Οι εθνικές εκλογές λειτουργούν συνήθως σαν το νέφτι: διαλύουν τα επιφανειακά χρώματα και επαναφέρουν την πραγματική επιφάνεια του υλικού.
Έπειτα από την ξέφρενη πορεία της ΔΗΜ.ΑΡ. προς τα πολιτικά αζήτητα, πορεία που οι υποψήφιοι μετανάστες της προς Ελιά και Ν.Δ. αποδίδουν στην αποχώρηση (!) από την πιο δεξιά κυβέρνηση που γνώρισε ποτέ ο τόπος, σειρά έχει το ΠΑΣΟΚ. Η απώλεια ψήφων σε απόλυτους αριθμούς είναι της ίδιας τάξης με αυτές της ΔΗΜ.ΑΡ.: 298.439 ψήφους έχασε το ΠΑΣΟΚ, εμπλουτισμένο με τις κορυφαίες προσωπικότητες που πλαισίωσαν την Ελιά (Ν. Μπίστης κ.λπ.) και 316.288 ψήφους έχασε η ΔΗΜ.ΑΡ.
Η σύγκριση γίνεται με τα ίδια στοιχεία που επικαλούνται οι κυβερνητικοί πολιτικοί και «δημοσιογράφοι»: εθνικές εκλογές του Ιουνίου του 2012 με ευρωεκλογές του Μάη του 2014.
Φυσικά -αυτό είναι οφθαλμοφανές- το ΠΑΣΟΚ έχει ακόμη λίπος να κάψει. Αλλά η αναπόφευκτη πόλωση, την οποία τώρα αντιλήφθηκε ότι καλλιέργησε μετά μανίας και αυτοκαταστροφικής αμετροέπειας ο κ. Βενιζέλος, τοποθετεί τον ίδιο στο κούτσουρο του δήμιου: το ΠΑΣΟΚ είναι τώρα -μετά και τις εξελίξεις στους ΑΝ.ΕΛΛ.- ο βασικός χώρος από τον οποίο μπορεί να αφαιμάξει ο κ. Σαμαράς για να υπερβεί το προηγούμενο ποσοστό του στις εθνικές εκλογές.
Το δίλημμα
Οι εναπομείναντες ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και οι πούροι δεξιοί που το ψήφισαν για χάρη «της απρόσκοπτης διακυβέρνησης της χώρας», θα βρεθούν σε μέγα δίλημμα στις εθνικές εκλογές:
* Αν επαναλάβουν τη «διευκόλυνση» προς τον κ. Βενιζέλο, ουσιαστικά προσφέρουν στον ΣΥΡΙΖΑ τις 50 έδρες του «δώρου». Δηλαδή, ψηφίζοντας ΠΑΣΟΚ, κάτω από την όποια προβιά (Ελιά ή Λίμνη), η Ν.Δ. θα μείνει δεύτερη, το πάρτι θα λήξει και κάποιοι θα δουν από μέσα τα γνωστά ευαγή ιδρύματα.
* Αν ψηφίσουν τον κ. Σαμαρά ή τον όποιο διάδοχο που θα εμφανίσουν οι χορηγοί (εφοπλιστής ή πατενταρισμένος ακροδεξιός για να «ρουφήξει» και από τους νεοναζί), θα ψάχνουν με φανάρι στη Βουλή -διότι το 3% θα διατηρηθεί- ικανό σύμμαχο να στηρίξει την ενδεχόμενη πρωτιά τους.
Με δυο λόγια: αυτό που οι δεξιοί, νεοδεξιοί και σοσιαλφιλελεύθεροι ισχυρίζονται ότι θα βρει μπροστά του ο ΣΥΡΙΖΑ έπειτα από μια νίκη του στις επόμενες εκλογές, την ανυπαρξία συμμάχων, θα το αντιμετωπίσουν κι οι ίδιοι.
Όλοι στον "αγώνα"
Οι κυβερνώντες έχουν μια μόνο λύση ως έσχατη άμυνα: να καταφέρουν, με περισσότερα από 200 «ναι», να αλλάξει ο εκλογικός νόμος και να γίνουν οι επόμενες εκλογές με ειδικό σύστημα, όχι βέβαια την απλή αναλογική, ώστε να μην πάρει αυτοδυναμία ο ΣΥΡΙΖΑ.
Σήμερα η κυβέρνηση επισήμως έχει τη στήριξη 153 βουλευτών. Θέλει άλλους 47 για να περάσει αλλαγή εκλογικού νόμου που θα ισχύσει στις επόμενες εκλογές, αλλιώς πάει στις μεθεπόμενες.
Τα βασικά «κλειδιά» για την αλλαγή του εκλογικού νόμου τώρα είναι δυο κόμματα (ΚΚΕ και Χρυσή Αυγή με 28 συνολικά βουλευτές) και οι 21 πλέον ανεξάρτητοι.
Το ΚΚΕ θεωρεί ότι του επιτρέπονται μεν υπόγειες συναλλαγές με τη Δεξιά (λευκά «εναντίον» του Μπέου και του Καμίνη κ.λπ.), αλλά φανερά προφανώς θα ψήφιζε μόνον την απλή αναλογική...
Η Χ.Α. υποτίθεται ότι είναι εκτός του συνταγματικού τόξου, όπως με τόση έμφαση τονίζει ο Ευ. Βενιζέλος. Εκτός κι αν η παρέα Μπαλτάκου έχει ήδη ξεπλύνει τους κασιδιάρηδες, τους φορέσει λευκά γάντια και δεχτεί τα ψηφαλάκια τους. Πρώτη φορά θα είναι;
Αν τα δυο παραπάνω κόμματα και δυο ανεξάρτητοι -ή 8 αν η κυβέρνηση παίξει τον ίδιο δίσκο με τους προφυλακισμένους- δεν ψηφίσουν την αλλαγή, τότε δεν πιάνει τους 200.
Αν ωστόσο ευοδωθεί η δημιουργία ενός ετερόκλητου μετώπου υπέρ της κατάργησης του δώρου των 50 εδρών, αυτό μπορεί να ενεργοποιηθεί και στην εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, με αυξημένη πλειοψηφία. Φυσικά με τον κατάλληλο, μη ακραιφνή δεξιό υποψήφιο. Το σκηνικό στήνεται...
Το ενδεχόμενο ο λαός να δώσει την αυτοδυναμία στον ΣΥΡΙΖΑ με το όποιο σύστημα, έστω και με δυο αναμετρήσεις όπως το '12, ούτε που το σκέφτονται!
