Το να χάνεις μια πολιτική μάχη δεν ισοδυναμεί κατ΄ανάγκη με τραγωδία. Το να χάνεις όμως μαζί και την αξιοπρέπειά σου, αυτό συνιστά θέμα. Ήταν θλιβερό στο χθεσινό ντιμπέιτ να βλέπεις τον κ. Κομίνη να υιοθετεί τη λάσπη και την συκοφαντία της ΝΔ σχετικά με την Χρυσή Αυγή και την υποτιθέμενη κρυφή σχέση της με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Να γίνεται ο απερχόμενος Δήμαρχος βαποράκι των υποπροϊόντων που παράγει η μηχανή της Ν.Δ. χάρη στην υποστήριξη που παρείχε ο κ. Σαμαράς στον ίδιο και τον κ. Σγουρό. Μια υποστήριξη που έχει προκαλέσει οργή στον κόσμο που ψήφισε τους υποψηφίους της ΝΔ στον πρώτο γύρο. Με την εμφάνισή του στο ντιμπέιτ της Τετάρτης, ο κ. Καμίνης αφαίρεσε κάθε προσωπείο ακομμάτιστου ή υπερκομματικού υποψηφίου και αποκάλυψε την πλήρη εξάρτησή του από το μνημονιακό μπλοκ.
Πράγματι η αναμέτρηση της Κυριακής προσλαμβάνει χαρακτηριστικά μιας αντιπαράθεσης δύο αντιλήψεων , μιας συντηρητικής που πρόθυμα υπηρετεί τα μνημόνια και μιας προοδευτικής που αντιστέκεται και υπόσχεται για την Αθήνα αλληλεγγύη, δημοκρατία, ασφάλεια.
Ο κ. Καμίνης που δύσκολα ανακαλύπτει κανείς κάποιο έργο του, κάποια σύγκρουσή του με τη κεντρική εξουσία επί της ουσίας, μπορεί να μείνει στο ....λεγόμενο νοικοκύρεμα του Δήμου και την φιλανθρωπία. Κατά τ ΄άλλα η Αθήνα δεν τον χρειάζεται.
Στις κρίσιμες στιγμές αποπνέει έναν επικίνδυνο συντηρητισμό, όπως στο χθεσινό ντιμπέιτ όταν είπε στους πολίτες να μην ψηφίσουν Σακελλαρίδη γιατί τότε στον Δήμο θα διοικεί ο ΣΥΡΙΖΑ...!. Ο κ. Καμίνης ήταν ένας δήμαρχος λίγος για την πόλη. Κατώτερος των περιστάσεων. Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης είναι η λύση για έναν Δήμο που επί δεκαετίες χάνει ευκαιρίες. Είναι ο Αριστερός Δήμαρχος που δεν το κρύβει, που μπορεί να εξασφαλίσει μια πολιτεία με δικαιώματα για όλους. Την Κυριακή 25 Μάη το όνειρο που ξεκίνησε πριν από μερικούς μήνες θα γίνει πραγματικότητα.
