν για τις 28 Φεβρουαρίου, με το βραδινό τρένο, αλλά τον παρακαλέσαμε με τον πατέρα του να μείνει μαζί μας την Καθαρά Δευτέρα, να φάμε το βράδυ όλοι μαζί με την ησυχία μας και να μην τον τρέχουμε νυχτιάτικα στο σταθμό με τη μπουκιά στο στόμα. Μας έκανε το χατίρι και άλλαξε γνώμη:  βαγόνι Β, θέση 22, αλλά μία μέρα μετά, την 1η Μαρτίου 2023, με το απογευματινό αυτή τη φορά τρένο.

Το πρωί εκείνης της μέρας, όπως κάθε μέρα, σηκώθηκα, έφτιαξα καφέ, άλλαξα το νερό της Μίκας και γέμισα με κροκέτες το μπολάκι της. Μπήκα να χαζέψω λίγο στα σοσιαλ και έπεσα πάνω στα πρώτα βίντεο από τα Τέμπη.  Άνοιξα την τηλεόραση - δεν βλέπω τηλεόραση και όποτε την ανοίγω είναι πάντα για κακό. Και μετά θυμάμαι ότι άρχισα να παγώνω και να μουδιάζω και να μένω για ώρα μολύβι στον καναπέ.  Και μετά να ξεσπάω σε κλάματα.  Και μετά να κάνω αψυχολόγητα πράγματα όπως να γεμίζω τάπερ για να τα πάρει το παιδί μαζί του στο ταξίδι!!!

Τώρα είμαι στο μπαλκόνι και βλέπω τον γιο μου να μπαίνει στο αυτοκίνητο των φίλων του για να κατέβουν όλοι μαζί στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα. Και σκέφτομαι ότι η χώρα έχει γεμίσει άδειες αγκαλιές, μάνες στα μαύρα, χαμελιές πεσμένες στο χώμα. Και σκέφτομαι ότι τα παιδιά μας τα έχουμε γαμήσει. Εάν δεν τα δολοφονούμε, τα παρατάμε εκεί έξω να αγωνίζονται και να παλεύουν ακόμα και για τον αέρα που αναπνέουν. Και το κάνουμε χυδαία, κρυπτόμενος πίσω από εκείνο το "εσείς οι νέοι θα αλλάξετε τον κόσμο".

Ή με τα παιδιά μας θα είμαστε ή με τους δολοφόνους  τους.

Ή με τις μανάδες των δολοφονημένων παιδιών στα Τέμπη και αλλού ή με το κράτος - δολοφόνο.

Από τα σπλάχνα μου βγαίνει λυγμός βαρύς για τα παιδιά που δεν έστειλαν ποτέ απάντηση στο "πάρε με όταν φτάσεις" της μάνας τους και πηχτή, μαύρη κατάρα για τους δολοφόνους τους και όσους τους συγκαλύπτουν».

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL