Η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή για τη Χρυσή Αυγή υπήρξε αποκαλυπτική για το παρασκήνιο επαφών μεταξύ της ηγεσίας της εγκληματικής οργάνωσης με κορυφαία κυβερνητικά στελέχη. Αποκαλυπτήρια για την εγκληματική οργάνωση ότι λειτουργούσε όχι ως αντισυστημικό κόμμα, αλλά ως ιδιόμορφο μέρος του συστήματος εξουσίας. Αποκαλυπτήρια και για τη Ν.Δ., η οποία αντιμετώπιζε τη Χρυσή Αυγή ως συγγενική οργάνωση. Σίγουρα, σαν γνωστοί από παλιά...
Πιο αποκαλυπτική υπήρξε η κατάληξη της χθεσινής συζήτησης. Η κυβέρνηση αιφνιδίως ανήγγειλε το κλείσιμο της Βουλής. Σαν να φοβάται νέες αποκαλύψεις για τις συνωμοσίες τύπου Μπαλτάκου. Είναι τόσος ο φόβος που παραλύει την κυβέρνηση, ώστε με το κλείσιμο της Βουλής παγώνει και η αιτηθείσα διαδικασία άρσης της ασυλίας για τον Κασιδιάρη και άλλους χρυσαυγίτες βουλευτές. Κραυγαλέο παράδειγμα για το πώς η κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει την έκταση των δικαστικών ερευνών. Είχε προηγηθεί η απροθυμία των διωκτικών αρχών να προσκομίσουν στοιχεία στη Δικαιοσύνη για το οπλοστάσιο, τους επιφανείς οικονομικούς ενισχυτές και τις σχέσεις της Χ.Α. με κυκλώματα του υποκόσμου.
Ο Σαμαράς επικεντρώνει την προσπάθειά του στην επανασυσπείρωση των "ασώτων" της Ακροδεξιάς και γενικότερα της συντηρητικής παράταξης. Ο Μπαλτάκος στη συνέντευξή του στο "Βήμα της Κυριακής" προσδιορίζει ως κατά προτεραιότητα εκλογική απεύθυνση της Ν.Δ. το 16% της ακροδεξιάς ψήφου, κάθε κοπής και κάθε ιδιομορφίας. Το σκληρό καρύδι είναι η Χ.Α., αλλά υπάρχουν κι άλλες πιο βολικές εκλογικές στοχεύσεις. Ο Καρατζαφέρης, καθώς και στελέχη των ΑΝ.ΕΛΛ., που ήδη άρχισε η επιχείρηση διάλυσής τους.
Αυτή η επιχείρηση αναγκαστικού επαναπατρισμού ή εκβιασμένης συνοίκησης της δεξιάς οικογένειας σε μια παράταξη ακυρώνει το μεταπολιτευτικό αντιδικτατορικό κεκτημένο της καραμανλικής Ν.Δ. Θα αποδειχθεί αδύνατη τουλάχιστον στον στενό χρονικό ορίζοντα μέχρι τις εκλογές. Οι διαρροές της εκλογικής βάσης της Δεξιάς δεν οφείλονται σε συγκυριακά αίτια. Αντανακλούν βαθύτερες διεργασίες που διατρέχουν το σύνολο της κοινωνίας και προκαλούν ρήξεις ή ακόμα και διάλυση των μεταπολιτευτικά διαμορφωμένων κοινωνικών μπλοκ του δικομματισμού. Η κρίση ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ, τώρα όμως έρχεται η σειρά της Ν.Δ.
Η προσπάθεια Σαμαρά να αποικήσει το κόμμα του με τους ψηφοφόρους της ακροδεξιάς "μετανάστευσης" αλλοιώνει το ιδεολογικό προφίλ της Ν.Δ. και την εγκλωβίζει στο άκρο του πολιτικού φάσματος. Μένει έκθετη η ιδέα να ιδρυθεί "νέα ευρωπαϊκή παράταξη", με άνοιγμα προς τον κεντρώο χώρο. Αν δεν μπορεί ο Σαμαράς, ο οποίος διαθέτει αξιόλογη εκλογική αναφορά, δεν θα το κατορθώσουν, για άλλους λόγους, ούτε οι αλληλοαναιρούμενοι μνηστήρες της Κεντροαριστεράς.
Με υλικά του μετεμφυλιακού καθεστώτος και σε απόλυτη υποταγή προς τη Μέρκελ δεν μπορεί να ανασυσταθεί η πάλαι ποτέ κραταιά συντηρητική παράταξη. Η σοβαρή υποχώρηση που σημείωσε στις εκλογές θα αποδειχθεί συντόμως δομική καθοδική πορεία. Η κοινωνική βάση της συντηρητικής παράταξης δεν μαντρώνεται σε σχήματα ακροδεξιάς αναφοράς.
Ν.Φ.
