* Τι σημαίνει για τη Μαρία Καραμεσίνη η υποψηφιότητα για την Ευρωβουλή και πώς μπορούν οι ευρωεκλογές να πυροδοτήσουν πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας;
Για μένα η υποψηφιότητα για την Ευρωβουλή συνιστά ολόψυχη συστράτευση και ενεργό συμβολή στον αγώνα που δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ και το Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την ανατροπή των Μνημονίων και της συγκυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου στην Ελλάδα και την ενδυνάμωση, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, των αντιστάσεων κατά του νεοφιλελευθερισμού, της συρρίκνωσης της δημοκρατίας και της ανόδου των λαϊκιστικών και ακροδεξιών κομμάτων στην Ε.Ε. Αποδοκιμάζοντας με την ψήφο του τη Ν.Δ. και την Ελιά, ο λαός μπορεί να απονομιμοποιήσει πλήρως τη συγκυβέρνηση και, ενισχύοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, να ανοίξει τον δρόμο για εθνικές εκλογές. Αν και η εκλογική συντριβή της Ελιάς μπορεί από μόνη της να οδηγήσει σε αυτές, αν πιστέψουμε τα όσα προαναγγέλλει ο κ. Βενιζέλος.
* Οι εργασιακές σχέσεις είναι στο επίκεντρο της επίθεσης των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποιος είναι ο στόχος και ποια είναι η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ;
Οι εργασιακές σχέσεις μπήκαν στο επίκεντρο της επίθεσης ήδη από το 1993, με τη Λευκή Βίβλο του Ζακ Ντελόρ για την ανταγωνιστικότητα, την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στην αρχή με συγκεκαλυμμένο τρόπο, όπως δηλώνει και η χρήση του όρου «ευελιξία», ώστε να αποτραπούν κοινωνικοί και πολιτικοί κραδασμοί και να εξασφαλιστεί η συναίνεση των «ρεαλιστικών» συνδικάτων στη διαπραγμάτευση παραχωρήσεων, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας σε συνθήκες ανοιχτών αγορών. Όπως σωστά είχαμε τότε επισημάνει, όλοι όσοι συμμετείχαμε στην Κίνηση Πολιτών κατά της Συνθήκης του Μάαστριχτ στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το νεοφιλελεύθερο σχέδιο ενοποίησης της Ε.Ε. μέσω της ΟΝΕ στηριζόταν στη λογική της όξυνσης του ανταγωνισμού των κεφαλαίων εντός της Ενιαίας Αγοράς και της χρησιμοποίησης του εργασιακού και κοινωνικού ντάμπινγκ ως προνομιακών εργαλείων από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις σε κάθε χώρα για να καθυποτάξουν συνολικά τις εργαζόμενες τάξεις εντός της Ε.Ε. Στις σημερινές συνθήκες δομικής κρίσης του καπιταλισμού, ο συγκεκαλυμμένος ταξικός πόλεμος που διάβρωνε αργά και σταθερά τις εργασιακές σχέσεις τις προηγούμενες δεκαετίες στην Ευρώπη έχει μετατραπεί σε ανοιχτό πόλεμο και ολομέτωπη επίθεση του κεφαλαίου, ιδίως στις χώρες της περιφέρειας της Ε.Ε. Η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η άμεση επαναφορά του προ του Μνημονίων νομικού καθεστώτος των εργασιακών σχέσεων. Ωστόσο, η ουσιαστική άσκηση δικαιωμάτων θα εξαρτηθεί από το πόσο γρήγορα θα απορροφηθεί η ανεργία, θα ανακάμψουν τα συνδικάτα και θα προχωρήσει η παραγωγική ανασυγκρότηση και ο μετασχηματισμός της οικονομίας.
* Τι πρέπει να αλλάξει στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση;
Η Ε.Ε. χρειάζεται επαναθεμελίωση - άλλες αξίες, στόχοι και προτεραιότητες πολιτικής, νέα θεσμική αρχιτεκτονική, δημοκρατική λειτουργία των θεσμών, ενίσχυση και όχι αποδυνάμωση της λαϊκής κυριαρχίας κ.λπ. Αλλά αυτός είναι ο στρατηγικός στόχος. Στη σημερινή Ευρώπη προτεραιότητα έχουν η Ευρωπαϊκή Διάσκεψη για το Χρέος, όπου πρέπει να τεθούν ριζικά διαφορετικοί κανόνες διευθέτησης τόσο του ελληνικού δημόσιου χρέους όσο και αυτού όλων των χωρών της Ε.Ε., και για την ταυτόχρονη αντιμετώπιση του χρέους των νοικοκυριών και των τραπεζών. Χρειάζεται κατάργηση της ασφυκτικής οικονομικής επιτήρησης των κρατών και των αντεργατικών Οδηγιών, έλεγχος του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, εναρμόνιση της φορολογίας του κεφαλαίου, χρηματοδότηση μεγάλων προγραμμάτων δημοσίων επενδύσεων για τον οικολογικό μετασχηματισμό της οικονομίας, την ανάπτυξη υποδομών κοινωνικής φροντίδας και τη μείωση του χάσματος μεταξύ χωρών του κέντρου και της περιφέρειας και, προπαντός, αύξηση των δημόσιων πόρων για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της ανεργίας.
