Δεν έχεις δουλειά, δεν έχεις λεφτά, δεν έχεις ασφάλιση, δεν έχεις περίθαλψη, δεν έχεις στον ήλιο μοίρα, έχεις όμως, πατριώτη μου, την πιο όμορφη πατρίδα του κόσμου. Να οι θάλασσες, να οι λίμνες, να τα ποτάμια, να αγαλλιάζει το κορμί και η ψυχούλα σου, να σβήνουνε οι πίκρες μέσα στην τόση ομορφιά. Θα σου φτιάξει οσονούπω ο Σαμαράς και την Αττική Ριβιέρα, να μπαίνεις μέσα και να νομίζεις ότι βρίσκεσαι στο Πριγκιπάτο του Μονακό. Βαστάτε, αδέλφια, και όπου να 'ναι θα ξεπροβάλει ο πρίγκιπας Αλβέρτος, μέχρι και το φάντασμα της Γκρέις Κέλι μπορεί να δούμε να μπανιαρίζεται μια νύχτα με φεγγάρι στα σμαραγδένια νερά του Σκαραμαγκά.
Θα σε στενοχωρήσω, πατριώτη, οφείλω ωστόσο να σου πω ότι, αν δεν προσέξεις, σε λίγο δεν θα έχεις ούτε λεφτά, ούτε δουλειά, ούτε ασφάλιση, ούτε περίθαλψη, ούτε θάλασσες, ούτε λίμνες, ούτε ποτάμια. Να τον ακούς τον ποιητή που λέει «δεν έχουμε ποτάμια, δεν έχουμε πηγάδια, δεν έχουμε πηγές, μονάχα λίγες στέρνες, άδειες κι αυτές». Να τον ακούς, μπας και προλάβεις τους ερίφηδες που θέλουν να μας στερήσουν μέχρι και τον αιγιαλό, για να φέρουν, δήθεν, επενδύσεις και ανάπτυξη.
Έφερε που λέτε ο Στουρνάρας -ναι, ο αιγιαλός ανήκει στον Στουρνάρα- ένα πλέγμα νομοσχεδίων και τροπολογιών, που, αν ψηφιστούν, θα έχουν αποτελέσματα εφάμιλλα με τις επιδρομές του Αννίβα στα περίχωρα της Ρώμης. Διαβάστε και φρίξτε: Πρώτον, νομιμοποιούνται όλα τα αυθαίρετα που είναι πάνω στις παραλίες (βίλες, ξενοδοχεία, κέντρα). Δεύτερο, τα ξενοδοχεία που έχουν μπροστά τους παραθαλάσσια δημόσια περιουσία μπορούν να τη νοικιάσουν χωρίς διαγωνισμό και μετά να ορίσουν μόνα τους το τι είναι παραλία. Κατόπιν τούτου, ο αιγιαλός, δηλαδή το ελεύθερο μέρος της παραλίας, δεν θα είναι υποχρεωτικά 50 μέτρα, όπως ορίζει το Σύνταγμα, μπορεί να πέσει στα 30, ακόμη και στα 10 μέτρα. Τρίτον, τα ξενοδοχεία που βρίσκονται μπροστά στην παραλία θα μπορούν να μπαζώνουν ένα τετραγωνικό θάλασσα ανά κλίνη για να φτιάξουν καφετέριες, εστιατόρια, μαρίνες. Ένα ξενοδοχείο 200 κλινών, θα μπορεί να μπαζώσει ένα στρέμμα θάλασσας. Τέταρτον, τα προαναφερθέντα ισχύουν και για τους αιγιαλούς των λιμνών και των ποταμιών. Και ζητώ συγγνώμη από τον καλοκάγαθο Αννίβα.
Αυτή θα είναι η Αττική Ριβιέρα και οι άλλες ριβιέρες του Σαμαρά και του συνεργού του, του Βενιζέλου. Τσιμεντένια τείχη χιλιομέτρων, που θα σε κλείνουν απέξω κι αν μπεις μέσα, θα είναι για να δουλεύεις τρεις βάρδιες με ένα ξεροκόμματο. Αυτό είναι το αναπτυξιακό όραμα των επιδρομέων που μας κυβερνούν κι όποιος το αμφισβητεί θα στιγματίζεται από τα παπαγαλάκια του καθεστώτος ως εχθρός της πατρίδας. Αν η πατρίδα που μου ετοιμάζουν είναι αυτός ο ζόφος, ε, τότε, εγώ, ναι, είμαι εχθρός της ορκισμένος.
Ελπίζω να είμαστε πολλοί και πολλές.
