Live τώρα    
Δεν θα γίνω ρινόκερος
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Δεν θα γίνω ρινόκερος

Είμαι πεπεισμένος πλέον πως αν ζούσε ο Ευγένιος Ιονέσκο στις μέρες μας θα έσκιζε τα γραπτά του και θα ερχόταν τρέχοντας από το Παρίσι στην Ελλάδα να ανοίξει φαρμακείο στην Ομόνοια ή, στη χειρότερη περίπτωση, θα άρμεγε ρινόκερους στον Θεσσαλικό κάμπο παρέα με τον Μάξιμο Χαρακόπουλο. Και λέω ρινόκερους, γιατί η εποχή των αγελάδων έχει περάσει πια ανεπιστρεπτί και με τον νόμο. Το νέο είδος που βόσκει αμέριμνο το κουτόχορτο του νεοφιλελεύθερου παραλογισμού πολλαπλασιάζεται επικίνδυνα μέσω της εξάπλωσης του ιού της «ρινοκερίτιδας» που πλήττει μαζικά, ανεξέλεγκτα και οριζόντια αυτή τη μηχανιστική και αυτοματοποιημένη κοινωνία. Όσο ο Μπερανζέ ψάχνει την καραμπίνα του τόσο πολλαπλασιάζονται οι ρινόκεροι και ο περίγυρός του οδηγείται ολοταχώς στην αποκτήνωση αντί στον εξανθρωπισμό της. Τα θύματα της κοινωνικής ίωσης κατά τη διάρκεια της παχυδερμικής τους μετάλλαξης παρουσιάζουν αρχικά το σύμπτωμα της παραίτησης από τον ανθρώπινο χαρακτήρα τους. Δίχως ίχνος αντίστασης, αποδέχονται τη χειροτέρευση των συνθηκών ζωής τους ενώ στο δεύτερο στάδιο σκύβουν ομαδικά το κεφάλι στην επιβολή πρόσθετων καταναγκασμών που δήθεν θα οδηγήσουν το κοπάδι των θηλαστικών στα λιβάδια της ελεύθερης αγοράς. Εκεί όπου τα θηράματα, χωρίς γραφειοκρατικούς και στείρους περιορισμούς, θα μπορούν ανεμπόδιστα να επιλέξουν τον εκτελεστή και τον σφαγέα τους.

Τα όσα ζούμε τα τέσσερα τελευταία χρόνια ήταν οι πρώτες πράξεις του παράλογου δράματος στο οποίο κληθήκαμε να πρωταγωνιστήσουμε. Σήμερα βρισκόμαστε λίγο πριν πέσει η αυλαία. Σε αυτή την ιστορική στιγμή, όσοι έχουμε ξεκάθαρη αντίληψη του τι διακυβεύεται τόσο επί σκηνής όσο και στα παρασκήνια, όσοι αρνούμαστε να μεταλλαχτούμε σε ρινόκερους, έχουμε καθήκον να αντισταθούμε στην εξάπλωση του ιού της "ρινοκερίτιδας" ώστε να παραμείνουμε άνθρωποι. Υποχρέωσή μας είναι να πολεμήσουμε, όχι όμως με την καραμπίνα του Μπερανζέ ενάντια σε όποιον υπάρχει ακόμα γύρω μας, ώστε να τον λυτρώσουμε από την επερχόμενη μετάλλαξη, αλλά μαζί με όποιον έχει απομείνει γύρω μας. Χέρι - χέρι, ώμο - ώμο, ώστε να μη βρεθούν κάποια μέρα και τα δικά μας κερασφόρα κεφάλια να κοσμούν τον τοίχο των λαθροκυνηγών της ύπαρξής μας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0