Σε μια επικερδή επιχείρηση με τεράστια κέρδη τείνουν να μετατραπούν τα περίφημα «κέντρα προσωρινής φιλοξενίας" αλλοδαπών προς όφελος των ιδιωτικών συμφερόντων που με τη βοήθεια της κυβέρνησης δραστηριοποιούνται εντός και εκτός των στρατοπέδων κράτησης.
Η χθεσινή απόφαση των ελληνικών αρχών για επ' αόριστον κράτηση των μεταναστών, μέχρι είτε να εξαναγκαστούν σε υποχρεωτικό επαναπατρισμό είτε να συναινέσουν στην εθελούσια επιστροφή τους, αποδεικνύει την καταχρηστικότητα του όρου «προσωρινή φιλοξενία». Τα στρατόπεδα στήθηκαν για να μείνουν προς όφελος όλων αυτοί που πλουτίζουν από την καταστρατήγηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κερδοσκοπούν εις βάρος εξαθλιωμένων ανθρώπων.
Τα «χρυσά» συμβόλαια που ετοιμάζεται να υπογράψει η κυβέρνηση για τη φύλαξη των στρατοπέδων από ιδιωτικές εταιρείες security είναι η τελευταία περίπτωση «παράπλευρων κερδών» από την ύπαρξη των σύγχρονων κολαστηρίων. Σύμφωνα με την προκήρυξη, για τη φύλαξη του κέντρου κράτησης Κορίνθου το ποσό ανέρχεται στα 5.273.520 ευρώ και αφορά 86 άτομα. Αντίστοιχα, για το κέντρο Παρανεστίου Δράμας το κόστος θα ανέλθει σε 4.415.040 ευρώ ανά έτος, με το προσωπικό φύλαξης στα 72 άτομα, ενώ για το κέντρο κράτησης Φυλάκιου Ορεστιάδας, σε 2.422.140 ευρώ για 79 άτομα.
Αν προσθέσει κανείς και τις «εργολαβικές αναθέσεις» για τη δημιουργία των ίδιων των στρατοπέδων, τα υπέρογκα ποσά που υποτίθεται πως αφορούν στη σίτιση των εγκλείστων και τα υπόλοιπα λειτουργικά έξοδα των κέντρων κράτησης, αντιλαμβάνεται κανείς τον λόγο που το «προσωρινό» μετατρέπεται αθόρυβα σε «επ' αόριστον».
Η κυβέρνηση της «ανάθεσης», αντί να επενδύσει σε ένα σύστημα υποδοχής προσαρμοσμένο στις σωματικές, ιατρικές και ανθρωπιστικές ανάγκες των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο, περιορίστηκε στην ίδρυση στρατοπέδων κράτησης προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων που μετατρέπουν τον ανθρώπινο πόνο σε εμπόρευμα και αντικείμενο κέρδους.
Στην Ελλάδα της ανθρωπιστικής κρίσης εκατομμύρια ευρώ χάνονται σε συρματοπλέγματα, εικονικά γεύματα, ανύπαρκτες υποδομές και μισθούς ανθρωποφυλάκων κατ' εφαρμογή της ξενοφοβικής και ρατσιστικής πολιτικής της ακροδεξιάς συνιστώσας που μας κυβερνά. Μια ατζέντα με προϋπολογισμό, συμβάσεις και «έργα», που μετρά τα κέρδη με το κεφάλι του κάθε «φιλοξενούμενου».
