Κεντρικό στοιχείο της πολιτικής ατζέντας του Ευ. Βενιζέλου κατέστη από νωρίς -σίγουρα όχι νωρίτερα από ό,τι των κομμάτων της Αριστεράς που το θέτουν διαχρονικά- το θέμα της συγκρότησης του αντιφασιστικού, δημοκρατικού μετώπου κατά της Χρυσής Αυγής. Αρκετοί έχουν υποστηρίξει ότι πέρα από όλα τα άλλα, η κίνηση αυτή ερχόταν σαν προσπάθεια να καλύψει την ανάγκη διαφοροποίησης του ΠΑΣΟΚ από τη συγκυβερνώσα Ν.Δ. και να "υπενθυμίσει" το συμπιεσμένο από την ταύτιση με το Μνημόνιο "προοδευτικό" πρόσωπο της παράταξης. Το πρόβλημα ξεκινά όταν ο Ευ. Βενιζέλος αποφάσισε να συνδυάσει αυτό το μείζον θέμα με το άλλο, ακόμα πιο κεντρικό στοιχείο της τακτικής του, την καθημερινή σύγκρουση με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Μέσα στην εργώδη προσπάθεια να ενισχύσει το επιχείρημά του περί "ταύτισης" ή "φλερτ" του ΣΥΡΙΖΑ με τη Χ.Α., ο Ευ. Βενιζέλος πολύ συχνά ανέφερε ότι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υπερψηφίσουν την άρση της ασυλίας των χρυσαυγιτών βουλευτών. Το έκανε και προ εβδομάδας (σε διακαναλική συνέντευξη) φέρνοντας ως παράδειγμα τη Ζ. Κωνσταντοπούλου. "Δικαιούται να έχει την άποψή του και αυτός, και οποιοσδήποτε βουλευτής. Δικαιούμαι όμως να κρίνω και να κατακρίνω την άποψη αυτή", είπε. Ποιος θα διαφωνούσε με αυτό; Δυστυχώς, όμως, είχε υποστηρίξει μόλις πριν ότι αποδεικνύεται έτσι πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ανήκει στην ίδια γραμμή με αυτή που πρεσβεύει ο ίδιος, όπως είπε, της συντονισμένης δράσης του "συνταγματικού τόξου" κατά της εγκληματικής οργάνωσης.
Προφανώς, στη φαρέτρα του συνταγματικού τόξου που κύρτωσε ο Ευ. Βενιζέλος εναντίον του νεοναζισμού χωρούσε καλύτερα τόσους μήνες ο Τ. Μπαλτάκος που συνομιλούσε με τον Μιχαλολιάκο, τον Κασιδιάρη και άλλους. Προφανώς, θεωρεί ακόμα ότι χωράει καλύτερα ο Αντ. Σαμαράς, παρόλο που, όπως αποκάλυψε ο ίδιος ο Ευ. Βενιζέλος (thetoc.gr), τον είχε προειδοποιήσει για τον Μπαλτάκο και είχε λάβει την απάντηση ότι θα επιληφθεί του θέματος. Προφανώς, ο Αντ. Σαμαράς δεν το έκανε, αλλά αυτό δεν αποτελεί ικανό λόγο για τον Ευ. Βενιζέλο ώστε να "τινάξει στον αέρα" την κυβέρνηση. Τουλάχιστον όχι τόσο ικανό όσο τα χαμηλά ποσοστά της Ελιάς.
Ο Ευ. Βενιζέλος δεν αναρωτήθηκε και τότε... εγγονοπουλικά: "Τι κάνω εγώ ένας Υδραίος στη Λάρισα;". Δεν έδωσε επαρκείς εξηγήσεις, αλλά κράτησε την άλλη στάση που περιγράφει ο υπερρεαλιστής ποιητής: "...πολύ σιωπηλά είναι όλα, κι η σιωπή είναι καλή μονάχα σαν κλείνει μέσα της χαρά. Αλλιώς τη φοβάμαι...". Δεν έδωσε επαρκείς εξηγήσεις ίσως γιατί, όπως έχει υποστηρίξει, "την υπερρεαλιστική ποίηση, εάν την αναλύεις, την ξεπαστρεύεις". Όμως εδώ δεν πρόκειται για ποίηση, και η σιωπή συνεχίζει να προκαλεί φόβο.
Την Τετάρτη στη Βουλή δεν επαληθεύτηκαν οι ισχυρισμοί του Ευ. Βενιζέλου. Αντίθετα, πέρα από βουλευτές και της Ν.Δ. και των ΑΝ.ΕΛΛ., από το ΠΑΣΟΚ ψήφισαν "όχι" στην άρση της ασυλίας των ("ανεξάρτητων" πλέον) Αλεξόπουλου και Μπούκουρα οι βουλευτές του: Κ. Σκανδαλίδης, Ν. Σηφουνάκης, Μ. Κασσής και Γ. Ντόλιος. Επίσης, ο Απ. Κακλαμάνης ψήφισε "όχι" για την άρση ασυλίας του Μπούκουρα και "παρών" για την άρση ασυλίας του Αλεξόπουλου.
Δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει τους βαθύτερους λόγους που οδήγησαν τους προαναφερθέντες βουλευτές να καταψηφίσουν και με αυτόν τον τρόπο να εκθέσουν τον πρόεδρό τους σε μια τόσο καίρια θέση του. Ούτε και θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι δεν πρόκειται για δημοκράτες ανθρώπους και πολιτικούς. Κάτι τέτοια άλλωστε ξέρει να τα αξιολογεί πολύ καλά, απ' ό,τι φάνηκε, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.
